DE HEILIGE MARTINUS, patroonheilige van Tessenderlo.
Als we over de Heilige Martinus spreken, moeten we rekening houden met het feit dat er meer dan één Martinusfiguur is. Zo kennen we de Heilige Martinus van Porres ( Peru) De Heilge Martinus 1 ( paus 649-- 655 )De Heilige Martinus van Tongeren, de Heilige Martinus Braga ( bisschop 515-- 580) en de Heilige Martinus van Tours. Wanneer we het hebben over Martinus, de patroonheilige van Tessenderlo, hebben we het in feite over de Heilige Martinus van Tours..
Levensloop van Martinus van Tours.
Martinus van Tours was de zoon van Romeinse ouders. Hij werd geboren ca. 315 te Sabaria in Pannonië, het huidige Szombathely in Hongarije. Zijn vader, een Romeins tribuun, had zich daar gevestigd na zijn pensionering uit het leger.
De vader van Martinus, die niets anders had gekend dan het soldatenleven, zorgde ervoor dat zijn zoon reeds op vijftienjarige leeftijd dienst nam bij het Romeinse leger in Gallië. Alhoewel hij niet van ganser harte, vervulde Martinus toch trouw en moedig zijn soldatenplicht en werd hij vlug tot officier bevorderd. Uit die tijd dateerd ook het " MANTELWONDER" dat hem voor eeuwig beroemd zou maken. Toen Martinus 18 jaar ous was, liet hij zich dopen. Kort daarop nam hij ontslag uit de militaire dienst omdat hij meende dat christendom en krijgsdienst niet met mekaar verenigbaar waren. Hij ging dan naar Potiers om daar bij Hilarius, de latere bisschop van Potiers meer over het christendom te leren. Hilarius werd zijn leeraar en voorbeeld.
Martinus raakte ook meer en meer bezeten van de idee missionaris te worden en in eigenstreek het heiligdom en het Arianisme tn bestrijden. Hij ging terug naar Pannonië en bekeerde daar als eerste zijn moeder. Daarmee was het liedje echter, want woedende Arianische bisschoppen verdreven hem uit het land. Ontgoocheld trok Martinus zich terug op het eiland Gallinara aan de Italiaanse rivièra. Hier leefde hij gedurende enkele jaren als kluizenaar. In 360 riep Hilarius, die sinds 356 bisschop van Potiers was, hem terug en wijdde hem tot priester. Een jaar later stichte Martinus een eerste klooster in Gallië. Spoedig kreeg hij een groot aanal volgelingen. Martinu werd abt van zijn klooster en kreeg een grote bekendheid in het hele land. Hij was zo geliefd dat het volk en de clerus hem rond 371 verkozen als nieuwe bisschop van Tours, een diocees ten noorden van Potiers. Ook in dit hoge ambt bleef Martinus erg bescheiden en leefde hij zeer ascetisch.






