Dringen naar morgen
Letters kussen zacht, wat
ook deze nacht
niet helen kon, en
ik voel een drang naar
het eeuwige verder van
morgen.
Constante
Onstuimig is
het water, want
langs vloedlijnen
loopt dit leven, in
resoluut op en neer
schuimen talloze golven-
constante wissel van
getijden, met tussenin
slechts de zee
en ik.
Het geopenbaarde
En mijn ogen zagen
de waarheid achter
geschreven woorden
letterdansend uit
dit overvolle hart, als
absolute openbaring van
een eigen kern.
Omwegen
Vrij zijn
de gedachten,
op dichterlijke paden-
omwegen, die
leiden naar ontdekking van
je eigen
ik.
Oorverdovend
Hoe oorverdovend
kan stilte soms zijn
in de mens-
schreeuwende geluidloosheid, die
verdriet echoot door
een geketende ziel, die niet
meer ademen kan, omdat
zelfs longen buigen
onder drukkende last van
het jarenlange zwijgen.
Breinmerken
Kortzichtige breinen
strooien zout in
open wonden van
onze mensheid, waar
mijn tranen slechts
la…
Breinmerken
Kortzichtige breinen
strooien zout in
open wonden van
onze mensheid, waar
mijn tranen slechts
lachwekkend prikken-
zolang kwaad door
deze wereld gaat
het geloof in
jezelf
amper nog
volstaat.
Achromatisch
Vervlogen gisteren
tevergeefs
vasthouden, en toch
binden roze beslagen glazen
een kleurloos vandaag
aan het morgen van
de tijd.
© Littledolphin
Themadichterij maand oktober
"Roze bril"
Uilenbalmagie
Alleen
de oehoe
is mij welgezind, waar
eenzaamheid
leegte sneeuwt in
een koud bestaan,
rijg ik
zijn uitgespuwde
lentebroed
hoopvol aan elkaar,
tere botjes op
zilveren koord, met
ineengeweven wensen;
uilenbraaksel, als
voorbode van
puur geluk,
bezweer mezelf
vannacht
mijn levenszomer
weer terug.
Zaterdag 6 september 2008
Amanita mandala
Dansende paddestoelen
van rood naar
bont,
strooit de herfst
mystiek
in het rond.
Zaterdag 6 september 2008
Gebogen Salix
En de wilgen
buigen diep,
treurend al
een herfst, over
donkere wateren
hun tranenvloed, waar
deze zomer
stervend nu verzinkt,
in zijn laatste
gloed.