ZOMER 2014 ~ OOSTENRIJK
Geschrokken van hoe snel de tijd vliegt door nog eens naar mijn BLOG te gaan kijken,
moest ik, met schaamte, vaststellen dat er 3 jaren geen activiteit op geweest was. Erg hé!
Ik heb er dan maar onmiddellijk een nieuw bericht op geplaatst.
Al is het maar om iedereen te laten weten dat ik nog leef en dat in goede gezondheid verkeer,
meer nog, binnen 5 dagen begin ik officieel aan mijn laatste werkjaar als N.M.B.S.-werknemer.
Over goed een jaar als ik met pensioen ben ga ik eens een overzicht van mijn 38-jarige carrière
bij de Belgische spoorwegen op deze blog publiceren.
Deze zomer was ik naar jaarlijkse gewoonte op verlof in favoriete vakantieland Oostenrijk.
Op één van de vele druilerige dagen nam ik, samen met mijn echtenote de trein
van Pfarrwerfen naar Salzburg. Daar konden we meteen het prachtig gerenoveerde station
van Salzburg Hbf. bewonderen. Bijgevoegde foto's geven een kleine impressie.
Tot binnenkort,
Over 2 maanden met mijn nieuwjaarswensen!
Raf alias Stomerke.
Decennialang eindigde de spoorlijn in Golmud in de provincie Qinghai. Vanaf Golmud was er slechts een ruim anderhalve dag durende helse busrit naar Lhasa. In 2001 werd een start gemaakt met het 1142 km lange traject naar Lhasa. Ruim 4 jaar lang werkten ongeveer 38.000 spoorwegarbeiders aan dit enorme 4,2 miljard kostende prestigeproject. Eén van de grootste uitdagingen was het aanleggen van spoor over permafrost. De bovenste laag van de permanent bevroren grond smelt in de zomer waardoor de grond drassig wordt. Passerende treinen kunnen bovendien de ondergrond doen smelten door de hitte die ze genereren. Het spoor zou dan onstabiel kunnen worden met verzakking tot gevolg. Chinese ingenieurs bedachten daarom verschillende methoden om de grond bevroren te houden. Grote delen van het traject zijn door betonnen constructies verhoogd zodat de ondergrond koel blijft. Verder zijn er ventilatietunnels in gebruik. Op andere plaatsen worden zelfs palen gebruikt die vloeibare stikstof de grond in leiden om de bodem onder het spoor bevroren te houden. 
De treinreis neemt vanaf Beijing 2 reisdagen in beslag. Je reist o.a. via Xi’an, Chengdu, Xining en Golmud. In de trein zijn drie klassen: De softseat, hardsleeper en softsleeper. Softseats zijn comfortabele stoelen. Hardsleepers zijn te vinden in compartimenten met 3 bedden boven elkaar. Softsleepers zijn comfortabele, afsluitbare 4-persoons slaapcoupés. Al het beddengoed wordt verzorgd. Overdag wordt het onderste bed als zitplaats gebruikt. Aan boord is een restauratiewagon maar je kunt ook net als de vele meereizende Chinezen, instant noedelsoepjes maken en deze luid slurpend verorberen. Grote kans trouwens dat die meegebrachte zak chips open ploft en dat de inkt uit je pen gaat lopen op deze hoogte. Ook voor entertainment wordt gezorgd, de reiziger kan aan boord genieten van o.a. Tibetaanse dansvoorstellingen en karaoke. 
De Chinezen verwachten veel van de nieuwe spoorlijn. Verlaagde transportkosten en een jaarlijkse verdubbeling van toeristische inkomsten moeten de regio een economische impuls geven. De spoorlijn is echter niet zonder kritiek. Onafhankelijkheidsactivisten vrezen dat nog meer Chinezen zich in Tibet zullen gaan vestigen wat bij zal dragen aan een verdere aantasting van de Tibetaanse tradities. Een vrij Tibet lijkt verder weg dan ooit. Bovendien zullen voornamelijk de Han-Chinezen profiteren van het toegenomen toerisme. Ook milieuorganisaties staan niet te juichen. Ondanks de miljoeneninvesteringen van de Chinese overheid om de flora en fauna van het gebied te beschermen, claimen ze dat het unieke ecosysteem verstoord zal worden door de komst van de trein. Men vreest bovendien dat China de gelegenheid zal aangrijpen om erts te winnen in het kwetsbare gebied. 
