Ik was bang

Tante Francine

De kinderen van een lagere school krijgen les over moraal.

Ze krijgen als opdracht thuis aan hun ouders te vragen

een verhaal te vertellen waaraan een moraal hangt.

Wanneer ze terug in de klas komen,

mogen ze vertellen wat ze gehoord hebben.

Mieke vertelt : "Mijn ouders zijn kippenboeren,

ze hebben een legbatterij.

Op een dag hadden ze in de auto een mand eieren staan.

Ze reden over een grote bobbel in de weg,

waardoor de eieren braken" de moraal luidt:

"Wees zeer voorzichtig met fragiele voorwerpen".

Elsje vertelt : "Mijn ouders hebben ook een kippenboerderij,

maar zij kweken kuikentjes.

Op een dag hadden ze wel twintig eitjes.

Ze verwachtten dus ook twintig kuikentjes.

Ze verzorgden de eitjes heel goed,

maar er zijn er maar vijftien van uitgekomen".

De moraal luidt : "Tel je kuikentjes pas als ze uitkomen".

Dan vraagt de juf aan Anneke :

"En hebben je ouders ook een verhaal verteld?"

"Ja", antwoordt Anneke,

"Mijn papa heeft verteld over zijn zus, tante Francine".

Ons tante Francine woont in Amerika

en is daar bij het leger.

ze is piloot bij de luchtmacht en

heeft meegevochten in Desert Storm.

Op een dag werd haar vliegtuig geraakt en moest ze springen.

Het enige dat ze bij had was een fles whisky,

een machinegeweer en een zakmes.

Terwijl ze aan haar parachute bengelde,

dronk ze de fles whisky leeg,

dan was ze die al kwijt.

Toen ze beneden kwam,

werd ze omsingeld door wel zeventig Irakezen.

Ze pakte haar machinegeweer en schoot er vijftig van neer.

Toen waren haar kogels op.

Met haar zakmes kon ze er nog vijftien doden,

toen brak het mes af.

De vijf laatste heeft ze met haar blote handen gedood.

De juf kijkt Anneke ontdaan aan

en vraagt na enige stilte

"En heeft papa u ook een moraal bij dat verhaal verteld ?

Anneke antwoordt: " jazeker,

je blijft best uit de buurt van tante Francine als ze gezopen heeft."

 het zijn de kleine dingen

 
een briefje of een krabbel

bij ’t openslaan van een boek

een foto die me aanstaart

terwijl ik nét iets anders zoek

een herinnering of een droom

zelfs midden op de dag

als ik eigenlijk op dat moment

helemaal niet dromen mag

het zijn de kleine dingen

die mijn hart even warmt

juist dat moment voelt dan

alsof jij me even omarmt

(ééntje uit de oude doos,
Suske & Wiske in Fantasialand
bij de cow-boys)

De dood is niets!

Ik ben maar aan de andere kant ,ik ben mezelf

jij bent jezelf
Wat we waren voor elkaar, zijn we nog altijd!

Noem me zoals je me steeds genoemd hebt

Spreek tegen mij zoals weleer

Op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.

Lach, om wat ons samen heeft doen lachen!

Bid, glimlach, denk om mij

Spreek mijn naam uit thuis

Zoals je altijd gedaan hebt.

Zonder te benadrukken.

Zonder zweem van droefheid

Het leven is wat het altijd geweest is,
de draad is niet gebroken.

Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
 Omdat je me niet meer ziet?

Nee, ik ben niet ver, juist aan de andere kant van de weg!

Zie je, alles is goed,

Je zult mijn hart opnieuw ontdekken

en er de tederheid in terug vinden.

Zuiverden dan ooit, dus droog je tranen

En ween niet als je van me houdt!
(onbekend)

Aan het strand stil en verlaten

Aan het strand stil en verlaten
Bij het klimmen van de maan
Ziet men daar een aardig paartje
Zeer van weemoed aangedaan
Liefste ‘k moet je gaan verlaten
Morgen ga ik weer naar zee
En dan trouw ik als ik thuiskom
Hier op Hollands stille ree
Maar zij sprak, ach liefste mijne
Spreek zo ver niet in’t verschiet
Want de zee is vol met mijnen
En die dingen zie je niet.
 
Dobb’rend op de woeste baren
Zeilde ’t scheepje eenzaam voort
Maar opeens wat er gebeurde
Een ontploffing werd gehoord
't Schip verging al in de diepte
Angstig keek hij om zich heen
Nergens kon hij redding vinden
Grote god waar moet dat heen.
Wijl hij worstelt met de baren
en de dood voor ogen ziet
Smeekt hij, God heb toch erbarmen
'k Heb haar lief vergeet dat niet
 
Aan het strand stil en verlaten
Ziet men daar een meisje staan
Die al turend en al smachtend
Wacht de komst van haren man
Hij zou immers wederkeren
Hij beloofde mij toch trouw
En dan krijgt ze zo’n verlangen
Wordt ik toch zijn lieve vrouw
Maar hij keerde nimmer weder
Want de dood waart om ons heen
En zij keerde telkens weder
Aan het strand stil en alleen

Terwijl jij dood bent

gaat het leven door…

men zegt wel dat 'het went' -

ik vind het niet het goede woord ervoor…

Want, ach, je hele leven

en je naam zijn nooit uit te wissen -

ik zal je altijd, elke dag

verwachten en toch missen…

Daarom vraag ik onhoorbaar zacht

of jij me toch wil geven

een teken, bijna niet te zien,

dat je nog bent na dit leven.

GELUK

GELUK is overal te vinden,
 je moet het willen zien.

GELUK zit soms in kleine dingen,
zie jij het ook misschien?

GELUK is simpel kijken,
naar een mooie bloem die bloeit.

GELUK is zien hoe hard vandaag,
het groene gras weer groeit.

GELUK is iemand die naar je lacht,
 of even met je praat.

GELUK is  als zomaar iemand,
vraagt hoe het met je gaat.

GELUK is  genieten,
van een hand die naar je wuift.

GELUK is zien hoe hard het zand,
over het strand heen stuift.

GELUK is praten met iemand,
met even een luisterend oor.

GELUK is genieten van wat je ziet,
 heb je het ook al door?

GELUK is delen,
 ook als je niet veel hebt te geven.

GELUK duurt soms maar heel erg kort,
het is er soms maar even.

GELUK is het hebben,
 van vrienden om je heen.

GELUK is dingen voelen
en niet het hebben alleen.

GELUK is mee genieten
met een ander die geniet,

GELUK is niet alles willen hebben
 wat je oog maar ziet.

GELUK is willen helpen
en lief zijn voor elkaar,

GELUK is een rustig leven
zonder haat zonder gevaar.

GELUK is durven praten,
 met iemand die je eigenlijk niet kent.

GELUK is durven zijn,
wie je van binnen bent.

GELUK is overal te vinden,
je moet het willen zien.

GELUK is willen vinden,
 vond jij het al misschien?

GELUK ik vond het gisteravond,
 gewoon een goed gesprek op msn.

GELUK wat ben ik blij,
dat ik dat woord nog ken.

GELUK daar wil een ieder,
best vroeg het bed uit komen,

GELUK is  met elkaar,
 daar heerlijk over dromen!

Droom jij wel eens over GELUK?

En wat is voor jou GELUK?

Dat wat is geweest

Zal niet meer terugkeren

Dat was is geweest

Is om van te leren

Dat wat is geweest

Is nu slechts een gedachte

Dat wat is geweest

Was meer dan ik verwachtte

Dat wat nu nog is

Heeft mij grote pijn gebracht

Dat wat nu nog is

Had ik zeker niet verwacht

Dat wat nu nog is

Is een messteek in mijn rug

Dat wat nu nog is

Wil ik vergeten en heel vlug

Dat wat nog gaat komen

Brengt mij hoop op vooruitgang

Dat wat nog gaat komen

Is onbekend en maakt me bang

Dat wat nog gaat komen

Kan mij dit laten verliezen

Dat wat nog gaat komen

Gebeurt toch, ik mag niet kiezen

Dat wat is gebeurt

Kan ik zelf niet verklaren

Dat wat is gebeurt

Zal ik eeuwig moeten bewaren

Dat wat is gebeurt..

Hallo, eerst een kleine voorstelling:
Ik ben dus Wiske (afkomstig van Marie-Louise).
Zit momenteel op tram 6,
zoals al diegenen van '45 ( hé Chia),
 ben mama van 7 kindjes (daar val je van achterover, he!)
Je zult denken,
hoe komt zo iemand op de bijnaam van "Hotlips"?
 Wel, dat is heel simpel,
 één van mijn zussen (heb er 5)
zei vroeger altijd dat ik sexy lippen had,
zo is het gekomen! Niet meer of minder!
Dus moet je achter mij geen sexbom gaan zoeken!

 En al was ik vroeger altijd de beste van de klas met opstel,
weet ik wel zeker dat ik niet het schrijverstalent
 van een 'Chia' of 'Bojako' heb!
 Daarom ga ik proberen of ik
 iets in rijmvorm kan brengen.
Nu ... daar ga ik dan, op hoop van zege!

EENZAAMHEID

Iedereen weet wat het is,

eenzaam zijn

En iedereen weet hoe het voelt,

hoeveel pijn....

Je kan je eenzaam voelen,

als je alleen bent,

of juist tussen veel mensen,

waarvan je niemand kent

Je kan je eenzaam voelen,

als je niet begrepen wordt,

of als je weet;

het leven is nog maar kort

Je kan je eenzaam voelen,

als je in een vreemd land bent,

waar alles zo anders is,

dan je was gewend

Je kan je eenzaam voelen,

als je wordt gediscrimineerd,

of door je naaste omgeving,

niet wordt geaccepteerd

Je kan je eenzaam voelen,

als je iemand verliest,

iemand die je dierbaar was

Pas in die eenzame uren,

besef je hoe gelukkig je toen was....

 In Gesprek met God ...

 Een man had op een dag een gesprek met de Heer en zei: 'Heer, ik zou willen weten wat hemel en hel inhouden.'

De Heer leidde de man naar 2 deuren.

Hij opende één van de deuren en liet de man binnenkijken.

In het midden van de kamer was een hele grote ronde tafel.

In het midden van die tafel stond een grote pan met stamppot, welke heerlijk geurde en maakte dat de man Gods watertandden.

De mensen die rondom de tafel zaten waren echter mager en ziekelijk.

Ze leken erg hongerig.

Ze hielden lepels in hun handen met erg lange handgrepen, welke aan hun armen vastgemaakt waren.

Het was voor een ieder mogelijk om in de pan met heerlijk eten te reiken en daaruit te eten, maar omdat de lepels langer waren dan hun armen, konden ze de lepels niet naar hun monden brengen.

De man rilde bij het aangezicht van deze ellende en dit lijden.

God zei: 'Nu heb je de hel gezien,' ze gingen naar de volgende kamer, en God opende de deur.

Deze was exact dezelfde als de eerste.......

Er stond een grote ronde tafel in het midden van de kamer, met daarop een grote pan met stamppot, waarvan de man moest watertanden.

De mensen hier waren uitgerust met dezelfde lange lepels, vastgemaakt aan hun armen.

Maar deze mensen waren wel doorvoed en gezond.

Lachend en pratend met elkaar.

De man zei: 'Ik snap het niet, ik snap er niks van!'

'Het is vrij simpel' sprak God, 'je hoeft maar één ding te weten.

Zie !

Zij hebben geleerd om elkaar te voeden, terwijl de inhalige mensen alleen maar aan zichzelf denken.'