Naar de inhoud

timespender

People come into your life for a reason, a season, or a lifetime.
seniorennet.beseniorennet.be
EEN GEDICHT IS MOOI WANNEER HET DOOR ZIJN EENVOUD OPVALT

Cédric

Hij zag net het levenslicht heeft een lief, klein ovaal gezicht Met diepe zacht blauwe ogen waarin je dadelijk wordt meegezogen Zijn haartjes zijn van goud fluweel al zijn't er niet zoveel Hij is nog maar dat even oud en me al meer waard dan vele tonnen goud Teenjes vingertjes 't is er allemaal en een zeer luid alarmsignaal Zijn oortjes zijn die van z'n ma en zijn mondje van z'n pa Cédric - Gommarus z'n naam (Gommarus naar m'n vaders roepnaam)
Reageer op dit bericht

Leegte

Je voelt zo kil opgeslorpt door de tijd, al drie maand later Dagen telden dubbel Al staan de wijzers stil Ouderlijk huis ik mis in jou mijn vader ave
Reageer op dit bericht

uiniversele vrienden

Ze lopen een nutteloze vlucht voor hem..............mijn vriend mijn vriend met zijn droevige plicht Hij noemt zich soldaat van de vrijheid maar al wat hij achterlaat is een regen van doden tussen 't puin van verdriet En zie hen,hen, had ik ook lief Ave
Reageer op dit bericht

Herinneringen


                                                                      Herinneringen

zoals een
stofdeeltje
in het stof
van een stel
op holgeslagen
wilde paarden
Dwaal ik
in herinnering
aan wat was
en nu voorgoed
 voorbij

ave

                                                                                                                                              
Reageer op dit bericht

Schimmenspel

De kinderen uitgezwermd.In alle kamers
herhaalt zich hun afwezigheid,
zijn jaren weggezonken
onder de spiegel der stilte,
meldt dag na dag zich af
in de vervagende ramen

Op meubelen,boeken, alles waarin
leven gewoondheeft, een met handen
aan te raken bezieling,
valt stof, een langzaam naderende doodsslaap.

Voorzichtig lopen oude mensen
tussen de oude dingen, schimmenspel
aan de rand van de wereld

Maurits Mok

Dit vind ik een prachtig gedicht om is ff stil bij te staan ,
 want dit is ieders toekomst,indien men het geluk heeft
ouder te worden
Reageer op dit bericht

Een stem

'k Ben bijna doof, en toch is het
    alsof ik horen kon,
dat uit der linden kruin, een en-
    kel blad, dat door de zon
verguld, zich van zijn twijg heeft los-
    gerukt, wegzweven gaat,
onwetend van het lot, dat hem,
    hier op de grond te wachten staat.

Ik hoor een stap, als 'k wakker schiet,
   beneden op het grind,
en 'k vraag wie het mag zijn, die net
   als ik, geen slaaprust vindt?
Wie zou het zijn, die onverwacht,
   van waar is weergekeerd,
en waakt, opdat er mij vannacht
   geen kwaad, of schijn van onrust deert?

Als ik nog dover word, hoor ik,
   in mij, niets anders meer,
dan wat de stem van heel mijn voor-
   geslacht, mij telkens weer
belooft, dat het mij niet verstoot
   en ik bij hen mag gaan,
als ik, voor deze wereld dood,
   als duts alleen,
op straat zal gaan .
          
              André Demedts


Reageer op dit bericht

Volk uit de kempen

De opruim woede nog lang niet ten einde,en god weet wat ik nog voor kostbaarheden tegenkom op moeders zolder.
Ditmaal was het een boek ,een klein beetje beschadigd weliswaar en water was hier de boosdoender.
Gelukkig maar was de binnenkant intact gebleven.


Leo Op de Beeck stelt voor :
Volk uit de kempen  prachtig werk, met medewerking van de "Vereniging van Kempische Schrijvers"; Mei 1941. Dit boek "Volk uit de Kempen" werd samengesteld uit bijdragen van Kempische kunstenaars. Het werd uitgegeven ten bate van "Winterhulp" in een oplage van 1000 gewone exemplaren . Deel I. Vers en proza - Deel II. Muziek. Tekst en noten. - Deel III. Illustraties.  met o.a. 2 tekeningen van Kallist Fimmers, 3 van Remi Lens, 1 van Theo Op de Beeck, 2 van Broeder Maximinus, 3 etsen van Dirk Baksteen en schilderijen van Jef Claesen en Frans Van Giel
 

Hier volgt een gedicht van Jozef Simons uit "Bonte Garve"


Heide

Vaalgroen omkranst
   door het loofdichte bosch
Purper de heide
   in zomerschen dos

Geelwit de weg
   waar, op de kriepende maat,
dwars   door het landschap
   de wagen inslaat

Hoog in het blauw
   boven ' t dennengeruisch
Kringende sperwer
   als zacht-zwevend kruis

Hellicht de ruimte,
   van zonbrand doorgloeid,
Vuurglans die schilfert
   op alles wat bloeit

Stil is de vlakte,
   een stilte die suist,
Zoals een zee
   in de verte verbruist..

Zwijgzame vrede,
   o tijdloos genot...
Voelbaar aanwezig
   de adem van god
                        Jozef Simons


1 reactie Reageer op dit bericht

Emiel Fleerackers

Tijdens de opruimingswoede van mijn moeder , waar ik een handje toestak kwamen we bij een krantenknipsel uit van lang vervlogen tijd .Een gedicht van Emiel Fleerackers , de In Turnhout geboren (1877)jezuïet en leraar
Hier volgt nog een gedicht van Emiel, over Turnhout en hun herkomst van hun bijnaam 'De muggeblussers'

6 juni 1755.Op een zomeravond.  “BRAND! De toren van de Sint-Pieterskerk staat in brand! Alle hulpbare mannen snellen toe. Ook de Bruine Paters, de pompiers hebben een waterpomp en emmers bij. Er wordt een lange rij gevormd en emmers water doorgegeven…En dan zien ze het: het is een zwerm muggen; de toren is helemaal niet aan het branden.



Hooger-op ligt Turnichalt,
oud en vrij en nooit omwald,
waar ze, krek als die van Brugge,
meenen bij een zwermke muggen
of als ’t simpel maantje gloeit,
dat er brand is mee gemoeid;
waar een mensch zit op den toren,
die een teuterke laat hooren,
dat u tij en telkens wekt
met den wensch : in éénen trek
gansch den nacht goed door te slapen.
                                Emiel Fleerackers
3 reacties Reageer op dit bericht

JE SCHADUW



je hebt de schaduw
van je eigen ik doorzocht
en het licht gevonden

vreemd
hoe je schaduw
blijft
nu je bent heengegaan

Ik hou hem stevig vast
zoals de aarde vasthoudt aan de zon
en door de zwaartekracht van dit verlies
bijft hij mij altijd bij.


UIT U ZIET MAAR WAT U ZIET
GEDICHTEN VAN MARC ZWIJSEN EN VERTAALDE GEDICHTEN
VAN BRYAN WALTERS EN ETIENNE SCHOONHOVEN
1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van timespender

↑ Terug naar de berichten