Zaterdag 19 september 2015

Verbazing

Het verbaast me hoe ik me voel wanneer ik bij je ben.
Hoe mijn hart klopt wanneer je in de kamer komt.
Ik kijk naar je en denk: Mijn God! Hoe mooi!
En alles wat ik ben barst uit in bloesem.
Ik voel alsof je van mij, van mij moet zijn
Niet als een bezit, maar als een doel
Iets bijna onvoorstelbaars:
De vrije toewijding van een andere ziel.
Alsof ik klaar ben om de hemel te betreden
Of veroordeeld om binnen het uur te sterven
Mijn geest met één hevige gedachte blijft overlopen
Met jou, en jij alleen, de reden waarom.

Gedachten Gedicht

Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 september 2015

Schoonheid

Een vaas bloemen in een raamkozijn.
Een huis van zacht licht temidden van donkere bladeren.
Een extase zo scherp dat het voelt als angst.
De ruk die van onze rechte lijn een ellips maakt.

Geen transcendente ochtend inspiratie
verrukt zo de dingen die wij nooit zien.
Door ons hele leven horen wij rustige muziek
waarmee wij onbewust door onze tijd dansen.

En zelfs wanneer wij sterven, is er een schoonheid
ouder dan de koude december sterren.
Een deel van ons blijft achter de duisternis wachten
om ons opnieuw in zijn armen te sluiten.

Gedachten Gedicht

Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 september 2015

Gedachten

Het appartement is donker.
Ik hou daarvan.
Door onbeschaduwde ramen
kijk ik over de straat.
De mensen daar hebben de lichten aan.
Ik zie ze door de gordijnen.
Een gespierde jonge man
wast de borden met zijn vrouw.
Een vrouw drinkt bier.
In het blauwe licht van de tv
op de bovenste verdieping een moeder,
een dochter, een dochter:
Drie zonder man.
Daarnaast een ouder echtpaar
smoort de vrees
wie het eerst zal sterven.
In een singles bar
ontmoet ik een man
en heb niets te zeggen.
Teveel keren
heb ik dezelfde dingen gezegd.
Ik wacht hier in het donker,
in de vrede van het alleenzijn,
en denk na over mij,
en denk na over jou.

Gedachten Gedicht

Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 31 augustus 2015

Melancholie

Hier tussen de verliefden wacht ik gewillig,
alleen, omdat ik niet bij je kan zijn.
Verzonken in het gedrang van mensen,
die promenades vullen met hun passies.

Nòg ben ik gelukkig in mijn melancholie.
Besloten in een liefde die, zoals de nacht
zichzelf in dromen schaart en me helemaal omhult,
me tevreden achterlatend tot de dageraad.

Zelfs al was ik met jou, ik zou dwalen
nabij de dingen die moesten, maar niet kunnen zijn.
Je meenemend met mij naar dat wonderlijke innerlijk,
waarin wij de meest ware verrukking vinden.

Gedachten Gedicht

Geschreven door The Dutchess om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van THE DUTCHESS