Gisterenmiddag kwam onze oudste kleinzoon met zijn vriendin nog even, maar ze gingen wel weer naar huis om te eten, nou ja dan doe ik het eten niet uitgebreid, nu met Sjef.

Gisteravond ons "Kerstdiner" nou stel je er maar niets bij voor, maar och, wij zijn tevreden dat hij het nog kan eten. Groentensoep had ik gemaakt zonder vlees en zonder vermicellei, anders gaat het niet en dan fijngemaakt met de staafmixer, als toetje had hij graag havermoutsepap. Wat fijn dat dat heel goed ging, na een uurtje hebben we een heerlijk ijsje genomen met chocola, en dat gleed er bij Sjef ook heel goed in.

Vanmorgen in bed eerst samen gehad over hoe we het beste die "dovemanswekker" van mij aan kunnen leggen, want die snoer is natuurlijk weer tekort, maar hij maakt er wel een verlengsnoer aan, want ja aan zijn kant is wel gemakkelijker, maar ik voel het met een trilkussen, en als hij aan mijn kant staat kan ik die zelf uitzetten, dat vindt hij toch beter, dus ik hoef echt niet de gemakkelijkste manier te nemen.

Mijn gedachten waren ook hoe heerlijk zulke momenten samen zijn, dat moet je als je alleen komt te staan allemaal missen, dus nu dubbel ervan genieten.

Toen begon hij over het eten, hij wilde "poetjespap" met brood of beschuit dat maakt hem niet uit, ik zei dat ik ook Brinta had, oh ja, laat me dat maar eens proberen.
Poetjespap had de diëtiste aangeraden, als het moeilijk gaat met het eten.
56 jaar geleden was dat het enige gemaksvoedsel dat er was, al die jaren niet meer gegeten omdat we het beu waren, dus nu kan het weer wel. (Ik was de eerste werkende gehuwde vrouw op kantoor bij V&D, ja daar staat iedereen van te kijken dat gehuwde vrouwen toen niet mochten blijven werken als ze getrouwd waren, nu het tegenovergestelde!!)

De Brinta is er heel goed ingegaan en nu zitten we aan de koffie, en zo genieten we toch van de kleine dingen, die het nog doen.

Tonnie