Naar de inhoud

timespender

People come into your life for a reason, a season, or a lifetime.
akke.beakke.be
EEN GEDICHT IS MOOI WANNEER HET DOOR ZIJN EENVOUD OPVALT
Zaterdag 14 april 2007

EENZAAM AAN ZEE

Eenzaam aan zee, zo groeit in mij weer
wat verloren was, de tedere golfslag poëzie
die zich in het koele noorden keer op keer
te pletter joeg apathie.

Het water dat in al zijn trouw
terugkeert naar het land, drijft in mijn hart
het antwoord dat ik zoek.En als een eeuwige vrouw
legt het zijn vingers rond mijn smart.

Eenzaam aan zee, zo moet de stilte zijn.
Treurige stilte in een weids gebied.
Eenzaam aan zee, zo goed is de pijn
en traag de tranen van mijn simpel verdriet

door J.M De Smet
www.poeziecentrum.be



Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 11 april 2007

LOF DER EENZAAMHEID

O eenzaamheid der ziel, wat zou ik U ontvluchten?
Ik voel het altijd weer, hoe ver, en van u heen,
ik maar een wezen ben dat om zichzelf moet zuchten,
een heeal, klein en blind, in duisternis alleen.

Ik weet, ik heb bij u me meer dan waar te duchten,
doch 't is aan u dat de moed en levensaâm ik leen:
Gij waait de wereld weg, gij laat het hart verluchten,
en in uw suiseling herschept de ziel zich één.

Ik zoek u niet uit angst het mensenlot te delen:
Ik heb, van wie ik lief, de troost in iedre nood;
ook niet uit droef verlies, waarvan zich
 ' t hart moet
helen,
die pijn vergroeit lijk al wat nadert tot de dood,
doch 'k moet soms weg, ver weg, een zuivere werels
in,
waar ik , verblind van klaart de levenszin herwin!

Marnix van Gavere
1 reactie Reageer op dit bericht
Maandag 9 april 2007

De nooit voltooide zee

Alvorens ik terugkeer naar mijn droef paleis
en langzaam als een lang traag konvooi
luister hoe mijn lichaam vraagt naar moeheid

wanneer ik met de ogen van een oude engel nadenk
over alles wat voltooiing mist: vooreerst
mijn lichaam - zelfs met mijn zo handige handen
nog geen middelmatig tovenaar-
en dan over mijn onherroepelijk onvolledige geest,

op die terugweg lees ik in jonge palmen van mijn handen

een oud geruis van vroege ouderdom,
op die terugweg kijk ik om
en zie het heilige water, maar zelfs dit water
kan men nog verwijten dat het vloeibaar is,

zoals men mij verwijten kan
dat ik terugkeer naar mijn droef paleis

door: Paul Snoeck
2 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 8 april 2007

De zon is een vader

De zon
is mijn oudste vriend en hij weet het.
Zacht als hij zwijgt is zijn stem en
als een schaduwdragende linde berustend.

Soms wij praten al vliegend heel ver
in de dag tot het dons op de avond
geluidloos loslaat in talrijke waaiers
en moeilijke sterren her en der reeds
in hun moederloze webben koeren.

De zon is mijn oudste vriend en hij weet het
dat ik haat met alle adem van mijn hart
wat hatelijk is en gemaskerd met krozige parels,
dat ik eet wat drinkbaar en drink wat mooi
en vloeibaar is als de waarheid.

Groot  als een zon is de zon,
goed is de zon en bewonderenswaardig.
De zon is immers een vader.

door: Paul Snoek
1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 april 2007

Ik weet U reeds

Ik weet u reeds als door een ander licht gewonnen,
ik weet u reeds als van uw diepste zelf ontdaan,
ik voel gij wordt een luttle druppel in de bronnen
waaruit de tranen die wij wenen zijn ontstaan...
Gij ligt als vreemd reeds aan uw eigen zwijgen,
gij zijt reeds ver van u maar dicht bij wat gij ziet,
gij trekt een schaduw aan die teer om u komt zijgen
als smolt ze uw broze lijf waaruit uw ziel ontvliedt...
O mocht uw ziel, die naar het donker wordt
gedreven,
o mocht uw ziel in vondel en in licht vergaan,
hoe zou 't geheim waarmee ge op aarde waart
omgeven
in gods verhelderend licht als tot zijn oorsprong
gaan  .

door : Marnix Van Gavere
Reageer op dit bericht
Woensdag 28 maart 2007

Tekst op vake's gedenkplaatje

                     Als een rups al mag vlinderen 

                                                                                  De boom nieuwe knoppen krijgt

                                                                                 Als een graankorrel brood wordt

                                                                                     En de druif klare wijn

Wat zal er dan wel voor  de mensen,de mensen

Wat zal er dan wel voor ons weggelegd zijn

 

Als een knop al mag bloesemen

De bloesem weer vruchten draagt

Als de nacht opnieuw dag wordt

En in ‘t zonlicht verdwijnt

Wat zal er dan wel voor de mensen, de mensen

Wat zal er dan voor ons weggelegd zijn.



door  :  Yvonne van Emmerick

Reageer op dit bericht
Maandag 26 maart 2007

Tom Lanoye

Het is een magere troost
dat alles moet verdwijnen
en ik hoe dan ook op een keer
toch zou moeten missen , bij voorbeeld
door de dood. Ik hou van je,
al kunnen we waarschijnlijk niet meer
worden wat we vroeger waren of dachten
te zijn.Geen verhalen over afkeer,
over waanzin of grote trouw:ik
verlang naar toen terwijl
ik ouder word. Ik denk
nog veel aan jouw

Tom Lanoye

Reageer op dit bericht
Maandag 26 maart 2007

Om te vergaan
dood, maak mij zoet;
ik ben een lichaam zonder naam,
neem het, wanneer het moet;
die mij in U is voorgegaan
bezit mijn bloed

Dood maak mij voor de aarde goed,
waarin zij ligt;
geef ons hetzelfde soortelijk gewicht,
opdat ik ben geboet
en met haar stof in evenwicht
bij het opstaan;
wij waren samen één gedicht,
doe het om de waan
doe het met de ogen dicht.

Door Gerrit Achterberg

                                                                                  http://nl.wikipedia.org/wiki/Gerrit_Achterberg
Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 maart 2007

Er is een boom geveld, met lange, groene lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog voor de zomerwind
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.

O, als een jongeman, als Hector aan de zegewagen
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromend uit zijn schone wonden
het jonge hoofd nog ongeschonden
de trotse romp nog onverslagen


door: M Vasalis (pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans)

http://nl.wikipedia.org/wiki/M._Vasalis
Reageer op dit bericht
Donderdag 22 maart 2007

Een mooi en warm mens

Vake

Vake was een mooi en warm mens

Goedheid, eenvoud, dat was zijn kenmerk,zijn gave

Zijn wijze  woorden waren vaak ………

“Wat mooi of schoon is moet eenvoudig zijn”

Kort voor hij overleed zei hij nog “ik ben gelukkig geweest

En als ik het op voorhand geweten had dat je zo weinig nodig

had om gelukkig te zijn , ik zou nog met minder tevreden zijn geweest

Want geluk moet je niet ver zoeken,   je hoeft alleen maar over

den drempel van je zelfzucht te gaan

Alleen wijze mensen durven een zo’n eenvoudige  stijl te hebben,   en vake was wijs

Hij deed meer dan van hem verwacht werd

Kon gelukkig zijn met het geluk van andere,….meer nog dan om het geluk van zichzelf

In mensen helpen was hij onvermoeibaar,…. Grote woorden had hij hier niet voor nodig,

Zijn woorden waren daden

Veel mensen vonden in een ontmoeting met vake een

 hulpverlener,       een luisterend oor,          een   idealist,                   

een zinzoeker ne verwenner ,   een gulle schenker  ,een vriend 

Een , vriendelijke buur    en zoveel meer

Maar zijn bezorgdheid voor moeke stond steeds voorop

We hebben leuke en blije dagen gekend en veel gelachen om zijn stoere verhalen

Wij herkende in hem een liefhebbende echtgenoot , een  gegradueerde vader,een

fantastische grootvader en sinds kort een super gelukkige overgrootvader

En vanuit zijn voorbeeld willen wij nu verdergaan, zijn warm hart in ons meedragend

AVE

Reageer op dit bericht
Donderdag 22 maart 2007

vragen die knagen

Wat  heb ik meer nog dan vragen?
Met enkel nog het beeltenis van
jou laatste dagen.Ben je mogen
gaan zonder teveel pijn?
Kende je de weg? wist 
je waarheen?Was het
wel genoeg wat ik
deed?kon ik echt
 niet dat..beetje
meer     ?


ave
Reageer op dit bericht
Woensdag 21 maart 2007

Vaarwel Vake mijn beste maat ,misschien tot ooit!!

28/08/1926   08/03/2007                                                                                                 Afscheid  

Er is vandaag een man gestorven

Een warm, liefhebbend mens

Zo van een ras bijna uitgestorven

Een man, zoals elke vrouw wel wenst

 

Er is vandaag een vader gestorven

Een krachtig ,rechtvaardig mens

Zo van een ras bijna uitgestorven

Een vader, zoals ieder kind wel wenst

 

Er is vandaag een grootvader gestorven

Een geduldig, creatief mens

Zo van een ras bijna uitgestorven

Een grootvader, zoals ieder kleinkind wel wenst

 

Er is vandaag een overgrootvader gestorven

Een trots en gelukkig mens

Zo van een ras bijna uitgestorven

Een overgrootvader, zoals elke achterkleinkind wel wenst

 

Er is vandaag een vriend gestorven

Een fijn, behulpzaam mens

Zo van een ras bijna uitgestorven

Zo’n vriend, zoals iedereen  wel wenst

 

Er is vandaag een mens gestorven

Een  idealistisch, filosofisch  mens

Zo van een ras bijna uitgestorven

Zo’n mens,  die de wereld, zich niet armer wenst

 

                                                                           AVE   

Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 maart 2007

Laatste gedicht

 Een gedicht van Hans Andreas, geboren in het jaar 1926, net als mijn vader
Een gedicht dat hij schreef ,toen hij te horen dat hij nog maar enkele maanden te leven had,het was de welgevreesde ziekte 'kanker' die ook mijn vader velde binnen de drie maanden.Hij H.A.verkoos om thuis te sterven,ook mijn vaders bewuste keuze  ,daarom verkoos ik om dit mooie gedicht van H.A. te plaatsen,omdat het op het lijf van vader zou kunnen geschreven geweest zijn.


Laaste gedicht


Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en, Heer (ik spreek je toch weer zo aan,
ofschoon ik me nauxelijks daar iets bij voorstel
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel

de makkelijkste manier om wat te zeggen),-
hoe moet het nu,waar blijf ik met dat licht
van mij, van jou, wanneer het vallenweg in

het onverhoeds onnoemelijke begint?
Of is het dat jij me er een onverdicht
woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt?
Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

ars poetica

Ik ben een maker van punten en
komma's Mijn woorden staan daartussen.
Ik stamel poëzie naar het einde van
Mijn zinnen, wanneer ik smachtend zing
Aan de waanzin van dit bestaan.

Ik rijg prachtig dit alles vol zin aan
Mekaar nagelaten als een slangevel
Voor de gelukkige vinders van zeldaam
Wrakhout. Of een handgranaat.

Ik denk ook wel eens dat het anders is.
Maar dat hoef ik niet te schrijven.
Mijn potlood wordt te zacht dan.
En er is al verdriet genoeg op aarde

                                                     Nic van Bruggen
                                                     merksem 17/03/1938 - Antwerpen 14 07/1991
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

DE PRUIMENBOOM ( bijna vergeten versjes )

Een nog altijd leuk gedicht al is het er ééntje van de 18de eeuw , geschreven door Hieronijmus van Alphen. Gouda, 8/8/1746 / Den Haag 2/4/1803.Deze begon zijn kindergedichtjes te schrijven,na het overlijden van zijn vrouw,en hij alleen stond voor de opvoeding van zijn  drie zoontjes.Zijn advocaten praktijk gaf hij op alsook zijn politieke ambities,om zicht toe te leggen op gedichtjes nadat die hem plots heel beroemd maakten.


Jantje zag eens pruimen hangen
o! als eieren zo groot.
't scheen dat Jantje wou gaan plukken,
schoon zijn vader 't  hem verbood.
Hier is , zei hij , noch mijn vader,
noch een tuinman die het ziet:
aan een boom zo vol geladen
mist men vijf zes pruimen niet.
Maar ik wil gehoorzaam wezen,
en niet plukken: ik loop heen.
Zou ik om een handvol pruimen
ongehoorzaam wezen? Neen.
Voort ging Jantje: maar zijn vader,
die hem stil beluisterd had,
kwam hem in een lopen tegen
vooraan op het middenpad.
Kom mijn Jantje, zei de vader,
kom mijn kleine hartendief!
Nu zal ik U pruimen plukken;
nu heeft vader Jantje lief.
Daarop ging papa aan het schudden
Jante raapte schielijk op;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
en liep heen in een galop

Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006

Femke en Dave

Liefde
jij eeuwig lied
en oud verhaal
Maar nieuw
toch altijd weer
Verlangen naar
vereniging
Bracht jij
Femke en Dave
tesaam
Reageer op dit bericht
Maandag 29 mei 2006

werken met photoshop

voordiegene die graag iets maken met photoshop nieuw document 20/20 kleur achtergrond naar keuze, resolutie 72, modus RGB kleur oke selecteer met het rechthoekig selectiekader een kader van +_ 3,5 op heel de lengte selecteer het gummentje ,dan penseel 27 zacht en rond,vervolgens ga je naar penselen tapblad rechts bovenaan en daar kies je "vormpenseel uiteinde",tussenruimte 160 klik nu aan de zijkant van je zwrte figuur om zo de gaatjes te creeren,je klikt eenmaal bovenaan dan ga je naar onder en klikt daar samen met de ingedrukte shiftknop ,dat doe je zo langst beide kanten vervolgens neem je foto's nar believe ,je knipt en plakt ze op het filmrolleke om deze passend te maken , maak je gebruik van transformatie schalen.indien je wenst kan je hier ook een laagstijl aan toevoegen vb gloed buiten kleur grijs met overvloeimodus op bleken dan ga je naar laag en "maak één laag" om de film zijn kronkel te geven ,ga je naar vervorm---schuin --hoekpixels herhalen en je plaatst de verticale lijn naar keuze neem dan het toverstafje en doe de achterkleur weg ,nu kan je een laagstijl toevoegen aan je filmrolleke,nadien zet je de kleur weer op de achtergrond ,door een nieuwe laag te maken en di onderaan de palet lagen te zetten en te vullen met je gewenst kleur
Reageer op dit bericht

Meer van timespender

↑ Terug naar de berichten