bloemen

Een week nadat de verteerde materie werd uitgestrooid over onze gazon, heb ik gisteren, voor de eerste keer dit jaar, het gras gemaaid.
Ik bestelde ook twee jonge kippen die nu schuchter en schuw hun domein verkennen. De eerste twee dagen bleven ze in eenhoekje van het hok zitten, heel dicht op elkaar. De oude kip bleef 's avonds bijzonder lang buiten.
De overblijvende oudere kip is niet gesteld op hun komst. Bij de haan ligt dat toch heel anders.
De eerste maaibeurt stelt niet zoveel voor. Er komt amper één bak maaisel van. Wat ik vooral beoog is, de plaatsen waar het gras veel te hoog staat, in vergelijking met het andere, te niveleren zodat het verwilderde uitzicht verdwiijnt.
Het gras van die eerste beurt is volledig voor de kippen.
Zo heb ik de nieuwkomers, voor het eerst groen zien pikken. De oude kip doet zo nu en dan een uitval alsof ze vreest, zelf niet meer voldoende voorraad te zullen hebben voor zichzelf. De haan laat haar matig begaan maar komt er tussen als ze te hardnekkig gaat aanvallen. 
Ik verkies het zwarte ras omdat ik daarmee betere legervaringen heb dan met de bruine. Onze kippen leggen zo goed als elke dag hun ei, uitgenomen in hartje winter. Dan durven ze al eens een dagje overslaan.  Toch duurt deze periode steeds maar een paar weken.

De aprilzon vroeg mij om onze kleine tuinbank terug te plaatsen.  Het plaatsen houdt niet zoveel in. Uit zijn bergplaats halen vraagt enig verplaatswerk want hij was overladen met rollen grondzeil en kartonnen dozen.
De eerste die ervan genoot was de poes.

Ik heb dan ook maar de terrastafel en de eerste stoelen buiten gehaald. 
Elk jaar is het wel even duwen en wringen, zeg maar foefelen, om de tafelpoten onder dat blad te krijgen. De vijzen passen niet meer zo perfect in de gaatjes en de vleugelmoertjes draaien niet meer echt soepel op de vijzen, zelfs met een beetje olie lukt het niet zonder tang.
Op het gras krijg je geen krassen op het blad. De tafel ziet er op het eerste zicht splinternieuw uit.
Toch gaat hij reeds 28 jaar mee.  Het goed onderhouden speelt hier de hoofdrol. Elk jaar,voor de winter, vooraleer op de zolder geborgen te worden, wordt hij gewreven en herschilderd. Alleen de  pootjes uit kunststof zijn één keer vervangen geweest.

Een mevrouw stuurde ons volgend bericht:
 
Vanwege rugproblemen wil ik de teeltbedden zo'n 15 tot 20 cm ophogen. Ik bedenk mij suf waarmee ik dat kan doen, maar ofwel is het materiaal loodzwaar -en dus voor mij niet te hanteren -, ofwel verrot het onder je handen weg, want behandeld hout is uit den boze.
 Kunt u mij hierin raad geven?
 
Met vriendelijke groet,

Als langdurige ruglijder zal ik jou eerst eens uitleggen hoe ik het zelf heb aangepakt al die jaren.

Verhoogde teeltbedden aanleggen deed ik niet. Het is hier poldergrond die bij het begin behoorlijk stug was maar na meer dan 20 jaar overvloedig toevoegen van compost, is die grond licht en vooral zeer vruchtbaar geworden.

Om de grond te bewerken, gebruik een woelvork of, als er goed verteerde mest moet ingewerkt worden, een platte schop. Natuurlijk is het nog comfortabeler als je een goede ziel of een kabouter vindt om het zwaarste werk in jouw tuin te klaren.

Om mijn grond licht te maken gebruik ik behoorlijk wat zelfdgemaakte compost
Om hem te bewerken gebruik ik, als de grond onkruid vrij is en niets moet ingewerkt worden, tenzij compost, de ergonomische woelvork van Gecotec.
Dient er verteerde mest ingespit te worden, dan gebruik ik een platte blinkende schop met lange steel.
Moet ik wieden of planten dan kniel ik op mijn twee knieën met zachte knielappen aan.


boven: De woelvork en de blinkende platte schop met lange steel.
onder: De zachte knielappen.



boven: Jonge compost die nu pas klaar is en waarvan ik de plaat waartegen hij steunde, juist heb verwijderd.
onder: Op de voorgrond, de nieuwe composthoop en daarachter een bovenzicht op de jonge rijpe composthoop die later naar de zeefruimte zal gevoerd worden.



boven: De zeefruimte met naast de gezifte compost nog een deel  ongezifte ligt van vorig jaar en die gebruikt wordt in voortjes waar moet geplant worden.
onder: Nu de zaaiperiode er is wordt de gezifte compost gebruikt in de zaaigreppeltjes.

Het belangrijkste, waar ik altijd rekening mee houd heb ik door ondervinding bekomen. Al mijn bezigheden heb ik ingedeeld van heel zwaar tot heel licht werk en hoe zwaarder, hoe korter ik er mee bezig ben. Een paar voorbeelden. Spitten, de composthoop keren, hou ik maximum 10min. aan en dan ga ik wandelen of liggen  met een boek of een tutterwerkje bezig zijn zoals aardappelen halen en schillen of de kippen roven  of licht snoeiwerk.  Ik werk hoogstens een uur aan een stuk als ik me goed voel en rust dan minstens een half uur.   Ben ik minder in forme dan beperkt ik mij tot een half uur bezig zijn en zeker een uur rusten. Rusten is bij mij liggen of wandelen.

Wil je er persoonlijk over schrijven en vragen stellen, dan kan dat via het mailadres dalae@pandora.be  

Ik doe nog zelf, alle werk in mijn tuin, van zwaar tot licht.  Maaaaaar  als er een goede ziel of een kabouter een handje wil helpen , dan neem ik dat dankbaar aan.

Moest ik zelf teeltbedden willen verhogen, dan zou ik met kastanjehout werken. Het is op vele plaatsen in de handel te verkrijgen maar het beste is een speciaalzaak te bezoeken. Kastanjehout is niet behandeld, is streekeigen, is niet teer aan rotten
maaaaar..... het is nogal prijzig.