Dinsdag 29 mei 2007
Emiel Fleerackers
Tijdens de opruimingswoede van mijn moeder , waar ik een handje toestak kwamen we bij een krantenknipsel uit van lang vervlogen tijd .Een gedicht van Emiel Fleerackers , de In Turnhout geboren (1877)jezuïet en leraarHier volgt nog een gedicht van Emiel, over Turnhout en hun herkomst van hun bijnaam 'De muggeblussers'
6 juni 1755.Op een zomeravond. “BRAND! De toren van de
Sint-Pieterskerk staat in brand! Alle hulpbare mannen snellen toe. Ook de Bruine Paters, de pompiers hebben een waterpomp en emmers bij. Er wordt een lange rij gevormd en emmers water
doorgegeven…En dan zien ze het: het is een zwerm muggen; de toren is helemaal niet aan het branden.
Hooger-op ligt Turnichalt,
oud en vrij en nooit omwald,
waar ze, krek als die van Brugge,
meenen bij een zwermke muggen
of als ’t simpel maantje gloeit,
dat er brand is mee gemoeid;
waar een mensch zit op den toren,
die een teuterke laat hooren,
dat u tij en telkens wekt
met den wensch : in éénen trek
gansch den nacht goed door te slapen.
Emiel Fleerackers
Hooger-op ligt Turnichalt,
oud en vrij en nooit omwald,
waar ze, krek als die van Brugge,
meenen bij een zwermke muggen
of als ’t simpel maantje gloeit,
dat er brand is mee gemoeid;
waar een mensch zit op den toren,
die een teuterke laat hooren,
dat u tij en telkens wekt
met den wensch : in éénen trek
gansch den nacht goed door te slapen.
Emiel Fleerackers
3 reacties op dit bericht
Gedicht
Heel mooi gedicht !
Ik heb het ook geleerd op school ( ik ben nu 85 j) maar was 1 zinnetje verloren.
Vriendelijke groeten
Josée
Gedicht
Gevonden via Google:
- Voor ik die tijd afsluit wil ik nog enkele gedichten van de schooltijd op het blog zetten;
Dit gedicht is van 1948,we hadden een zuster genaamd Zuster Marie-Jozefa en die kon mooie gedichten schrijven.
Een zonnekind.
Ik heb ze niet gekend dan kromgebogen,en leunend op twee stokjes naar de grond.
Toch had ze grote blauwe kinderogen,waarin een blijde zon te blinken stond.
Gebroken kwam ze langs de weg getogen,waar oude beuken wuiven,bruin en blond.
Die recht hun kruinen dragen naar den hoge,en liederen zingen als met gouden mond.
Dan leunend aan verweerde kloostermuren,bleef zij in 't water van de wallen turen.
Verlangde zij een nenuphaar mischien,die schouwend lag op 't water zonder rimpel.
Ik vroeg het haar maar 't antwoord luidde simpel,toch niet,ik kwam hier naar de hemel zien.
Bron: https://blog.seniorennet.be/teresamarie/archief.php?ID=39
Veel plezier ermee,
Mevrouw Hedwig Reunes-Vanhaevre
E-mail: webmaster@pinguins.info
Website: http://www.pinguins.info
Emiel Fleerackers (brand St Pieterstoren)
Kunt u mij helpen?
"Ik heb haar anders niet gekend dan kromgebogen
En leunend op twee stokken naar de grond...
Volgens mij was het van Emiel Fleerackers.
Ik hou echt van die schrijfstijl, waar eenvoudige, realistische toestanden emoties naar boven brengen die ons helpen droevige situaties in het leven met een glimlach te aanvaarden.
Vriendelijke groeten,
Cecile.