Naar de inhoud

Welkom op mijn blog

Dankbaar!

De zeeman...

Een zeeman was hij voor het leven, vele jaren heeft hij alles gegeven.

Vrouw en kind zag hij niet zoveel,

alleen als hij na vele maanden op zee terug in de thuishaven was.

 Toen zei hij tegen vrouw en kind, ik houd van jullie heel veel.

Dit is de laatste reis dat ik maak,

ik wil terug bij jullie zijn, samen leven samen zijn.

De dag brak aan, dat hij de laatste reis ging varen, samen met zijn mariniers.

Vrouw en kind wuifden hem uit,

en dachten aan de komst terug thuis.

Maar toen sloeg het noodlot toe, en kwamen ze in een zware storm,

mannen sloegen overboord.

Hij probeerde zoveel mogelijk van zijn mannen, in de reddingssloepen te hijsen.

Maar als kapitein blijf je op je schip,

in  gedachten was hij bij vrouw en kind.

Maar het werd hem fataal, het schip kapseisde.

 Maar toen het schip voorgoed verdween,was hij in gedachten niet alleen.

Zijn vrouw, zijn kind zijn thuis aan land.

Bleven voor altijd in zijn hart gebrand.

Liefs 

Meintje

Jeugdherinneringen delen......

Soms heb ik heimwee naar vroeger, 
Toen ik nog kind was, we waren gelukkig met een springtouw.
We konden zonder zorgen in het midden van de straat spelen.
De jongens zaten in een groepje, met de bikkels te spelen.
En als meisjes konden we touwtje springen, en hinkelen.
Er werd gelachen, gezongen.
En we konden ons naar hartenlust, vuil maken.
Die tijd is weg, komt nooit meer terug.

Maar weet je, die tijd komt misschien niet terug,

 de herinneringen eraan blijven wel voor altijd bestaan.

Liefs 

Meintje

De kracht van liefde

Liefde is een kracht, zo zacht en zo sterk,
een wonder dat leeft, in elk klein gebaar en werk.
Ze brengt twee harten dichter bij elkaar,
en maakt zelfs het onmogelijke waar.

Ze geeft je vleugels wanneer je niet meer kunt gaan,
en blijft aan je zijde, ook in storm en orkaan.
Ze kent geen grenzen, geen afstand, geen tijd,
maar leeft in vertrouwen en verbondenheid.

Liefde is samen door het leven gaan,
elkaar begrijpen zonder woorden te verstaan.
Een hand die je vasthoudt, een blik die je ziet,
een warmte die blijft, zelfs in verdriet.

Want waar echte liefde haar wortels laat groeien,
kan zelfs na de winter weer iets moois bloeien.
En wat het leven ook brengt, waar je ook bent,
liefde is de kracht die twee harten verbindt

Liefs 

Meintje

Een dagje afwezig.....

Een dagje afwezig… 🐾

Gisteren was ik er even niet bij,
maar daar had ik een reden voor, geloof me maar,
ik ging een adoptiehondje halen,
een nieuw vriendje, zo lief en bijzonder.

Een hondje dat een thuis verdient,
wat liefde, warmte en geluk misschien.
Een nieuw begin, een mandje zacht,
en heel veel liefde die op hem wacht.

Dus was ik gisteren even uit beeld,
omdat mijn hart een beetje werd gedeeld.
Want soms brengt één klein hondenleven,
je zoveel liefde om te geven. 

 Een blog over het hondje,is op komst.
Liefs Meintje

Novembermaand......

Voor hen die hun leven gaven
Zij gingen heen, met moed en kracht,
door donkere dagen, door de nacht.
Ze vochten voor vrijheid, voor ons bestaan,
en zijn daarvoor hun leven ingegaan.

Hun namen staan misschien niet in goud,
maar in ons hart blijven zij vertrouwd.
Ze gaven hun toekomst, hun dromen, hun tijd,
voor vrede, voor vrijheid, voor menselijkheid.

Nu rusten zij stil, ver weg van het strijdgewoel,
maar hun offer blijft leven, dat is ons gevoel.
Want wie voor een ander zijn leven gaf,
verdient ons respect, tot aan het graf.

Vergeten zullen wij hen nooit,
hun moed, hun liefde, hun levenslot.
En telkens als de vredesvlag zal waaien,
zullen wij aan hun heldenmoed denken en blijven zwaaien.

Liefs 

Meintje

Haar blik op oneindig...


Haar laarsjes dragen sporen van de tijd,
haar kleding vol geheimen en gezelligheid.
Ze wandelt alleen, maar is nooit echt alleen,
  In gedachten is ze omringd ,door al haar vrienden om haar heen.

Met de wind zachtjes door haar haar,
draagt ze duizend dromen met zich mee.
Een blik vol hoop, een hart vol verhalen,
en een wereld die nog op haar wacht.

Zo klein, zo puur, zo vol magie,
een vleugje als een sprookje, een beetje poëzie. 
Liefs
Meintje

De troubadour....

Met zilver in zijn haren,
en dromen in zijn blik,
speelt hij zijn oude liedjes,
vol weemoed en geluk.

Denkend aan zijn gezin,
en alles wat hij liefhad.
Hem ontnomen,door de tijd.

Zijn gitaar vertelt verhalen,
van liefde, hoop en tijd.
Een troubadour met duizend dromen,
die zingt voor de eeuwigheid. 

Liefs

Meintje

Chronisch ziek zijn...

Chronisch ziek zijn

betekent niet dat je zwak bent

De ene dag gaat het goed de andere dag

weet je soms niet 

hoe je hem moet doorkomen.

Het betekent dat je elke dag opnieuw

leert leven,met iets

waar je nooit

hebt om gevraagd.

Liefs 

Meintje

Vadertje tijd....

Vadertje Tijd loopt langzaam voort,
met de jaren als zijn stille woord.
Een oude klok draagt hij met zich mee,
vol herinneringen, lief en wee.

Zijn haren grijs, zijn blik zo wijs,
hij kent de weg van iedere reis.
Hij neemt de dagen, één voor één,
en niets komt ooit nog terug meteen.

Hij leert ons dat niets eeuwig blijft,
dat tijd steeds verder met ons schrijft.
Geniet van morgen, maar ook van vandaag,
want tijd wacht niet, hoe graag je dat ook vraagt.

Vadertje Tijd gaat altijd door,
hij kent geen einde, geen retour.
Dus koester elk moment dat je krijgt,
voor het als herinnering voorgoed verdwijnt.

Liefs

Meintje

Een kat......

 

Een kat vol charme, 

Met grote ogen, zacht en fijn,

wil ik een beetje anders zijn.

Met stoere laarzen, mutsje scheef,

ben ik een prinsesje met karakter en lef.

Een tikkeltje ondeugend, lief en klein,

met een vleugje magie en zonneschijn. 

Liefs 

Meintje

Mijn kleine....

Mijn kleine wonder 

In de stilte van jouw dromen,
voel ik liefde, zacht en puur.
Jij bent het mooiste dat mocht komen,
mijn hart, mijn thuis, mijn levensduur.

In mijn armen, dicht bij mij,
is de wereld even stil.
Mijn kleine wonder, mijn liefste jij,
jij bent alles wat mijn hart wil.

Liefs 

Meintje

Niemand ziet.....

Niemand ziet jou stille tranen in de rouw ,die verder leeft,

in elke lach die anders is,

om alles wat voorgoed voorbij is,

en alles wat dat nooit zal zijn.

Om het gemis van zogeloos

en het onzichtbare van pijn,

die je draagt.

Je ouders verliezen ,doet ondraaglijk veel pijn.

Leven in een oorlog.

Leven in oorlog
Dit kindje, net als zoveel anderen, staat daar klein en alleen,
met angstige oogjes, waar gaat het heen?
Tussen het puin, geen veilig huis, geen warme plek.
Geen vertrouwd thuis
Zijn enige houvast, is zijn poes, en die houd hij stevig vast.
Geen speelgoed, geen school, geen vrolijk geluid.
Alleen verdriet, wanhoop en een wereld vol puin.
Toch blijft er hoop in dat kleine hartje, een sprankje hoop, 
dat op een dag een beetje zon terug gaat schijnen.
Want zelfs in oorlog, pijn, en verdriet, verdwijnt de liefde en de hoop toch niet.
Elk kind verdiend een leven in vrede, liefde en geluk.
Geen bommen, geen angst en geen tranen meer.
Geen kind verdiend zoveel angst en pijn.
Ze hopen op dat beetje licht,
Zodat de oorlog verdwijnt en vrede verschijnt.
Liefs 
Meintje

Een wijze ...

Een wijze man zei,

je hoeft je niet te schamen.

Je tranen betekenen niet , dat je zwak bent.

het leven heeft je niet gespaard.

Het betekent dat je gevoelens echt en oprecht zijn.

Muziek, zacht en mooi.

Muziek raakt je hart, heel zacht en fijn,
het laat je lachen, doet je dromen zijn.
Een melodie die door je ziel heen gaat,
zelfs als geen enkel woord je verstaat.

Een viool vertelt een verhaal,
van liefde, hoop en dromen allemaal.
Elke noot draagt een gevoel met zich mee,
als golven van de zee, zo rustig en tevree.

Muziek brengt mensen dicht bij elkaar,
verzacht verdriet en maakt het leven wonderbaar.
En waar woorden soms verloren gaan,
blijft muziek voor altijd in je hart bestaan

Dit is mijn verhaal.

Mijn leven,mijn verleden

De rugzak die ik draag

Het zijn die verhalen die mij vormen

tot wie ik ben vandaag

Ze zitten in mijn hart,ze staan op mijn gelaat

Je hoort ze in mijn stem,wanneer je even met mij praat

Dat geeft ook niet,het is zo

Het is waar ik mij in herken

Ik zou je enkel willen vragen

Neem mij zoals ik ben

Met mijn lach en ook mijn tranen

Mijn vreugde en mijn pijn

Ik wil het met je delen ,als ik mijzelf mag zijn.

Meintje

Achter tralies


Achter tralies van het asiel, of dwalend op de straat,
leeft een ziel die de wereld vaak vergeet of achterlaat.
Geboren zonder warmte, of plotseling gedumpt in de kou,
dragen zij een rugzak vol angst, maar ook vol potentiële trouw.
Zij kennen het harde beton en de eenzame, stille nacht,
het wachten op een hand die eindelijk redding bracht.
Vaak weggedrukt als 'ongewild', voorbijgelopen en miskend,
terwijl hun hart zo hunkert naar iemand die hen verwent.
Want wie de tijd neemt en door hun schuwheid heen kan kijken,
ziet een rijkdom aan liefde die met niets is te vergelijken.
Een zwerver die een thuis krijgt, een asieldier dat weer straalt,
is een vriend voor het leven die jouw liefde dubbel terugbetaalt.
Geen afkomst bepaalt de waarde van hun trouwe hart,
elk vergeten dier verdient een warme, nieuwe start.

Stil verdriet

Stil verdriet

In stilte zit ze neer, met dromen, ooit zo fijn. Haar hart vertelt verhalen, die niet te horen zijn.

Achter haar gesloten ogen, schuilt een wereld vol gemis. Soms zegt stilte zoveel meer, dan woorden ooit gezegd kunnen worden.

Stil verlangen

3258abf83fa2bcefb63dedb7a10bd19a
Terwijl een stil verlangen in mij sluit.
Ik hoor heel vaag nog ergens mijn naam,
maar mijn gedachten roepen luider dan dat geluid.
Weg van de klok en de kille realiteit,
zoek ik de plekken waar jij nog bestaat.
Ik raak de vaste bodem hier kwijt,
en volg het spoor dat naar jouw liefde gaat.
Ik proef de woorden die we nooit echt zeiden,
en voel de warmte van een arm om mij heen.
In deze droom zijn we met ons beiden,
al ben ik hier op mijn stoel zo alleen.
Een zachte landing brengt me weer terug,
het grijze nu kleurt langzaam weer in.
De tijd vloog ongemerkt veel te vlug,
en laat me achter met een hunkering diep vanbinnen.

Het leven is een open boek.

a65868a4ec258aaa27bd17416798fb46-(1)
Het leven is een open boek,
een reis vol wegen en een zoek.
Met zonneschijn en soms wat regen,
kom je vanalles op je wegen tegen.
Pluk de dag en lach voluit,
kijk niet te veel achterom, maar juist vooruit.
Want elk moment, hoe klein ook weer,
komt in dit leven nooit meer weer.
Geniet van wat er nu mag zijn,
soms heel groot, soms heel klein.

Naar boven

Meer van Welkom op mijn blog

↑ Terug naar de berichten