Archief

Wat men je NIET vertelde tijdens de les geschiedenis.
 
   
Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500.
De meeste mensen huwden in juni,
 omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei en dus,
zo dachten zij,
in juni nog redelijk fris roken!?
Tegen die tijd begon men toch al lichtelijk te stinken.
Daarom droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen.  
Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.

Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water.
De heer des huizes genoot het privilege van het schone water,
daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen,
en tenslotte de kinderen.
De baby's waren als laatsten aan de beurt.
Dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken...
Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien"  

Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte.
Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden,
en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte)
in het dak. Als het regende werd het daar glibberig,
en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak.
Vandaar het Engelse gezegde  " It's raining cats and dogs ".  

 
Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer,
waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven.
Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen ,
dat dan toch een beetje bescherming bood.
 Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan .

   
Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven.
Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam,
wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde.
Dit gebeurde het meest met tomaten,
waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd.

   
Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken.
Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen
buiten westen was!  Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat,
werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden.
Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd,
en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden.
Vandaar het gebruik van de " doodswake".  

Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven,
dus werden er kisten uitgegraven en de
beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken.
Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was,
en ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden,
dat omhoog leidde en verbonden was met een belletje boven de grond.
Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel niet rinkelde.
En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".  
 

Wie zei er ook alweer dat geschiedenis saai was...?

Blijf in jezelf geloven

 ook al zit je diep in een dal

 eens kom je helemaal boven

 en dan is het voor altijd bal.

 Dan zal je niet meer vallen

 sta je stevig op de grond

 zullen de trompetten schallen

 zak je nooit meer in de stront.

 Dan zal je genieten van het leven

 van alles wat je prachtig vind

 en liefde zal je geven

 verspreid door de wind

 Dus blijf in jezelf geloven

 heus dan komt het moment

 dan kan ik je beloven

 dan is vreugde in de tent.

 GREET

De zon

Heel vaak schijnt de zon in je leven,

Soms lang ,soms heel even.

Maar altijd wanneer de zon weer schijnt,

Is het leven weer een hele belevenis.

Hij maakt alles veel mooier,

Kleurt je leven rooier.

Heel vaak ook schijnt hij niet,

Brengt dan soms leed en verdriet.

Maar dan moet je maar denken,

Eens zal hij zijn stralen weer schenken.

En dan komt alles weer goed.

Zoals het wezen moet.

De zonnestralen zorgen dat alles bloeit,

Dat het leeft en groeit.

Maar in mijn hart sla ik ze op,

En hoor ik een zachte klop.

Dan open ik mijn hart zo als het luid,

En deel de zonnestralen weer uit.

@Margaret@

Les van het leven.

 Er zijn momenten in je leven,

die kan je aan niemand beschrijven.

 Er zijn momenten in je leven,

waarop je alles weg ziet drijven.

 Op zo'n moment voel jij je zo alleen,

je denkt:"Ik heb niemand meer om me heen".

 Ga dan terug naar je innerlijke kracht,

en je leven heeft opnieuw weer pracht.

 Alles komt dan op zijn pootjes terecht,

en je denkt:"Mijn leven is nog lang niet zo slecht".

 Ook al zit het dan soms tegen,

het leven gaat nu eenmaal niet over steeds dezelfde wegen.

 Maar vergeet nooit, je leert hiervan,

en je blijft die wegen volgen totdat je ze begrijpen kan.

 Ook al is het een moeilijke en harde les af en toe,

en blijf je je afvragen:"Wat is het dat ik fout doe".

 Neem van mij aan, daar heeft het niets mee te maken,

maar je innerlijke probeerd dan orde te stellen op zaken.

 Probeer er daarom van te leren en het te begrijpen,

en je leven zal er alleen maar door rijpen.

 Ga verder met het nemen en geven,

want alles is een les van het leven.

Angela