siertuin ten huize van

Een berg takken waar ik tegenop keek maar er wel een beginnen aan zag. Met de bussels, de berm ophogen en de rest van de takkelingen hakselen en tussen de kruisbessen voeren. Het weer speelt natuurlijk in mijn kaarten. Daarbij beschermt de berm mij tegen de gure of schrale noordwest- tot oostenwinden.  Gisteren was het een aangename 17°C en eergisteren zelfs 19° in de zon. Nu nog enkel de dikkere spillen in klosjes zagen. Het hankselen ging zeer vlot omdat lindehout zacht is en het leek erop alsof de molen zoetgevooisd door de boter maalde.


Een hele hoop hout die zienderogen verminderde.



De klossen die moeten gespleten en niet moeten gespleten worden, appart stapelen volgens dikte.



Hakselen en wegvoeren.


Uiteindelijk is de berm met één krans opgehoogd, moet ik de zwaardere takken  nog verzagen, de hakseling daarna open harken en de zwaardere klossen splijten terwijl ze nog groen zijn. Met zo'n weer schiet het werk vlug op.

Het hout van de linde moet opgeruimd worden.  Eerst moest ik zien hoveel bussels er nodig zijn om berm met één krans te verhogen. Verleden jaar moest ik halfweg stoppen wegens gebrek aan tijd en persoonlijke energie.
Dit jaar lukt het best aardig. Er zijn nu voldoende bussels zodat de rest van het hout gehakseld kan worden. Toen ik naar de achterkant van de berm ging sloeg mijn rechter voet om omdat het wegje veel te schuin lag. Vijf minuten met de stevige kapper en het probleem was van de baan. Voor de begroeiïng zal de natuur wel zorgen. Ik moet langs dat wegje voorbijkomen met alle bussels die er bovenop moeten geklasserd worden, de één naast de andere.


Eerst het wegje naar de achterkant van de berm wat effenen.

Met het verhogen van de berm geraakte ik vorig jaar pas halfweg.

Een mevrouw stuurde ons volgend bericht:
 
Vanwege rugproblemen wil ik de teeltbedden zo'n 15 tot 20 cm ophogen. Ik bedenk mij suf waarmee ik dat kan doen, maar ofwel is het materiaal loodzwaar -en dus voor mij niet te hanteren -, ofwel verrot het onder je handen weg, want behandeld hout is uit den boze.
 Kunt u mij hierin raad geven?
 
Met vriendelijke groet,

Als langdurige ruglijder zal ik jou eerst eens uitleggen hoe ik het zelf heb aangepakt al die jaren.

Verhoogde teeltbedden aanleggen deed ik niet. Het is hier poldergrond die bij het begin behoorlijk stug was maar na meer dan 20 jaar overvloedig toevoegen van compost, is die grond licht en vooral zeer vruchtbaar geworden.

 

Om de grond te bewerken, gebruik een woelvork of, als er goed verteerde mest moet ingewerkt worden, een platte schop. Natuurlijk is het nog comfortabeler als je een goede ziel of een kabouter vindt om het zwaarste werk in jouw tuin te klaren.

Om mijn grond licht te maken gebruik ik behoorlijk wat zelfdgemaakte compost
Om hem te bewerken gebruik ik, als de grond onkruid vrij is en niets moet ingewerkt worden, tenzij compost, de ergonomische woelvork van Gecotec.
Dient er verteerde mest ingespit te worden, dan gebruik ik een platte blinkende schop met lange steel.
Moet ik wieden of planten dan kniel ik op mijn twee knieën met zachte knielappen aan.


boven: De woelvork en de blinkende platte schop met lange steel.
onder: De zachte knielappen.



boven: Jonge compost die nu pas klaar is en waarvan ik de plaat waartegen hij steunde, juist heb verwijderd.
onder: Op de voorgrond, de nieuwe composthoop en daarachter een bovenzicht op de jonge rijpe composthoop die later naar de zeefruimte zal gevoerd worden.



boven: De zeefruimte met naast de gezifte compost nog een deel  ongezifte ligt van vorig jaar en die gebruikt wordt in voortjes waar moet geplant worden.
onder: Nu de zaaiperiode er is wordt de gezifte compost gebruikt in de zaaigreppeltjes.

Het belangrijkste, waar ik altijd rekening mee houd heb ik door ondervinding bekomen. Al mijn bezigheden heb ik ingedeeld van heel zwaar tot heel licht werk en hoe zwaarder, hoe korter ik er mee bezig ben. Een paar voorbeelden. Spitten, de composthoop keren, hou ik maximum 10min. aan en dan ga ik wandelen of liggen  met een boek of een tutterwerkje bezig zijn zoals aardappelen halen en schillen of de kippen roven  of licht snoeiwerk.  Ik werk hoogstens een uur aan een stuk als ik me goed voel en rust dan minstens een half uur.   Ben ik minder in forme dan beperkt ik mij tot een half uur bezig zijn en zeker een uur rusten. Rusten is bij mij liggen of wandelen.

Wil je er persoonlijk over schrijven en vragen stellen, dan kan dat via het mailadres dalae@pandora.be  

Ik doe nog zelf, alle werk in mijn tuin, van zwaar tot licht.  Maaaaaar  als er een goede ziel of een kabouter een handje wil helpen , dan neem ik dat dankbaar aan.

Moest ik zelf teeltbedden willen verhogen, dan zou ik met kastanjehout werken. Het is op vele plaatsen in de handel te verkrijgen maar het beste is een speciaalzaak te bezoeken. Kastanjehout is niet behandeld, is streekeigen, is niet teer aan rotten
maaaaar..... het is nogal prijzig. 

De linde in de kippenren was helemaal uit balands naar de zuidkant.  Hij hingt over de tuin en de serre van de buurman. Van de krimpende maan profiterend, is hij nu opgesnoeid naar boven toe. De bedekking van de kippenren moest eraf en opgeruimd worden en het dak van het kippenhok moest beschermd worden.  Alles verliep naar wens maar ik blijf achter met een hoop extra werk.  Vandaag is het echter een rustdag waar ik hoogstens wat spinazie en radijsjes wil zaaien.


boven: Dit is de fameuse spil die eraf moest

boven en onder: Een deel van de kippenren was bedekt met watervaste platen op smalle balkjes.
Alles moest eerst opgeruimd worden vooraleer de opsnoei kon beginnen.

onder: Het zaagwerk is afgelopen en de boom met boomzlfs behandeld.

onder: Splijtwerk genoeg en busels maken tot de berm één krans verhoogd is.  De rest wordt in hakseling verwerkt.

onder.  De kippenren ligt nu volledig in de zon tot er blad komt aan de boom.

Het moest reeds twee jaar geleden zijn gebeurd en nu is het er toch van gekomen.  Zo'n drastische ingreep kon ik enkel toepassen bij krimpende maan als het sap naar de wortels trekt alsof de boom zich moet heropladen.  Als je zo zou snoeien als gisteren bij ons bij wassende maan,  dan bloed de boom dood.  De wonden werden aanstonds ingesmeerd met boombalsem op één na die vergeten was.  Deze morgen heb ik die vergetelheid ongedaan gemaakt.  Een goede veltvriend kwam op bezoek.  Hij kent er na jaren intense studie behoorlijk veel van en hij hielp mij. Alleen durfde ik er niet meer aan beginnen....knikkende knieën vanaf de 10de trede op de ladder.
Er zullen zich dit jaar nog lange waterscheuten ontwikkelene die moeten verwijderd worden als de eindbotten zich vormen en voordat ze open springen. Ook dat moet gebeuren bij krimpende maan. deze boom, die een rappe en stevige groeier is mag voortaan enkel nog gesnoeid worden met zomersnoei.


Geef toe dat deze boom teveel takken heeft zodat er binnenin niet voldoende licht  meer was.
Er is zo ongeveer evenveel af gekomen als er nog op is blijven staan.

Eén snijwonde was ik vergeten te balsemen. Mijn vriend Noël heeft de bovenste allemaal ingewreven met behulp van één van mijn schilderspenselen met een lange steel.

boven: Het hout wordt netjes in bussels gebonden en dient dan om de berm, achteraan in de tuin,  te verhogen.
onderr: Toen deze morgen de zon reeds op was balsemde ik de vergeten snijwonde ook, met boombalsem.  Je kan ook een deegje gebruiken van bakpoeder.

Gedurende de zomer hebben wij hier heel wat bakken en potten met bloemen in de tuin staan. De meeste worden vóór de winter binnen gehaald. Sommige bleven buiten staan.  Dit is gekomen door de alsmaar zachtere winters die we de laatste jaren hebben beleefd. De planten  bleven gewoon doorbloeien.
Maar de aflopende winter was andere koek.  Daardoor hebben sommige gebakken bakken en potten heel wat schade opgelopen. Er zijn er zelfs bij die onbruikbaar zijn geworden.
De plastiekpotten zijn allemaal goed de winter doorgekomen. De inhoud van veel van die potten is verloren gegaan door de vorst. 
Op het terras gaf ik tot nutoe de voorkeur aan gebakken potten, omwille van het warmere uitzicht.


boven: Een bak die de winter ongeschonden doorkwam maar die heel recent andere inhoud kreeg.
onder: de ronde pot bleef intact en de vierkanten liep lichte schade op en is nog bruikbaar. De inhoud van beide vervroor.



boven: Een gebak die verloren is. De inhoud bleef gezond en wel

onder en boven: Op beide foto's zie je ongeschonden plastiek potten en op de onderste foto staat links een lege sierpot die helemaal afgeschilferd is.  de brokken liggen er nog naast.

Als laatste voorbereiding voor zaaien en planten, plaatste ik de bakens voor de combinatieteelt. Er zijn dus drie soorten rijen. De  A-rijen waar hoge of lang durende teelten komen (rode kleur), de B-rijen waar hoogstens 2 culturen per jaar komen (blauwe kleur) en de C-rijen waar drie of meer teelten kunnen komen(zwart). 
Dan heb ik nog de kweekruimte voor potten vrij gemaakt en ben ik er begonnen het wachtrek te plaatsen waar o.a. de erwten zullen afgehard worden eer ze in volle grond komen.


De bakens rood, blau en zwart.

Kweekruimte vrij maken en het wachterk terugplaatsen.

De miniserre bevatte vier rijen veldsalade. Nu er twee rijen verbruikt zijn, heb ik de overblijvende overdekt met een plastiekkoepel.  De miniserre kon een grondige wasbeurt met azijn goed gebruiken. Nu staat ze op een andere plaats. Ik heb salade plantjes gehaald om erin te planten.


Algenvorming op zowel de serre als de ramen van het schuifdak.

Na het wasen werd alles in de zon gedroogd.

Nu staat ze op vak drie, goed beveiligd tegen stige windstoten

SNOEILES : bij Willy Mahieu : zaterdag 7 maart :
Stationsstraat 57 te Jabbeke in samenwerking met Velt IJzervallei.
We starten om 14.30 u.
Delen in de kosten : leden € 2 / niet-leden € 2,50

De kruidenhoek met de oude lavendelstruik ligt juist naast de benedenvijver en beide palen aan het terras. Nu de vijver moet beveiligd worden dringt een herschikking van de kruidenhoek zich op.


De kruidenhoek is een beetje verwilderd en zit er wat verwaarloosd uit.  Ook zijn er wat kruiden vervroren.  De herschikking dringt zich op

De oude lavendelstruik staat een beetje te dicht bij de vijver .  Ik zal hem lichtjes van de vijver vverwijderen en hoop dat hij het overleeft.  Zo kan ik de afsluiting achter de beeldsokkel plaatsen en is er ruimte  vrij  om de vijver te verzorgen.

Het werd hoogtijd om de paprika, de aubergine en de kardoen die in februari werden gezaaid te verspenen. dit gebeurd altijd op de waterbak die bij ons naast de serre staat. dit is voor mij een ideale hoogte om op te werken.
De erwten worden voorgezaaid in potjes en worden dan later uitgeplant. Omdat er hier aan de kust, de laatste week, dikwijls zon was zijn de erwten na enkele dagen reeds zichtbaar beginnen kiemen.


dit is mijn ideale werktafel.

boven: Na het verspenen worden de bakjes op een rek in de serre geplaatst. De overgebleven plantjes blijven voorlopig in de zaaibakjes staan maar worden niet meer afgedekt door hun doorzichtige koepel.
onder: Na enkel dagen beginnen de erwten boven te piepen. als het kouder wordt verhuizen ze naar mijn verwarmde atelier tot ze helemaal boven staan.  Op de foto zie je ook dat de salade reeds goed is gegroeid.

Er zijn moeilijkheden om op facebook te geraken. Zo kreeg ik een mail van iemand die het kan verwoorden.  Zelf zocht ik er een paar dagen op en plots was het gelukt maar vraag me niet hoe.  Nu staat het op mijn favorieten.

Hier volgt de inhoud van de mail: 

Omdat we een kleinzoon hebben die deze week één jaar wordt, wordt de vijver een gevaarlijk plaats voor dat bezige baasje. Dus kwam meer een wensbevel ...die vijver moet afgesloten worden. Wat ik met de bovenvijver zal doen weet ik nog niet. Daar staat maar 60cm water in maar voor zo'n kind is dat even gevaarlijk als de vijver van 1,20m diepte. Tussen de twee vijvertjes is er een doorgang naar de rest van de tuin. Ik kan er desnoods een soort draadkoepel in betonnet over plaatsen. In de bovenvijver staan vooral zuiveringsplanten en zitten er geen vissen.
Voor de benedenvijver kozen we voor een latjesafsluiting in kastanjehout. Om de kosten binnen ons budget te houden moest ik voor geïmpregneerde palen kiezen.  Niet ecologisch natuurlijk maar het moet budgetair toch mogelijk zijn. Nu zijn ze groen gekleurd maar ik zal er bruine van maken.  Het is raar maar groen, doet denken aan vergif. Bruin staat dichter bij de aarde en lijkt dan ook natuurvriendelijker te zijn.  Om eerlijk te zijn, als je 100% ecologisch wilt zijn dan moet je rijk zijn of enorm veel opofferen. 


boven: Al die schoonheid in een kooi steken.  We zullen  zodanig moeten tewerk gaan, dat als de kleine hier niet is, we de vijver gedeeltelijk kunnen bevrijden van het 1m hoge hekken. Ik heb reeds een idee. Eerst moet een gedeelte van de planten wijken. Dus opnieuw werk aan de winkel.
onder: Het komt wel in orde. Minder dan een meter wilde moeder de vrouw niet gaan.

Omdat ik energie in overvloed had werkte ik gisteren de bloemenboord af. Nu nog herbeplanten.


Vooraleer aan de slag te gaan werd eerst alles gesnoeid wat moest gesnoeid worden. Het voornaamste gereedschap: De kapper om het onkruid en de grasvod af te pellen en de platte schop om ondiep te spitten.



Op het einde bleef ik met een belangrijke voor achter. na het opvullen ervan was de boord klaar voor herbeplanting.