Archief

            Herfstelijk sterven       Frappant dat tijdens deze jaargetijde mijn heengaan opnieuw begint; zoals elk jaar, als ik aan jou denk; weemoedig dit zijn zich ledigt van rouw in boomtakken, waar bladeren als rouwfloersen langzaam dwarrelend ten gronde vallen, en een wenend aangezicht verhullen; maar bosgeesten buigen genadig troost over die smartende ziel, slechts met het weten- ook herfststerven gaat voorbij, spoedig mag de lente weer in dof geworden ogen   bloeien.  

              Ontkleedde waarheid     En de ochtend zal waarheid ontkleden, vanuit een nachtelijke stilte geschapen illusies- droombeelden, die vervliegen in opkomend morgenlicht; omdat ik dan naast eenzaamheid wakker ga worden, met slechts realisatie, dat ook jij niet te verwezenlijken was.    

                  Smurfachtige morgen     Goede morgen lieve mensen, de dichtersmurf ontwaakt, en brengt zijn beste wensen; schrijft fanatiek  deze eerste ochtendgroet, uitgerust met goede moed; wenst jullie ook een fijne dag, opdat slechts beste inspiratie    bloeien mag!       Goede morgen iedereen.

        Fluisterende boomgeesten     Nevel trekt zijn zilveren koorden over stad en land   zingt geheimzinnig aloude liederen, in een herfstelijk kleed   fluisteren boomgeesten al des zomer's sterven- houden laatste bladeren   hoopvol vast, daar der takken dagen niet meer lengen   verdrietig buigen, en hun laatste groeten kalend aan ons   brengen.  

            Schaamteloze herfst     Schaamteloos een herfst, die de natuur van dag tot dag steeds meer ontkleedt.  

              Viscum album         Mijn ziel  verzinkt zwijgend in de nacht; waar maretakken zich lonkend om donkere bomen winden, daar krast een uil haar nachtelijke zang; droevig schalt haar refrein door dit koude hart, beroeren klamme vingers hoopvol immergroene struiken, want ik weet- tussen herfstequinox, en  wintersolstitium zal onze liefde weer     vruchten dragen.                     In de oude tijd gold de maretak (viscum album) als heilige plant, symbol van vruchtbaarheid en liefde, omdat hij de herfstequinox, de donkere tijd aankondigde, en zijn climax bereikte rond het wintersolstitium op 21 december.      

            Zomerzuchten       En zomer legt zijn ziel in moeder aarde's schoot, voorbij de zonnedans; zuchtend blazen warme dagen al hun lengte uit, over stad en land neemt vader herfst onstuimig nu   diens overhand.    

              Kaïnsteken     Mens van elf september stilzwijgend drongen beelden op mijn netvlies, en stilzwijgend schreef jouw dood gruwelijk geschiedenis, waar in fracties van seconden het kaïnsteken der mensheid weer hoop baarde, voor angstige ogen van deze wereld, daar hulde fanatieke bloedroes zich in onschuldig avondrood, waste hemelsblauw hun verworpen zielen weer rein- ver weg van doodsplekken, die toen genadeloos ontdaan van elk leven;   mens van elf september stilzwijgend herinner ik mij, hoe je vrouw je man, misschien je zoon, of dochter, moeder of vader vandaag nog moeten lijden, en jouw dood voor hun nog steeds geen geschiedenis is;   stilzwijgend sta ik even stil, ook al heb ik jou     niet gekend.           Themadichterij maand september "Stilzwijgen"   © Littledolphin

                  Denkbeeldige gevoelsverplettering     Verpletterd heb ik mijn gevoel; vandaag van pijn en smart ontdaan kris kras op papier, waren juiste letterstromen welwillend mij gezind, om mezelf te zuiveren van geleden leed, in bevrijdende gevoelsejaculatie die simpelweg   schrijven heet.

                De pen op scherp!     Ik zet mijn pen op scherp vandaag, suggereer elke fijnste gevoelsvibratie, die letters doet ontstaan, in geschreven woorden zinnen, wil ik ook deze dag slechts de puurheid van poëzie   beminnen.