siertuin

De jonge compost, die reeds één keer werd gekeerd in de compostruimte, voer ik nu bij mondjesmaat naar de zeefruimte. Van zodra ik wat tijd en goesting heb verhuizen er enkele kruiwagens.  ik kan jullie verzekeren dat dit een uitstekende oefening is om 's morgens los te komen. Al naar gelang de conditie en de tijd voer ik 1, 2 of 3 kruiwagens en dan moet ik aan mijn rug denken en ander werk aanpakken, wandelen of rusten.  Zaak van je lichaam aan te voelen. Er zijn meer dagen dat er niet gevoerd wordt dan wel. Ik heb de hele winter de tijd. En als ik er niet kom, is er altijd nog wel een goede ziel die mij ter hulp komt maar ik doe het bij voorkeur zelf.

Volgende week zou, volgens de weersvoorspellingen, het weer omslaag. Gisteren, maaide ik het gras nog eens, met meer bladeren dan gras in de bak. Daarna heb ik genoten in de zon.  Op mijn zitbakje op het einde van de tuin was het echt heerlijk warm en rustgevend. De poes kwam prompt naast me liggen en die kent de beste plaatsjes in de tuin. We zijn er gebleven tot de zon wegdook achter het dak van ons huis. Vanaf dat moment was het binnen toch beter.

Als de vijver zo dichtgroeit, dan moet je natuurlijk ingrijpen.  Dat de meeste bladeren van de waterlelie erbij sneuvelen kan je niet anders dan erbij nemen. Nu zien we opnieuw de vissen zwemmen.

Zoals je kunt zien moet ik in de serre de rijpe tomaten reeds zoeken aan de bovenste trossen. Het zal nu ook niet lang meer duren of tomatenoogst voor 2008 eindigt hier bij ons.  Het was een uitstekend tomaten jaar voor ons.  Op de foto is duidelijk dat de tomaten van de hoogste tros nog goed groot zijn terwijl deze van de onderste trossen nog dikker waren. Op de handel zouden deze heel zeker verwezen zijn geworden naar de categorie 'soeptomaten' terwijl ze van uitzonderlijke smaak en vorm waren. De handel werkt met ‘gekalibreerde maten’ en wat daar buiten valt, is beschouwd als van mindere kwaliteit...zonde.

Elk jaar herhaal ik minstens één keer dat: hoe geroutineerd je ook bent, je in je tuin, bij het telen van groenten, nooit blijft gespaard van tegenslagen en mislukkingen.
Dit jaar was het eerst onze ajuin die grotendeels mislukte. Nu zijn het de tomaten buiten die de plaag krijgen. De plaagtolerante tomaten waren zo goed als op het einde van een zeer grote opbrengst maar de laatste moet ik niet oogsten. De plaag sloeg plots ongenadig toe.

Ik denk dat het door de vochtigheid is en plots die droge dagen en relatief koude nachten.

De opbrengst van de kerstomaatjes begon nu pas goed op gang te komen en dan slaat de plaag ook toe....boeken toe. Ze mogen op de teerhoop voor onkruid en zieke planten. Alles wat kleur had dat naar rood neigt kon ik redden. De groene zijn onherroepelijk verloren
In de Serre loopt een zeer geslaagd tomatenseizoen stilletjes aan op het einde.  Daar kan ik enkel maar tevreden zijn. Van plaag is daar geen sprake.

Bijna elk zaadhuis houdt er eigen rassen op na.
Ik kweek reeds jaren hetzelfde vroeg ras met relatief weinig blad. Deze soort levert enorm veel vruchten in relatief korte tijd. Tussen half en eind september zijn die uitgeleefd.  Dit jaar begint het zeer vroeg omdat we een warme vochtige zomer hadden.  Ik heb mijn eerste planten reeds weggenomen. Ook de enige patisson die er stond is reeds uit de tuin weggenomen. Er blijft voorlopig nog één plant over die nog enkele vruchten heeft maar van zodra die geoogst zijn gaat ook deze plant naar de compostruimte. Omdat daar volgend jaar de ajuinen komen komt er geen tweede teelt meer maar zal deze plaats zo vlug mogelijk afgedekt worden voor de winter.