Berichten van 28 maart 2011 tot 3 april 2011

cryptofeel

 

Het is een wervelwind

maar dan heel traag en zacht,

als een wind van water,

dat geheel omsluit

en stevig ondersteunt.

Nergens voel je steun

van vaste ideeën

en je ziet telkens

hetzelfde herhaald

duidelijk onbereikbaar.

’t Zijn gedachten

die wentelen

in de zee van drieën;

enen: hoe is het mogelijk;

tweeën: is het wel echt;

drieën: gaan ze ’t dan nooit leren?

Enen: dat ze ’t niet zien;

Tweeën: dat ze blijven verwoesten;

Drieën: hun eigenbelang opzij zetten?

een: zeg het hen;

twee: toon het hen;

drie: verdraag het gelach, sukkelaar!

Een: woorden raken alleen wie luistert;

Twee: wat gij niet verbruikt is vlug verdeeld;

Drie: geef hier, je hebt er toch geen genot van!

Wat word je van wentelen?

                   zat;

                   gek;

                   vooral moe!

 

 

Traumadour                   3/4/2011

Het helpt niet echt om er niet over te schrijven. Ze blijven maar komen, die negatieve berichten, als niet aflatende maartse buien. Noord-Afrika besmet met opstand tegen een jarenlange besmetting met onderdrukking. De Westerse landen die eensgezind nog een keer hun wapen kunnen gaan testen. Weer eens op zoek naar allerlei bewijzen van hun gelijk, vergetend dat de vorige keer, een eind verder naar het Oosten, die bewijzen niet echt bewezen werden. Dan regent het plots subsidies die door de niet gesubsidieerden moeten meebetaald worden: zonnepanelen, (ietsje) minder vervuilende diesels... En dan verschieten we dat er teveel fijn stof in de lucht zit. Daardoor moeten onze kinderen met de auto naar het sportplein gebracht worden! En dan is er iemand die zegt: 'Wij kunnen ons toch niet aanpassen aan hen, zeker!' En dan denk ik: 'Maar mens toch, dat is nu de steun van de basis van de grondslag van alle intermenselijke problemen. Als 'wij' te belangrijk zijn om 'iets' te doen waar een ander van 'profiteert'....