De kring gaat rond mijn wortels in moeder aarde

 Later bemerk ik dat ik groei in waarde

 Begin met te kiemen net als een klein leven

 Elke keer met stapjes ..heel even

 De stam krijgt steeds meer inhoud

 De stam wordt bewuster en ontvouwt

 Er komen takken bij en zullen groeien

 Er vallen er ook wat af ,
 deze die zich niet mij willen bemoeien

 Die kan ik niet meer gebruiken

 Maar die had ik nodig om mij te ontluiken

 Daar komen, terwijl ik door ga naar de boven

 Ook wel takken bij die mij ook vertrouwen beloven

 Vertrouwen in mijzelf,
 mijn ziel, het pad dat ik heb bewandeld

Heb ik gedaan wat moest gebeuren
……heb ik goed gehandeld?

 Heb ik het goed gedaan?

Ik zal het wel zien en dan ...
zal ik misschien ergens anders staan

 Thea Overbeek

10 tips om je bezig te houden in de winkel

Goudkorrel

Geef dagelijks drie mensen een compliment.

Knip krantenberichten uit,die positief melding maken

 van iemand die je kent en stuur ze op met felicitaties.

Vergeet verjaardagen niet.

Zeg vaak :”dank je wel”

Bewaar geheimen.

Zoek het goede in de mens.

Onderneem niets als je boos bent.

Heb de moed om te zeggen:ik heb hulp nodig.

Ga bij een vergadering vooraan zitten.

Sta op als je iemand verwelkomt!

Knipoog ?

Een knipoog alleen voor mij ?

Een knipoog, die alles zei !

Ik raakte verward,

Voelde me even heel apart

Het maakte iets los in mij

Ik keek nog stiekem 'n keer

Daar was die knipoog weer !

Of was het een lichte tik

En deed ik voor niets "slik"

Maar nee, hoor je oog deed het weer !

Ik liep door, behoorlijk ontdaan

Zo gauw mogelijk hier vandaan

Kon 't niet laten. beet op m'n tong

Voelde me weer een klein beetje "jong"

Bleef ff voor 'n winkelruit staan

Bekeek mezelf eens even goed

Van beneden naar boven, teen tot toet

En ik kwam meteen weer terug op aarde

Die knipoog had geen enkele waarde

't Was het likje ijs op mijn snoet !

Should you go first and I remain
to walk the road alone,
I'll live in memories garden dear,
with happy days we've known.

In spring I'll wait for roses red,
when faded, the lilacs blue.
In early fall when brown leaves fall,
I'll catch a glimpse of you.

Should you go first and I remain,
for battle to be fought.
Each thing you've touched along the way
will be a hallowed spot.

I'll hear your voice, I'll see your smile,
though blindly I may grope,
The memory of your helping hand
will buoy me on with hope.

Should you go first and I remain,
one thing I'll have you do:
Walk slowly down that long long path,
for soon I'll follow you.

I want to know each step you take,
so I may take the same.
For someday down that lonely road
you'll hear me call your name.