Naar de inhoud

THE DUTCHESS

gedichten gedachten gedichte gedachten

seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 december 2015 tot 31 december 2015

Masker over een Spiegel




Het gezicht is een masker over een spiegel.
Waar kijken we naar?
Wat zoeken we?
Ieder van ons kronkelt als een jachtige rivier,
noch talmen we over andermans treuren.

Vertel me over jezelf,
zodat ik duidelijker kan worden.

Jouw woorden zijn mijn ogen,
jouw passie mijn adem.
Het gezicht is een masker over een spiegel.
Wat kan ik je geven?
Welke kennis over
jezelf kunnen mijn schamele woorden leveren?


Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Nadat je bent gegaan




Nadat je bent gegaan
hoe zal ik dan naar het werk gaan?
Wie moet ik bellen
om gedurende een stille avond mee te praten
nadat je bent gegaan?

Je bent een deel van mijn leven,
een deel van mijn wandtapijt.
Op welke rots
zal mijn kasteel rusten
nadat je bent gegaan?

De tijd zal keren
maar zonder wijzers.
Hoe moet ik eten
zonder mijn dag op jouw bord
nadat je bent gegaan?

Jij bent de enige plek
waar ik mezelf kan plaatsen.
Geen hoop, geen dromen
kunnen mijn tuimelende dagen vullen
nadat je bent gegaan.






Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Raadsels van de Liefde




Dagen van liefde vereisen gezelschap,
maar ik ben op deze tijden helemaal alleen.
Woorden van zoete affectie vullen de ochtenden
zoals klokken buiten de ramen van mijn kamer.

Ik weet niet waarom ik niemand bij me heb.
Ik heb lief gehad en ben lief gehad door de rusteloze jaren.
De raadsels van de liefde houd ik binnen in mij vast.
Zijn een duisternis niet door maan en sterren beschenen.

En toch voel ik meer liefde dan ik ooit
binnen de cirkel van een kus gevoeld heb.
Liefde moet geen passie of een koorts zijn,
noch heeft het een hand nodig om het te strelen.

Liefde vereist dus geen metgezel.
Het heeft geen voorwerp of een huis nodig.
Het vliegt boven de extase van de ochtend
en vult het universum binnen in mijn kamer.


Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Rusteloos




Mijn stemming is als een bewolkte middag
Wachtende op de zon
of zoals een zeilschip dat niet kan
uitvaren zonder het getij.

Ik beweeg rusteloos in mijn ledigheid,
niet wetende waar naar toe;
Doch als je nabij bent kan ik niet uitleggen
wat er binnen in me omgaat.

Het is jammer dat gevoelens zo diep zwemmen,
te diep voor iedereen
om hen te grijpen als zij trachten door te komen.




De rusteloze persoon op de foto boven
ben ik zelf, hoewel enige jaren geleden.



Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van THE DUTCHESS

↑ Terug naar de berichten