Zondag 20 juni 2010
vaderdag
foto: marathon te Brussel 2008
vaderdag
mijn vader
nam de benen
vaderdag was dus moederdag
dubbel
foto: stadswandelpark te eindhoven
Gedichten over van alles wat ik meemaak. De gewone alledaagse dingen of bijzondere voorvallen. Bewondering van de natuur tijdens het fietsen of wandelen. Ik schrijf ook over emoties, ziektes, dood, het rouwen na het verliezen van dierbaren.
Over deze serieuze zaken praten we niet zo gauw. We stoppen ze liever weg.
In de afgelopen jaren verloor ik vele dierbare familieleden door kanker.
Mijn keramiekleraar Jac van Someren overleed door een tragisch ongeluk.
Ook schrijf ik over het hebben van een chronische ziekte: fybromyalgie (weke delen reuma) en een psychische ziekte. Naast fybromyalgie heb ik een bipolaire stoornis (manisch-depressief). Hierdoor verloor ik mijn werk. Dit alles zette mijn wereld behoorlijk op zijn kop.
Hierdoor sta ik nu wel veel bewuster in het leven. Ieder nadeel heeft ook een voordeel!
Mijn emoties heb ik verwoord in mijn gedichtenbundels "Geen Gemakkelijke Zoektocht" en "rouwkost". De bundels zijn uitverkocht. Enkele gedichten uit die bundels treft u regelmatig aan op mijn blog.
In 2012 hadden we weer te maken met kanker namelijk bij mijn Janneman. We maakten onzekere en spannende tijden mee. Jan is geopereerd en de tumor is verwijderd. In mei is hij door het Anthony van leeuwenhoekziekenhuis ontslagen. Daarmee sluiten we vijf jaar spanningen en controles af. Alles is gelukkig goed en hopelijk blijft dat zo!
Laat me eens weten wat u van mijn blog vindt. U krijgt altijd antwoord.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 19 juni 2010
Nederland-Japan
voetbalwedstrijd
gierende zenuwen
minuten kruipen voorbij
komt er nog wat?
goal!
door mij vervaardige schaal in tulp vorm
materiaal: machotte klei fijn
geglazuurd met klaproosrood, citroengeel, oranje, signaalrood
Maandag 14 juni 2010
Nederland-Denemarken
voetballen
nationale aangelegenheid
iedereen neemt vrij
Nederland kijkt massaal TV
hysterie
Dinsdag 8 juni 2010
jaap
er was er eens een knaap
die heette kortweg Jaap
hij was een leuke jongen
die door ieder meisje werd bezongen
hij was niet knap
hij was niet lelijk
hij was begeerlijk
ieder meisje dat naar hem keek
voelde meteen een steek
maar onze Jaap was nog zo groen
hij wist niet wat te doen
daarom is hij doorgelopen
en blijven hopen dat eens
zijn ontgroeningstijd zou komen.
1969
Donderdag 3 juni 2010
jeugdherinnering: een goede vriend
ik heb een goede vriend gehad
heus, geen één was zoals hij
telkens als ik aan die tijd terugdacht
wist ik dat ik nu ongelukkig ben
ik heb een goede vriend gehad
die heb ik nu niet meer, maar toch
heb ik een goede vriend gehad
daarom doet mijn hart nu zo zeer
ik heb een goede vriend gehad
ach mijn dierbare liefste vriend
ik vraag je uit mijn hart
wanneer heb ik je weer?
oktober 1966
Maandag 31 mei 2010
emotief
door emoties overspoeld
maar niet weggespoeld
ik ben overeind blijven staan
heb haar door me heen laten gaan
van binnen niet langer geblokkeerd
heb ik mezelf vrouwmoedig geweerd
in staat om mijn verdriet te uiten
dat proces is niet meer te stuiten
door bij mijzelf te blijven
en met mijn ziel te schrijven
heb ik me opengesteld
me heel kwetsbaar opgesteld
sterk genoeg om zwak te zijn
ook een ander zag nu mijn pijn
mijn onmacht niet verdrongen
ik ben eindelijk doorgedrongen!
Zondag 30 mei 2010
doelloos
ik heb al op vele wegen gestaan
vaak wist ik niet meer hoe te gaan
door zijwegen en bochten
heb ik me heen gevochten
op kruispunten en viaducten
heb ik lopen zuchten
ik liep daar maar te lopen
en stilletjes te hopen
dat ik eens zou weten
hoe mijn doel gaat heten
Zaterdag 29 mei 2010
gehandicapt? Hoezo?
tgv de nationale gehandicaptendag
dit gedicht ingestuurd voor de blog van Reëlle Communicatie
Gehandicapt? Hoezo?
getandicapt, dat wel
maar ieder nadeel
heeft ook zijn voordeel
mijn derde gebit
heeft geen gaatjes!
ik mis geen handen
armen of benen
ik ben helemaal compleet
en toch ziet niemand
dat ook ik iets mankeer
nee, ik loop niet mank
mijn mankement zie je niet
er zit slechts een
schroefje bij mij los
hoezo schroefje los?
nou, weet je, het spookt
soms in mijn hoofd
ja, ik heb heus
wel een schroevendraaier
maar dat helpt niet
je kan het losse schroefje
niet zomaar vinden
in mijn brein
wat wel helpt?
gevoel en begrip
luisteren naar
en leren van elkaar
niet alleen vandaag
maar ook morgen
en ook volgend jaar
gehandicapt? nou en…
applaus!
foto's: beeld in stadswandelpark te eindhoven
Vrijdag 28 mei 2010
dagjesmens
bij het fietsen
volgens knooppuntenkaart
kom ik een fietster tegen
zogezegd een dagjesmens
“dag mens”, zeg ik
tegen dat dagjesmens
dat, aandacht bij de kaart,
aldus zwijgend doorfietst
laat nou dat dagjesmens
zo in de knoop zijn geraakt
door de knooppuntenkaart
dat ze naar ‘t hiernamaals trapte
oei, nu is het echt
dag dagjesmens!
Maandag 24 mei 2010
in het bos
in 't bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
Zondag 23 mei 2010
door de bomen
door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
toen een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
foto: gemaakt in april in het Houdringhebos, landgoed Beerschoten, De Bilt
Zaterdag 22 mei 2010
de wind zucht
de wind zucht
het blad beweegt
het hout kreunt
een doffe klap
de aarde schudt
het blad draait
vangt de wind
waait zacht omhoog
kust de tak
de dauw valt
voedt de grond
een zaad ontkiemt
een boom groeit
het frisse blad
ontmoet de wind
de wind zucht
danst haar finale:
een wervelwind
foto's gemaakt in Burgers Bush, 2009
Vrijdag 21 mei 2010
de zee zingt
de zee zingt
zacht haar lied
het heeft geen
coupletten
slechts refrein
eerst rollen
dan sissen
de zee zingt
hard haar lied
met bonken
en klappen
veel lawaai
aanzwellen
schuimbekken
een applaus
waterballet
eindeloos
doorgaan
hard of zacht
de zee zingt
zo haar lied
Donderdag 20 mei 2010
speeltijd
een kind met vrolijke vlechtjes
loopt aan de hand, heel netjes
ze kijkt haar moeder aan
luistert, is heel gehoorzaam
haar onschuldige onbevangenheid
ontwaakt de herinnering aan mijn kindertijd
heimwee naar dat pertinente rotsvaste geloven
in alles wat volwassenen je beloven
ach, was ik nog maar dat kind van toen
wat zou ik dan allemaal nog doen
dagdromen nemen me ijlings mee
ik bouw zandkastelen aan zee
pluk korenbloem en klaproos
werk aandachtig aan een kijkdoos
haasje over en zakdoekje leggen
geheimpjes, nee tegen niemand zeggen
een schommel hoog in de lucht
mijn kindertijd in vogelvlucht
nog een keer, nog een keer
hoe leuk, ik hoor mezelf weer.
Zaterdag 15 mei 2010
eekhoorntje
ineens spring je tevoorschijn
prachtig beest, klein en fijn
je bent haast tam
even zit je stil en dan...
met het zonlicht op je staart
spring je met gezwinde vaart
razendsnel over de muren
naar de tuin van de buren
op een zonovergoten tak
ga je geheel op je gemak
zitten knabbelen aan een nootje
dat je vastklemt met je pootje
in een stadstuin verwacht je niet
dat je zomaar een eekhoorntje ziet
je hebt me in mijn ziel geraakt
van deze dag iets heel bijzonders gemaakt.
Woensdag 12 mei 2010
bellenblazende regen
vroeg in de ochtend loop ik over straat
ik zie hoe de regen bellen blaast
ze blijven op de plassen drijven
en vormen grillige lijnen
ze brengen me in vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar worden ze opgenomen
zo kunnen ze zachtjes verder stromen
op reis naar de zee via de rivier
zo bijzonder, hun startpunt dat lag hier
Zondag 9 mei 2010
moederdag
moederdag
onze moeders
zijn niet meer
vandaag missen we hen
verlies
Zaterdag 8 mei 2010
dingen
als mijn gemoed overloopt
van ont- of beroering door
de alledaagse dingen
dan vloeien uit mijn vulpen
veel woorden die hopelijk
eens groeien tot stijlbloempjes
Donderdag 6 mei 2010
de put
Voor Jan, Linda, Manuel
als ik in jouw ogen kijk
dan herken ik die vreselijke pijn
de somberte die jou gevangen houdt
maken jouw ogen nu zo akelig koud
echt, ik weet waar jij nu bent
die plek is mij ook bekend
jij ziet de ladder nog niet staan
waarmee je uit de put kunt gaan
angst en paniek slaan toe
je bent deze episode moe
hoe lang moet dit nog doorgaan?
wanneer komt hier een einde aan?
alle energie heb je nodig om te overleven
je kunt niets meer met een ander delen
het lijkt alsof je niet in je lichaam staat
dat het leven buiten jou om doorgaat
die somberte hult je in een cape van afschuw
haar zwaarte drukt pijnlijk op iedere zenuw
probeer ondanks dit alles verder te kijken
niet alles zal voor altijd uitzichtloos blijken
wat jij nodig hebt is geduld, kracht en tijd
vertrouw me, je krijgt hiervan beslist geen spijt
je doorleeft deze periode niet zomaar
want naast de schaduwkant ligt licht voor je klaar!
Zondag 2 mei 2010
zondag
zondag
een rustdag
hopelijk met zon
fijn fietsen of wandelen
buitenlucht