Naar de inhoud

Traumadour: Wat mij raakt wekt mijn spraak.

Omdat ik niet altijd mijn mond kan houden.
akke.beakke.be

Berichten van 22 augustus 2011 tot 28 augustus 2011

Gevoelsgestalt

Gevoelsgestalt

is wat door mijn hoofd knalt.

Als door Escher getekend

schijnt gevoel verrekend

als de som van wat ik denk

en het verschil van wat ik aan vergetelheid schenk.

Ik kan het dus positief sturen

door naar schoonheid te turen

en het lijden te vergeten,

van de realiteit een stuk niet weten.

Maar plots slaat het om

als ik schijnbaar wakker kom

en een kind van honger zie sterven

of van ziekte die het noodzakelijk moest erven.

 

Traumadour              27/8/2011

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door traumadour om 08:26 1 reactie Reageer op dit bericht

Mondo Lymnae.

Mondo lymnae

 

Ik ben slak,

ik hou me liefst op het platte vlak.

Wat een slijmplezier van glijden,

contact met die vuile grond vermijden,

en er doorheen toch plots iets proeven

goed om er mijn rasptong in te groeven.

Mijn voedsel vind in op de geur,

maar mijn echte 'cultuur' komt uit de kleur

van wat mijn ogen zien

naast schoonheid van licht en donker bovendien.

Ik sta dus hoger dan mijn vriend de pier

want die weet van ‘cultuur’ geen zier.

Soms zie ik iets bewegen

een extra dimensie, wat een zegen!

Een soortgenoot, trekt wat op mij,

heeft een  mooie holte in ‘haar’ zij.

Met vermengde slijmen er tegenaan

ben ik bij haar binnen gegaan.

Maar zij werd plots een hij

en drong ook door in mij.

Een dubbel orgasme, transcultureel vermaak!

Mijn eieren deponeren is nu mijn finale taak.

 

Traumadour              26/8/2011

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door traumadour om 09:49 1 reactie Reageer op dit bericht

Zinvolle zin of zin vol zin?

Ik las vandaag een ontnuchterende zin in "Daniël" van Alex Bouts. En ja, het is die Daniël van de bijbel, maar niet echt de heilige van de leeuwenkuil. Hij zat er wel in, maar de leeuwen schenen nogal versuft door een of ander kruid. (Drugs 2600 jaar geleden!). Toch een interessant boek, goed geschreven.
Nu het zinnetje daaruit:
'De herfst van het lichaam is de lente van de geest.'
Vond ik eigenlijk een stuk openbaring. Waarom zorgen maken als het eens wat minder gaat, lichamelijk dan? We hebben toch onze geesteszomer nog voor de boeg! Alleen hoop ik dat hij iets beter wordt dan wat we de laatste maanden beleefd hebben, als het even kan. Maar ja, als die geesteszon en die geesteswolken vanbinnen zitten, dan kunnen we er misschien iets mee doen? Dan maken we toch zelf het goede weer?

Traumadour 25/8/2011

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door traumadour om 18:27 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Traumadour: Wat mij raakt wekt mijn spraak.

↑ Terug naar de berichten