Naar de inhoud

Traumadour: Wat mij raakt wekt mijn spraak.

Omdat ik niet altijd mijn mond kan houden.
akke.beakke.be

Berichten van 4 juli 2011 tot 10 juli 2011

Hier encore

In opdracht van vrienden schreef ik deze vertaling.
Misschien kunnen nog anderen even nostalgisch  genieten?

Hier encore / Charles Aznavour

 

Weet je ‘t nog ?

We waren twintig

we hielden van die tijd

en speelden met het leven

en met wat liefde kon geven

en vooral in de nacht

de dagen vergetend

die verdwenen in de tijd.

 

Ik ben veel begonnen

dat bleef zonder einde

zoveel hoopvolle plannen

zijn zomaar verdampt

dat ik nu achter blijf

elke richting kwijt.

speurend naar de hemel

maar mijn hart is geveld.

 

Weet je ‘t nog ?

We waren twintig

en verspilden de tijd

wilden hem dan stoppen

of ergens bewaren

misschien zelfs doen keren.

Maar we bleven enkel lopen

en vonden onszelf leeg.

 

Onbelangrijk verleden

de toekomst overschat

dus declameerde ik

overal mijn  mening

en stuurde gesprekken

omdat ik het goede

met kritiek op de wereld

dacht te kunnen zaaien.

 

Weet je ‘t nog ?

We waren twintig

maar de tijd is weg

met gekke dagen

die me in werkelijkheid

niets anders opleverden

dan wat diepe rimpels

en schrik voor de toekomst.

 

Want mijn liefdes zijn dood

nog voor ze echt bestonden

Mijn vrienden zijn weg

en komen nooit terug

door mijn eigen fouten

is het leeg rond mij.

k’Heb het leven verspild

met mijn jonge jaren

 

En van regen en drop

heb ik het beste vergooid

mijn lach  is verstomd

mijn tranen bevroren

Waarom heb ik dan toch

die mooie jaren zelf verkracht.

 

Traumadour              4/7/2011

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door traumadour om 12:42 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Traumadour: Wat mij raakt wekt mijn spraak.

↑ Terug naar de berichten