druk bezig

Er stond maar één punt op het werkschema: het splijten en bergen van de klossen, gezaagd uit de spillen van de linde die één krans opgesnoeid werd. Zwaarder werk heb ik dit jaar nog niet gehad. Ik had de hele dag en doseren was aan de orde.

De splijthamer is lastig te hanteren materiaal met schitterende resultaten.

Het komt erop aan om de blokken op de juiste plaats te treffen met voldoende slagkracht.



De laatste twee kruiwagens waren lichte en wat zwaardere stukken die de spijthamer niet nodig hadden.

Juist na de laatste kruiwagen begon het te regenen.

De laatste van de vijf kruiwagens hout was amper binnen toen de regen reeds cirkels begon te schrijven op de vijvertjes. Zo is het mooie lentebegin even opgeschort voor hopelijk niet te lange tijd. De typische maartse buien komen er aan. Nu moet ik nog enkele spillen in klossen zagen en op hun beurt splijten. Dan is het zware werk van het einde van de winter achter de rug.

Dit is een project van velt nationaal, waarbij een veltlesgever aan 8 leden van een afdeling, les geeft op de verschillende lokaties en in de verschillende tuinen m.a.w.: 'siertuin tenhuize van'.

Het kan gaan om de aanleg van een nieuwe siertuin of een totale of gedeeltelijke verandering van een bestaande tuin.

De lessen moesten beginnen in februari maar door omstandigheden is het pas op 3 april dat we kunnen starten.
Ik had een hele bloemenband leeg gemaakt en heb er nu een voorlopige beplanting geplaatst. In de Aldi zag ik een aanbod van knollen en stekken en ik bracht er voldoende mee om de border enigzins op te vullen. alleen de wortelstokken van de Mirabilis Jalapa laten een beetje te wensen over. De rest kan er behoorlijk door.

Zo koos ik het assortiment met:
-Echinacea Purpurea          

- Liatris Spicata 

- kniphfia uvaria.  

- Mirabilis Jalapa.  


____________________________________________________
Dan ben ik ze in de border, gelegen langs de moestuin, beginnen planten maar dan zo, dat ze een beetje dichter op elkaar staan dan in theorie aanbevolen wordt.


boven: De border ligt klaar. Hier kan je duidelijk zien dat wij een knorrende stugge grond hebben, wat in de moestuin, door jaarlijks toedienen van compost, veel minder duidelijk zichtbaar is.
onder: Het assortiment ligt in champignonbakjes, met de uitgeknipte afbeelding erbij.



boven: Het planten van de Echinacea Purpurea.
onder: de aanplant van de kleine knollen Liatris Spicata.

onder:  De fotograaf is duidelijk aanwezig en neemt een foto van de aanplant van de Kniphofia Uvaria. Er wordt geplant in een putje dat gevuld wordt met gezifte compost er alles wordt ook aangegoten.

Een berg takken waar ik tegenop keek maar er wel een beginnen aan zag. Met de bussels, de berm ophogen en de rest van de takkelingen hakselen en tussen de kruisbessen voeren. Het weer speelt natuurlijk in mijn kaarten. Daarbij beschermt de berm mij tegen de gure of schrale noordwest- tot oostenwinden.  Gisteren was het een aangename 17°C en eergisteren zelfs 19° in de zon. Nu nog enkel de dikkere spillen in klosjes zagen. Het hankselen ging zeer vlot omdat lindehout zacht is en het leek erop alsof de molen zoetgevooisd door de boter maalde.


Een hele hoop hout die zienderogen verminderde.



De klossen die moeten gespleten en niet moeten gespleten worden, appart stapelen volgens dikte.



Hakselen en wegvoeren.


Uiteindelijk is de berm met één krans opgehoogd, moet ik de zwaardere takken  nog verzagen, de hakseling daarna open harken en de zwaardere klossen splijten terwijl ze nog groen zijn. Met zo'n weer schiet het werk vlug op.

Het hout van de linde moet opgeruimd worden.  Eerst moest ik zien hoveel bussels er nodig zijn om berm met één krans te verhogen. Verleden jaar moest ik halfweg stoppen wegens gebrek aan tijd en persoonlijke energie.
Dit jaar lukt het best aardig. Er zijn nu voldoende bussels zodat de rest van het hout gehakseld kan worden. Toen ik naar de achterkant van de berm ging sloeg mijn rechter voet om omdat het wegje veel te schuin lag. Vijf minuten met de stevige kapper en het probleem was van de baan. Voor de begroeiïng zal de natuur wel zorgen. Ik moet langs dat wegje voorbijkomen met alle bussels die er bovenop moeten geklasserd worden, de één naast de andere.


Eerst het wegje naar de achterkant van de berm wat effenen.

Met het verhogen van de berm geraakte ik vorig jaar pas halfweg.

Een mevrouw stuurde ons volgend bericht:
 
Vanwege rugproblemen wil ik de teeltbedden zo'n 15 tot 20 cm ophogen. Ik bedenk mij suf waarmee ik dat kan doen, maar ofwel is het materiaal loodzwaar -en dus voor mij niet te hanteren -, ofwel verrot het onder je handen weg, want behandeld hout is uit den boze.
 Kunt u mij hierin raad geven?
 
Met vriendelijke groet,

Als langdurige ruglijder zal ik jou eerst eens uitleggen hoe ik het zelf heb aangepakt al die jaren.

Verhoogde teeltbedden aanleggen deed ik niet. Het is hier poldergrond die bij het begin behoorlijk stug was maar na meer dan 20 jaar overvloedig toevoegen van compost, is die grond licht en vooral zeer vruchtbaar geworden.

 

Om de grond te bewerken, gebruik een woelvork of, als er goed verteerde mest moet ingewerkt worden, een platte schop. Natuurlijk is het nog comfortabeler als je een goede ziel of een kabouter vindt om het zwaarste werk in jouw tuin te klaren.

Om mijn grond licht te maken gebruik ik behoorlijk wat zelfdgemaakte compost
Om hem te bewerken gebruik ik, als de grond onkruid vrij is en niets moet ingewerkt worden, tenzij compost, de ergonomische woelvork van Gecotec.
Dient er verteerde mest ingespit te worden, dan gebruik ik een platte blinkende schop met lange steel.
Moet ik wieden of planten dan kniel ik op mijn twee knieën met zachte knielappen aan.


boven: De woelvork en de blinkende platte schop met lange steel.
onder: De zachte knielappen.



boven: Jonge compost die nu pas klaar is en waarvan ik de plaat waartegen hij steunde, juist heb verwijderd.
onder: Op de voorgrond, de nieuwe composthoop en daarachter een bovenzicht op de jonge rijpe composthoop die later naar de zeefruimte zal gevoerd worden.



boven: De zeefruimte met naast de gezifte compost nog een deel  ongezifte ligt van vorig jaar en die gebruikt wordt in voortjes waar moet geplant worden.
onder: Nu de zaaiperiode er is wordt de gezifte compost gebruikt in de zaaigreppeltjes.

Het belangrijkste, waar ik altijd rekening mee houd heb ik door ondervinding bekomen. Al mijn bezigheden heb ik ingedeeld van heel zwaar tot heel licht werk en hoe zwaarder, hoe korter ik er mee bezig ben. Een paar voorbeelden. Spitten, de composthoop keren, hou ik maximum 10min. aan en dan ga ik wandelen of liggen  met een boek of een tutterwerkje bezig zijn zoals aardappelen halen en schillen of de kippen roven  of licht snoeiwerk.  Ik werk hoogstens een uur aan een stuk als ik me goed voel en rust dan minstens een half uur.   Ben ik minder in forme dan beperkt ik mij tot een half uur bezig zijn en zeker een uur rusten. Rusten is bij mij liggen of wandelen.

Wil je er persoonlijk over schrijven en vragen stellen, dan kan dat via het mailadres dalae@pandora.be  

Ik doe nog zelf, alle werk in mijn tuin, van zwaar tot licht.  Maaaaaar  als er een goede ziel of een kabouter een handje wil helpen , dan neem ik dat dankbaar aan.

Moest ik zelf teeltbedden willen verhogen, dan zou ik met kastanjehout werken. Het is op vele plaatsen in de handel te verkrijgen maar het beste is een speciaalzaak te bezoeken. Kastanjehout is niet behandeld, is streekeigen, is niet teer aan rotten
maaaaar..... het is nogal prijzig. 

De linde in de kippenren was helemaal uit balands naar de zuidkant.  Hij hingt over de tuin en de serre van de buurman. Van de krimpende maan profiterend, is hij nu opgesnoeid naar boven toe. De bedekking van de kippenren moest eraf en opgeruimd worden en het dak van het kippenhok moest beschermd worden.  Alles verliep naar wens maar ik blijf achter met een hoop extra werk.  Vandaag is het echter een rustdag waar ik hoogstens wat spinazie en radijsjes wil zaaien.


boven: Dit is de fameuse spil die eraf moest

boven en onder: Een deel van de kippenren was bedekt met watervaste platen op smalle balkjes.
Alles moest eerst opgeruimd worden vooraleer de opsnoei kon beginnen.

onder: Het zaagwerk is afgelopen en de boom met boomzlfs behandeld.

onder: Splijtwerk genoeg en busels maken tot de berm één krans verhoogd is.  De rest wordt in hakseling verwerkt.

onder.  De kippenren ligt nu volledig in de zon tot er blad komt aan de boom.

Het moest reeds twee jaar geleden zijn gebeurd en nu is het er toch van gekomen.  Zo'n drastische ingreep kon ik enkel toepassen bij krimpende maan als het sap naar de wortels trekt alsof de boom zich moet heropladen.  Als je zo zou snoeien als gisteren bij ons bij wassende maan,  dan bloed de boom dood.  De wonden werden aanstonds ingesmeerd met boombalsem op één na die vergeten was.  Deze morgen heb ik die vergetelheid ongedaan gemaakt.  Een goede veltvriend kwam op bezoek.  Hij kent er na jaren intense studie behoorlijk veel van en hij hielp mij. Alleen durfde ik er niet meer aan beginnen....knikkende knieën vanaf de 10de trede op de ladder.
Er zullen zich dit jaar nog lange waterscheuten ontwikkelene die moeten verwijderd worden als de eindbotten zich vormen en voordat ze open springen. Ook dat moet gebeuren bij krimpende maan. deze boom, die een rappe en stevige groeier is mag voortaan enkel nog gesnoeid worden met zomersnoei.


Geef toe dat deze boom teveel takken heeft zodat er binnenin niet voldoende licht  meer was.
Er is zo ongeveer evenveel af gekomen als er nog op is blijven staan.

Eén snijwonde was ik vergeten te balsemen. Mijn vriend Noël heeft de bovenste allemaal ingewreven met behulp van één van mijn schilderspenselen met een lange steel.

boven: Het hout wordt netjes in bussels gebonden en dient dan om de berm, achteraan in de tuin,  te verhogen.
onderr: Toen deze morgen de zon reeds op was balsemde ik de vergeten snijwonde ook, met boombalsem.  Je kan ook een deegje gebruiken van bakpoeder.

Gedurende de zomer hebben wij hier heel wat bakken en potten met bloemen in de tuin staan. De meeste worden vóór de winter binnen gehaald. Sommige bleven buiten staan.  Dit is gekomen door de alsmaar zachtere winters die we de laatste jaren hebben beleefd. De planten  bleven gewoon doorbloeien.
Maar de aflopende winter was andere koek.  Daardoor hebben sommige gebakken bakken en potten heel wat schade opgelopen. Er zijn er zelfs bij die onbruikbaar zijn geworden.
De plastiekpotten zijn allemaal goed de winter doorgekomen. De inhoud van veel van die potten is verloren gegaan door de vorst. 
Op het terras gaf ik tot nutoe de voorkeur aan gebakken potten, omwille van het warmere uitzicht.


boven: Een bak die de winter ongeschonden doorkwam maar die heel recent andere inhoud kreeg.
onder: de ronde pot bleef intact en de vierkanten liep lichte schade op en is nog bruikbaar. De inhoud van beide vervroor.



boven: Een gebak die verloren is. De inhoud bleef gezond en wel

onder en boven: Op beide foto's zie je ongeschonden plastiek potten en op de onderste foto staat links een lege sierpot die helemaal afgeschilferd is.  de brokken liggen er nog naast.

Als laatste voorbereiding voor zaaien en planten, plaatste ik de bakens voor de combinatieteelt. Er zijn dus drie soorten rijen. De  A-rijen waar hoge of lang durende teelten komen (rode kleur), de B-rijen waar hoogstens 2 culturen per jaar komen (blauwe kleur) en de C-rijen waar drie of meer teelten kunnen komen(zwart). 
Dan heb ik nog de kweekruimte voor potten vrij gemaakt en ben ik er begonnen het wachtrek te plaatsen waar o.a. de erwten zullen afgehard worden eer ze in volle grond komen.


De bakens rood, blau en zwart.

Kweekruimte vrij maken en het wachterk terugplaatsen.

De miniserre bevatte vier rijen veldsalade. Nu er twee rijen verbruikt zijn, heb ik de overblijvende overdekt met een plastiekkoepel.  De miniserre kon een grondige wasbeurt met azijn goed gebruiken. Nu staat ze op een andere plaats. Ik heb salade plantjes gehaald om erin te planten.


Algenvorming op zowel de serre als de ramen van het schuifdak.

Na het wasen werd alles in de zon gedroogd.

Nu staat ze op vak drie, goed beveiligd tegen stige windstoten

SNOEILES : bij Willy Mahieu : zaterdag 7 maart :
Stationsstraat 57 te Jabbeke in samenwerking met Velt IJzervallei.
We starten om 14.30 u.
Delen in de kosten : leden € 2 / niet-leden € 2,50