Woensdag 2 april 2008
Afscheid van Ludwig Bontinck
Afscheid van Ludwig Bontinck
Sommige gebeurtenissen gaan het menselijke verstand te boven.
Als je te horen krijgt dat een goede vriend er plots niet meer is,
en je realiseert je dat die goede vriend,
waar je samen nog zovele plannen mee had,
er nooit meer zal zijn… dan is het alsof er een stuk van je wereld instort.
Ludwig jongen we zullen je missen!
We zullen je nooit vergeten want je was een toffe kerel.
Bij deze wens ik zijn vriendin Sally,
zijn beste vriend Steven(Ronnie) Wuyts
en al zijn familieleden heel veel sterkte toe
om dit zware verlies te kunnen verwerken.
Raf.
Geschreven door stomerke om 00:00
Reageer op dit bericht
Decennialang eindigde de spoorlijn in Golmud in de provincie Qinghai. Vanaf Golmud was er slechts een ruim anderhalve dag durende helse busrit naar Lhasa. In 2001 werd een start gemaakt met het 1142 km lange traject naar Lhasa. Ruim 4 jaar lang werkten ongeveer 38.000 spoorwegarbeiders aan dit enorme 4,2 miljard kostende prestigeproject. Eén van de grootste uitdagingen was het aanleggen van spoor over permafrost. De bovenste laag van de permanent bevroren grond smelt in de zomer waardoor de grond drassig wordt. Passerende treinen kunnen bovendien de ondergrond doen smelten door de hitte die ze genereren. Het spoor zou dan onstabiel kunnen worden met verzakking tot gevolg. Chinese ingenieurs bedachten daarom verschillende methoden om de grond bevroren te houden. Grote delen van het traject zijn door betonnen constructies verhoogd zodat de ondergrond koel blijft. Verder zijn er ventilatietunnels in gebruik. Op andere plaatsen worden zelfs palen gebruikt die vloeibare stikstof de grond in leiden om de bodem onder het spoor bevroren te houden. 
De treinreis neemt vanaf Beijing 2 reisdagen in beslag. Je reist o.a. via Xi’an, Chengdu, Xining en Golmud. In de trein zijn drie klassen: De softseat, hardsleeper en softsleeper. Softseats zijn comfortabele stoelen. Hardsleepers zijn te vinden in compartimenten met 3 bedden boven elkaar. Softsleepers zijn comfortabele, afsluitbare 4-persoons slaapcoupés. Al het beddengoed wordt verzorgd. Overdag wordt het onderste bed als zitplaats gebruikt. Aan boord is een restauratiewagon maar je kunt ook net als de vele meereizende Chinezen, instant noedelsoepjes maken en deze luid slurpend verorberen. Grote kans trouwens dat die meegebrachte zak chips open ploft en dat de inkt uit je pen gaat lopen op deze hoogte. Ook voor entertainment wordt gezorgd, de reiziger kan aan boord genieten van o.a. Tibetaanse dansvoorstellingen en karaoke. 
De Chinezen verwachten veel van de nieuwe spoorlijn. Verlaagde transportkosten en een jaarlijkse verdubbeling van toeristische inkomsten moeten de regio een economische impuls geven. De spoorlijn is echter niet zonder kritiek. Onafhankelijkheidsactivisten vrezen dat nog meer Chinezen zich in Tibet zullen gaan vestigen wat bij zal dragen aan een verdere aantasting van de Tibetaanse tradities. Een vrij Tibet lijkt verder weg dan ooit. Bovendien zullen voornamelijk de Han-Chinezen profiteren van het toegenomen toerisme. Ook milieuorganisaties staan niet te juichen. Ondanks de miljoeneninvesteringen van de Chinese overheid om de flora en fauna van het gebied te beschermen, claimen ze dat het unieke ecosysteem verstoord zal worden door de komst van de trein. Men vreest bovendien dat China de gelegenheid zal aangrijpen om erts te winnen in het kwetsbare gebied. 
