Gisterenmiddag kwam onze oudste kleinzoon met zijn vriendin nog even, maar ze gingen wel weer naar huis om te eten, nou ja dan doe ik het eten niet uitgebreid, nu met Sjef.

Gisteravond ons "Kerstdiner" nou stel je er maar niets bij voor, maar och, wij zijn tevreden dat hij het nog kan eten. Groentensoep had ik gemaakt zonder vlees en zonder vermicellei, anders gaat het niet en dan fijngemaakt met de staafmixer, als toetje had hij graag havermoutsepap. Wat fijn dat dat heel goed ging, na een uurtje hebben we een heerlijk ijsje genomen met chocola, en dat gleed er bij Sjef ook heel goed in.

Vanmorgen in bed eerst samen gehad over hoe we het beste die "dovemanswekker" van mij aan kunnen leggen, want die snoer is natuurlijk weer tekort, maar hij maakt er wel een verlengsnoer aan, want ja aan zijn kant is wel gemakkelijker, maar ik voel het met een trilkussen, en als hij aan mijn kant staat kan ik die zelf uitzetten, dat vindt hij toch beter, dus ik hoef echt niet de gemakkelijkste manier te nemen.

Mijn gedachten waren ook hoe heerlijk zulke momenten samen zijn, dat moet je als je alleen komt te staan allemaal missen, dus nu dubbel ervan genieten.

Toen begon hij over het eten, hij wilde "poetjespap" met brood of beschuit dat maakt hem niet uit, ik zei dat ik ook Brinta had, oh ja, laat me dat maar eens proberen.
Poetjespap had de diëtiste aangeraden, als het moeilijk gaat met het eten.
56 jaar geleden was dat het enige gemaksvoedsel dat er was, al die jaren niet meer gegeten omdat we het beu waren, dus nu kan het weer wel. (Ik was de eerste werkende gehuwde vrouw op kantoor bij V&D, ja daar staat iedereen van te kijken dat gehuwde vrouwen toen niet mochten blijven werken als ze getrouwd waren, nu het tegenovergestelde!!)

De Brinta is er heel goed ingegaan en nu zitten we aan de koffie, en zo genieten we toch van de kleine dingen, die het nog doen.

Tonnie

Kerstmis 2008.
Vanmorgen ging er een boterham met kaas gelukkig heel goed in. Ik had die in kleine blokjes gesneden en 10 seconden in de magnetron, dan is de kaas een beet slap, en 2 koffie. We waren niet al te vroeg op, dus vanmiddag aan de late kant gegeten, nou ja, gegeten?? Ik wel, maar bij hem kwam het brood met de salade er weer uit, en nadien wilde zelfs de thee niet zakken. Hij vroeg gelukkig zelf om een milkshake met een flesje nutricia en een beetje ijs erbij, maar het mag niet al te koud zijn zei hij. Dat waren 2 grote glazen samen met de melk erbij en dat ging er gelukkig in.
Eerst moeten we erop letten dat hij niet teveel eiwitten binnen krijgt en nu moeten we opletten dat hij wel voldoende eiwit binnen krijgt, 80 kk x 0.8 eiwit is 64 eiwit per dag. Nou daar komt hij altijd niet aan, dus valt hij automatisch af, omdat hij te weinig eet.
We doen samen ons best, meer kunnen we niet doen. Hij moet alles ondergaan en dat is niet niks, voor zijn 79e practisch nooit ziek heel af en toe een griepje, nu van het ene uiterste in het andere.
Tonnie

maandag 22 december moet Sjef om ongeveer 15.00 uur in het ziekenhuis zijn, daar hij 23 dec. in de scan moet.
Er worden voorzorgsmaatregelen genomen i.v.m. zijn nieren, eerst vocht toevoegen via infuus, dan de contrastvloestof en nadien weer vocht via infuus.
Ronald bracht Sjef naar het ziekenhuis en Nathalie en ik gingen ook mee.
i.p.v. unit 28 werd het 27, kamer 65. Er waren 4 bedden en maar 1 bezet. Dus kon hij nog kiezen.
De zuster Rebecca liep met ons mee, en die zou voor Sjef zorgen. Ze zei dat ze alvast aan het vocht wilde beginnen en dan 23 december gelukkig pas om 10.00 uur ongeveer die contrast vloeistof.
's avonds ben ik op bezoek gegaan met de deeltaxi en ook op tijd weer naar huis.
Inderdaad lag hij aan de infuus, en als het goed ging zou hij de andere dag toch al naar huis mogen.

23 december tussen 10.00 en 12.00 uur zouden ze van Beter Horen een wekker en lampen voor de telefoon en bel aan komen leggen. 11.55 uur kwam hij pas, dus wist ik niet hoe laat ik de deeltaxi kon bellen, dat werd wel wat te laat, dus even het ziekenhuis gebeld dat ik later zou komen.
Nou die taxi kwam ook nog te laat, dus was ik laat bij Sjef, maar bij nader inzien niet erg, want we berekenden het een beetje en annuleerde de terugkeer  en een andere om 16.45 uur, en voor 2 personen.
We waren tijdig beneden, en om half vijf was de chauffeur er al. Lekker op tijd thuis.
Ik had nog een brief voor de huisdokter meegekregen, maar eerst een gelezen.

Maandag breng ik die wel.
Tonnie

1 december kwamen zijn broer, zussen met aanhang om zijn verjaardag te vieren. Heel gezellig.
Heb zijn zussen eens op de hoogte gesteld van de slikproblemen die Sjef heeft en gevraagd of hun ook eens willen zeggen dat hij naar de dokter moet, want och, wat een angsthaas, volgens mij, voor de gevolgen van de eventuele diagnose.
Ja zijn zus had er ook al tabletten voor en een schoonzus (i.v.m. middenrif) en dat scheelde al erg veel, dus probeerde hij de andere dag een afspraak te maken, maar 's middags is er tegenwoordig niemend aanwezig en alleen voor spoed mag je de huisdokter bellen, wat een gedoe tegenwoordig, maar ja het is niet anders, morgen weer maar proberen, maar dan voor half tien.

Tonnie

Nu nog mijn zussen en zwagers, ofscchoon ons groepje al behoorlijk minder geworden is.
Mijn zus Coby kwam met de rolstoelbus, wat een gedoe, en vooral bij ons, want de deur naar de kamer is maar 70 breed. \mijn zwager rijdt dan de rolstoel en hij dacht dat ze eerst niet door de deur kon, met het naar huis gaan is de deur inderdaad een klein beetje beschadigd, nou ja, beter die deur, dan iemand van ons. Toch fijn dat ze erbij kon zijn.
Omdat het flink sneeuwde en er al een behoorlijke laag lag, ging mijn jongste zus met haar man eerder naar huis, gelijk hebben ze, want je moet het niet gaan zoeken.
Mijn schoonzus heeft wel de valys een paar keer moeten bellen, om half negen kwam die pas en om 6 uur afgesproken, maar ja, ze plaagde me dat ze misschien zou moeten blijven slapen, ik zei indien nodig kun je blijven slapen, dus geen paniek.

Tonnie