Donderdag 31 juli 2008
Morbide canapé.


Morbide canapé
De dag hangt,
als onheil strekkende
uitspraak tussen
muren vol van eenzaamheid;
wat gisteren nog
kleurde, verbleekt
vandaag jammerlijk
in spiegels der tijd;
gisteren is niet meer, en
morgen zal nooit
komen, want
ik verrek onder
de levenden doden
verlaten op het
morbide canapé
in rotatie der gedachten; enkel
druppels rode wijn, die
langs witte lippen
wenen, zoals tijd loopt
door deze handen; en
ik vervloek
mijn dood,
deze dag
is niet de dag
om
te creperen.
Geschreven door Littledolphin om 00:00
Reageer op dit bericht



















