Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
De kleine " slagkar " ( kipkar )
Een kipbare kar met vaste zijsponnen en losse schoften, was soms de enige kar van de kleine boer, veelal " ponyboeren " Deze kas was omnivalant in het gebruik. Men kon er zowel mest als hooi mee vervoeren. In het laatste geval werden er hulptoestellen gebruikt; " lijsters" om de wielen te beschermen, en " galgen " ( botterikken ) om een groter laadvolume te verkrijgen. Het " binden " gebeurde met een " laadboom " ( leter ), aangetrokken door dikke touwen ( togen ). Soms werd aan de achterkant een kleine houten " katrol " gebruikt. Deze kar had normaal een wielbreedte van 6 cm. Grotere boeren die een zwaarder paard hadden, en zich twee karren konden veroorloven, hadden een " aardkar " en een " hoogkar "
foto ; De kleine slagkar ( kipkar, bemerk ook de kruiwagen.
Hondekarren.
Pluimveehandelaars, melkboerinnen, visleurders , hadden een hondekar, waarvoor één of meer trekhonden gespannen waren. Deze honden werden in een "borstgareel", de grotere kregen een " hondehaam ".
De mooiste en enige hondekar die ik als kind voor zover het me is bijgebleven--ooit gezien heb, stond bij JEF SAS op de vroegere Paalsteenweg.
Op de foto (ca. 1914 ) herkennen we van links naar rechts; Camille, Louis, Alfons, en Louisa Cuypers.
Brouwerskar.
De brouwerijen van Diest leverden voor de oorlog bier af in grote tonnen. Daarvoor hadden ze een speciale kar, die slechts uit twee doorlopende berries bestond. Daartussen waren de uitsparingen, waarin twee rijen tonnen schuin tegen elkaar geplaatst werden. Onder de kar hing met behulp van ketens een rij tonnen. In het brouwersmuseum van Bocholt bevind een nog zo een exemplaar.
Bakkerskar.
DE "MELKKAR"
Karren voor handelaars.
Tot aan de eerste wereldoorlog moest alle vrachtvervoer op de baan met dierlijketrekkracht gebeuren; paarden, ossen, honden.
Een ander soort baanvoertuigen waren de bakkerskarren, groentekarren, melkkarren, enz....
Bakkerskarren werden sierlijk afgewerkte voertuigen, steeds voorzien van veren en een " kap ". Tussen paard en " laadbak " stond altijd een " schutbord ", deels als afwerking van het geheel, deels voor de hygiëne. Deze karren, evenals alle andere lichte baanvoertuigen, waren voorzien van een "patentas " ( zelfsmerend ). De " berries " evenals de "repen" van de kap waren van geplooid " essehout " Als verlichting hadden deze voertuigen aan de " voermanskant " gewoon één petroleumlantaren, waarvan de voorkant wit was en de achterkant rood was. Eertijds was er in Antwerpen een firma PEETERS die zich specialiseerde in het plooien van essehout; berries, repen en velgen voor lichte wielen.
De rijtuigenmakerij Ennekens in Olen was toen gekend om zijn sierlijke bakkerskarren. Tweedehandse bakkerskarren gingen gewoonlijk naar biggenhandelaars, bierhandelaars, e.d.
Groentehandelaars hadden gewoonlijk platte karren, met daarop een kap met afgerolde dekzeilen.
Alle karren of wagens waarmee met voedingswaren geleurd werd, hadden tussen paard en kar, een scheidingsbord.
De wagenmaker GERARD BECKERS.
Op de boerderij komen meestal " kruiwagens " met gebogen " berries " voor. We herkennen GERARD BECKERS, wagenmaker tot 1955.
DE WAGENMAKERIJ. ( beroep uitgevoerd door Looienaars )
De " WAGENMAKERIJ "
Tot de helft van de jaren vijftig was dit beroep bijzonder actief. Voor die tijd was iedereen min of meer op de wagenmaker aangewezen. Er bestond geen huis of er was een "kruiwagen".
Aan een goede kruiwagen werden hoge eisen gesteld. Hij moest licht van gewicht zijn, maar toch stevig, en er moest " schot " inzitten, dit is " hij moest goed lopen " Bovendien moest hij handig zijn, d.w.z. hij mocht niet te zwaar in de hand liggen, en moest een goede laadruimte hebben- dit vooral wat de " BOERENKRUIWAGEN " betrof.
De " KRUIWAGEN DER METSERS " was iets anders; die werd vooral fabrieksmatig vervaardigd, en daar werd op geen kilo hout op de afwerking gekeken. Zij werden ook niet geverfd ( soms wel met carboline behandeld )
Veelal werden deze tuigen aan de vernieling prijsgegeven.
Mijn eerste schreden in de wagenmakerij zette ik reeds op tienjarige leeftijd. Sindsdien heb ik jarenlang iedere donderdag namiddag een kruiwagen moeten verven; de buitenkant groen, de binnenkant en het wiel rood, het beslag en het ijzerwerk zwart.
DE WAGENMAKERIJ. ( beroep uitgevoerd door Looienaars )
De Wagenmakerij.
Uit het jaarboek 1984 Geschied en Heemkundigekring Tessenderlo.
Vrachtvoertuigen gebruikt in " OUD LOOI".
Foto 4.

Foto 3.

Foto 1.

Boomplantdag.
De Looise basisscholen planten twaalf nieuwe bomen aan de " zandberg " en aan de visvijver. Er werd eerst een uiteenzetting gegeven over de bossen in het gebied en daarna konden de naar schatting 160 leerlingen van alle vierde leerjaren aan de slag met schop en schoffel, hen verleend door de "Groendiest ". De sportanimatoren brachten hen in beweging en als afronding kreeg het jonge volkje een gezonde versnapering.
Op de bovenste foto zien we de leerlingen van de " LETTERBERG " in actie.
Foto twee toont de " Letterberg "met hun boompje.
Op foto drie duimen de leerlingen van " WERELDWIJZER " voor hun boom.
En op foto vier poseren de meisjes van de " St LUTGARDISSCHOOL " bij de kuil waar hun boompje dient te komen.
Dit was één van de activiteiten in het kader van 40 jaar VVV en 40 jaar GERHAGEN.
Foto 2

Super jonge bruidsparen? of VRIENDEN VOOR HET LEVEN.
VRIENDJES VOOR HET LEVEN.
Uit de " WEEK- KRANT "
TESSENDERLO.
Twee prachtige uitgedoste ' bruidsparen SENNE VANBAEL en ANNA BINNEMANS en LENNERT THEYS en SIEN JANSSENS-- werden samen met hun getuigen, klasgenootjes en ouders plechtig ontvangen op het gemeentehuis voor een mooie huwelijksplechtigheid. Op 7 maart 2007 om 10 uur verklaar ik, JAN VERHEYDEN ( burgemeester ) jullie als vriendje voor het leven, proclameert de Looise burgemeester. Hierna werden de ringen uitgewisseld. " Vriendje voor het leven betekend altijd lief zijn voor elkaar", weet ANNA BINNEMANS." De ring omdoen was het leukst" vind SENNE. Dit kleuterhuwelijk is het hoogtepunt van het project ' verliefd', verloofd, getrouwd' van kleuterschool MOLENHOEVE. " Nu volgt nog een feest op school", vervolgt kleuterleidstrer AGNES GRIETEN. ( IP )
Bloemen voor de Looise TIA.
Uit de "WEEK- KRANT"
TESSENDERLO.
Omdat de Looienaars echt trots zijn op ' hun ' TIA, werd het gemeentehuis versierd met een groot spandoek met daarop felecitaties voor de atlete. Een kleine deligatie, onder leiding van schepen FONS VERWIMP en clubleden van de Looise AV heetten TIA welkom. op de luchthaven in Zaventem. "WE HEBBEN HAAR BLOEMEN GEGEVEN EN EEN FLES CHAMPAGNE AAN HAAR PARTNER WIN VANDEVEN " zegt WILLY COOLS. " Tia wist dit erg te appreciëren " Het gemeentebestuur is van plan om Tia binnenkort officiëel in het gemeentehuis te ontvangen. De details van deze ontvangst moeten nog samen met haar besproken worden. (IP )
Foto van Tia Hellebaut.

De LooiseTia Hellebaut Europees kampioen hoogspringen.

De " LOOISE " TIA HELLEBAUT Europees kampioen hoogspringen.Tia is in het Engelse ' BIRMINGHAM ' Europees kampioene hoogspringen in zaal geworden. Zij sprong daarbij een Belgisch record van 2,05 m. , een verbetering van haar eigen vorig record met liefst 5 centimeter.
In de finale ging Tia als enige, na twee sprongen over 1,99 m. Daarna ging zij na haar eerste poging over 2,01 m. Zo verbeterde ze in één klap haar eigen Belgisch record van 2,00 m. dat zij eind januari op het ' GOLDEN HIGH JUMP GALA ' in Brussel had gevestigd.
Tia ging vervolgens bij haar eerste poging onmiddelijk over de lat van 2,03 m én 2,05 m. Op de wereldrecordhoogte van 2,09 m faalde ze vervolgens bij haar eerste poging. Toen hield ze het voor bekeken.
Wat over kunstschilder, pastellist " HUGO BOS "
'PANTA REI " Alles vloeit, alles beweegt, het leven gaat voort.
ALBERT LOOS is overleden, maar door zijn vele artistieke lessen aan jonge aspirant-kunstenaarts kon hij zijn kunstvisie doorgeven aan entousiaste ' overnemers ' en zijn vele loten werden vruchtbomen.... Eén van zijn vele leerlingen is HUGO BOS. Hij stelde enkele van zijn werken ten toon in een nevenruimte van de gallerij. Op die manier krijgt de "retrospectieve " tentoonstelling van Albert Loots een geactualiseerd post- sciptum, een link naar een levend heden.
HUGO BOS.
( Tessenderlo, 1944 ) exposeerde voor het eerst in 1980, op speciaal verzoek van zijn leermeester. Meer dan een kwart eeuw later was dit ongeveer de vijftigste exposetie van deze telg uit de " looise Loots- school " Zo een palmares getuigt van grote ijver, leergierigheid en vooral doorzettingsvermogen !
De moderne tijd is ondertussen nog verder " voortgestreden "
de Kempen met de lemen huisjes ligt nog verder achter ons. Voor leerlingen van Loots die hun meester trouw blijven, wordt alles nog moeilijker. Kunstcriticus STAF VAN GELDER zegde het zo; "WIE VRIJWILLIG DE ALGEMEEN AANVAARDE NORMEN VERLAAT OM TE VERTOEVEN IN EEN WERELD VAN EIGEN DIMENTIES, KIEST ZEKER NIET DE GEMAKKELIJKSTE WEG NAAR ZIJN PICTURAAL DOEL. HIJ BELAND IMMERS IN EEN ISOLEMENT EN ZAL ER ZICH MOETEN TOE VERPLICHTEN ERGENS RAAKPUNTEN TE ZOEKEN DIE HEM HELPEN OM ZIJN VISIE DOOR DE KUNSTLIEFHEBBER TE DOEN ERVAREN " Stuitend op onbegrip, zal hij veel bijkomende problemen moeten overwinnen om zijn kunstuiting te laten overleven. De leerlingen van Loots kozen bewust voor het strakke keurslijf van de figuratieve vormgeving. Hiervan afwijken en overgaan tot het abstrakte zou alleszins eenvoudiger zijn. Op de vraag waarom zij die gemakkelijke( re ) weg niet kiezen, antwoordt HUGO BOS; " IK ZOU ONDANKBAAR ZIJN TEGENOVER MIJN LEERMEESTER "Dergelijk eerbetoon is aandoenlijk. Kunstcriticus Hugo Noé uit Averbode spreekt daarom van ' de koppige gedrevenheid van Hugo Bos' en in feite geld dat ook voor alle leerlingen van Albert Loots die weigeren het aangewezen pad van hun meester te verlaten.






