teeltplan

De eerste zaai-  en plantdag is eindelijk aangebroken.  Er was regen voorspeld tegenaan de avond en de nacht maar het is enkel bij enkele druppels gebleven.


Op de eerste plaats worden ondiepe voortjes getrokken en dan zaai ik. 


Hoe dunner je zaait, hoe groter de bladeren zullen zijn en omgekeerd.


Eens gezaaid worden de voortjes dichtgeharkt en dan aangeklopt met de platte schop.  Als het niet regent zal ik verplicht zijn om te gieten.


Hier zaaide ik de prei op wachtbed en begoot ik ze behoorlijk.


Eens de ajuin en de sjalotten geplant, dek ik ze af met een vogelnet. De sjalotten worden door de merels  graag uitgeworpen, op zoek naar worpjes die zich eronder nestelen.

De tuin is nu klaar om te zaaien en te planten .


Het ajuinbed kan beplant worden.  De voren zijn niet gevuld met gezifte oude compost maar met ongezifte jonge.


Het combinatieteeltvak is ook afgewerkt om direct te kunnen zaaien. 


Bij vak vier van de wisselteelt ligt de helft van het vak gereed om prei te zaaien op wachtbed.  Hier gebruik ik geen oude compost maar potgrond.


Op de tweede helft van dat vak plaatste ik de miniserre waarin salade zal worden geplant.


Er blijft nog een restje veldsalade over waar de miniserre is weggehaald. 


Die veldsla wordt droog gehouden door een gekanteld stuk glas. Er blijft nog voor één maaltijd over.

Blog  ‘tuinclubveltjabbeke’  vanaf Telkens het begin van de blog teksten

Ik zit hier op deze blog reclame te maken voor tuinboeken zoals ‘EEN JAAR IN DE TUIN Tuinieren van maand tot maand’ van Ian Spence van de ‘Royal Horticultural society uit Engeland en ik vergeet grandioos beschamend  onze eigen tuinclub dat in enkele jaren tijd een werkstuk afleverde dat  in informatiewaarde niet moet onderdoen voor het boek van Ian Spence. Wij, van de tuinclub moeten het stellen zonder foto’s maar onze informatie is compleet en volledig ecologisch.  Het geheel is gebaseerd op wat de tuinclubleden zelf ondervonden in hun eigen tuin. Hier volgt een uittreksel over 'de maand maart, de algemeenheden'   

 ‘tuinclub maand na maand’

MAART:

Algemeen:

-Wegnemen van de bodembedekking = opwarmen van de bodem

-Bewerken met spitvork of’ grelinette’ als de grond niet meer bevroren is

-Aanbrengen verteerde compost en lichtjes inwerken

-Vergeet in maart/april geen moestuinbloemen te z, goudsbloem (Calandula), reukerwt (Lathyrus), en Zinnia ( tp z na 15 mei.)

-Aanplanten fruitbomen tot eind maart, maar best is november en december. In kleigrond best vanaf febr. als de grond niet bevroren is.

-Gazon bewerken: ontmossen – beluchten – bekalken – bemesten (bvb inborstelen van compost)

-Hagen planten – meteen flink water geven.

-onkruiden wieden vanaf nu.

-Kuipplanten:

Kuipplanten kunnen pas ½ mei buiten. De groei begint nu op gang te komen = sein om langzamerhand meer water geven. Als de groei er echt in zit(april), bemesting beginnen.

Maart: kuipplanten verpotten.

De takken van kuipplanten ( fuchsia, geranium, Abutilon en Lantana) kunnen 1 tot 2 keer een stukje teruggesnoeid worden.De bloei is later maar rijkelijker.

-éénjarige onkruiden (tuinmelde, knopkruid, enz.) verspreiden zich via zaad – vroeg weghalen voorkomt zaadvorming = geen voortzetting. Gooi plantjes met bijna rijp zaad niet op de composthoop.

-vast onkruid breidt zich uit via de wortels – volledig verwijderen: wieden, schoffelen, hakken.
Na dit algemeen overzicht worden alle punten nog eens apart, uitgebreid behandeld. 
Dit werkstuk kan ik aan alle leden van velt Jabbeke aanbevelen.  Je betaald enkel de printkosten.  Je kan zien dat ik soms lichtjes afwijk van de hier behandelde methode die gericht is op wisselteelt. Het voordeel van combinatie- of rijencultuur is dat je geen zorgen hebt met het toedienen van compost omdat het jaar rond mulchen een doorlopende compostering is . Deze methode brengt heel wat voorbereiding met zich mee maar dat lijkt mij meer dan de moeite waard.

Om te zaaien is het ’s nachts nog  te koud. Ik kan wel alles klaar leggen om dan de spinazie te zaaien op de tussenrijen. 


 De loopplankjes worden gelegd om de grond niet te veel aan te drukken door voetstappen.


De meter en de de delfkoord komen er aan te pas.


Er worden voortjes gemaakt.

 
De gezifte oude compost wordt in de kruiwagen geschept. 


De voortjes worden gevuld met die oude compost en effen geklopt met de platte schop.


Na een uurtje werken is de helft van de rijencultuur klaar.  Nu  wacht ik het geschikte ogenblik af om te zaaien. Er zijn verschillende aanwijzigingen: het ongewenste kruid kiemt volop,  je voelt het gewoon in je en dat wordt bevestigd door een gunstig weerbericht. Te rap zaaien zonder  bijkomende bescherming  kan nadelig zijn.  Zaaien onder gaatjesplastiek en onder controle houden, kan een goed hulpmiddel zijn.

Het klaar leggen om te zaaien bestaat uit fijn leggen en de indeling van de twee methodes, de rijenteelt en de wisselteelt ,plaatsen.


Zo komt de moestuin uit de winter 209-2010, gespit en uitgevroren.  Daardoor ligt hij zeer mul.


Het effenen was in de kortste keren geklaard.


De bakens voor de rijencultuur worden geplaatst: rood voor hoge en langdurige teelt, blauw voor maximum twee teelten op een jaar en zwart, voor meerdere teelten na elkaar. 


Voor de wisselteelt wordt de indeling nauwkeurig gemeten en dan op de grens van twee vakken een loopplankje gelegd.  Van zodra het weer een beetje lilder is, zal ik zaaien in volle grond.

Nu de winter toch aanhoudt  geef ik toch nog wat informatie mee voor diegenen die hard werken  bv bomen vellen en in het hout werken.  Zo kan je het verbrande vet aldaar, terugwinnen voor volgende klussen.  Gebruik van Spek

Bacon wordt vooral als smaakmaker toegevoegd in een gerecht voor de smaak en om het gerecht smeuïg en pittig te maken. Dat geldt ook voor spekblokjes. U kunt spekblokjes op een snelle manier uitbakken door ze 3 minuten op vol vermogen in de magnetron op vol vermogen te garen. Laat de spekblokjes uitlekken op keukenpapier. Uitgebakken spekblokjes passen goed in stamppotten, maar ook in frisse groene salades. Het originele Zeeuws spek wordt gegeten met bruinbrood en mosterd. Het Zeeuws spek bij de slager wordt veel gebruikt als borrelhapje of broodbeleg. Dikke plakken Zeeuws spek smaken goed bij hutspot. Speklappen bak of braadt u in 6 tot 10 minuten. Speklappen combineren goed met kerrie, peper, ketjap en ketoembar. Als u de speklappen grilt, houdt u het vet beperkt. U kunt een groot stuk buikspek braden in de oven. Lekker met een laagje mosterd, laurier, tijm en kruidnagel. Ontbijtspek kan rauw gegeten worden, maar ook even gebakken worden.

Algemene informatie over Spek

Spek is vlees van het varken. Het bevat veel vet. Spek haalt men uit de rug en uit de buik van het varken. Rugspek bestaat voornamelijk uit vet. Het buikspek bevat naast vet ook vlees. Men noemt het doorregen buikspek. Men kan onderscheid maken tussen verschillende soorten spek. Het onderscheid kan vooral gemaakt worden in buikspek en rugspek. Speklappen worden gehaald uit het buikspek. Dat is de magerste speksoort. Het vette spek uit de rug wordt veel gebruikt om te larderen of voor het maken van paté. Larderen  is het doorrijgen van mager vlees of wild met reepjes spek om uitdroging tijdens het braden te vermijden.

Voor bacon  worden stukken vlees gesneden van de flanken, de rug of de buik. Vervolgens worden deze geconserveerd door het vlees te drogen, zouten en soms ook te roken. Katenspek wordt gehaald uit de magere spekbuikstreek van het varken. Het wordt gekookt en daarna gerookt. Zeeuws spek  is een doorregen spek zonder zwoerd. Het is van origine een Zeeuws streekgerecht. Het spek wordt zachtjes gaar gekookt met zout, peper en laurier. Het Zeeuws spek dat tegenwoordig door de slager wordt verkocht is een gegrild of geroosterd stuk spek, nadat het is gemarineerd in olie, mosterd, sojasaus, ui, paprika, peper en knoflook.

Spek koopt u bij de slager of in de supermarkt. U vindt hier de verschillende spekvarianten. Spek wordt vers, gepekeld, gezouten en gerookt verkocht.

 Spek komt ook heel dikwijls voor in zomerse gerechten. Het is dan goed dat je weet welke keuze je moet maken.

Een perzikboom en een pruimelaar geven al jaren weinig of zelfs geen vruchten.  De pruimelaar ontnam daarbij aan de serre de voormiddagzon.  Beide zijn nu geveld en gekort.  Ik kreeg hulp en we konden ons goed verwarmen. Gelijktijdig heb ik een oude forsythia de kans gegeven om,  op de plaats waar de perzik stond, een nieuwe bloei op te bouwen. Hij werd vorig jaar helemaal tot de grond terug gesnoeid.  We zien wel wat ervan komt.  Ik heb er zorg voor gedragen om geen vervroren grond in te werken.  De bodem was oppervlakkig toch beenhard vervroren. Bij de werkzaamheden vroor het niet. 


De pruimelaar was de dikste van de twee maar veel stelde het nog niet voor.


Eén grote kruiwagen hout was de opbrengst plus dan nog de takken.


Het leverde wel putten op; hier deze  van de kerselaar. 


Die van de pruimelaar waarvan je duidelijk kan zien hoe dicht hij bij de serre staat.


De put van de fosythia die ik uithaalde. De grond rond de forsythia werd goed aangedrukt, de grond in de diepte begoten.
Een deel van de plant was dood maar het nog levende overblijfsel krijgt nu zijn kans in de put van de perzik. 


Het met balken verhoogde deel, dat achter de perzikboom lag, heb ik verwijderd. Daardoor is de struik een beetje aangeaard . Zo kunnen de groene scheuten rechtstreeks wortel vormen in de grond. De putten van de pruimelaar en die van de fosythia zal ik maar terug vullen na de complete dooi.

Denk jij bij zo’n weer op de eerste plaats aan groenten kweken.  Ik in elk geval niet. Mijn eerste bekommernis is wat ik van lekkers en vooral verwarmend ik van daag op tafel zou willen, zeg maar welke winterkost we vandaag klaarmaken.

Mijn keuze is gevallen op een ‘weight watchers ‘ menu . ‘Rundvlees gestoofd in wijn’.  In het Frans luistert dat gerecht naar een ronkender naam...‘Boeuf bourguignon’ Het recept is voor zes personen.

ingrediënten:

600g wortelen

400g champignons

200g uien

3 teentjes knoflook

700g rundvlees –klapstuk/riblap-

40g spek

2eetlepels plantaardige olie

2koffielepels maïszetmeel

250ml rode wijn

12,5cl water

tijm

4 laurierblaadje

peper en zout

werkwijze:

1- Maak de groenten schoon. Snij de wortelen in grove stukken en de champignons in plakjes.

Snipper de uien fijn. Snijd het spek in reepjes en het rundvlees in grotere stukken

2-Verhit de olie in een snelkookpan.  Laat de spekreepjes er even in aanbraden.  Voeg het rundvlees en de gesnipperde ui toe en laat goudbruin bakken. Meng dan het maïszetmeel eronder en overgiet met de wijn en het water.

3-Voeg vervolgens de knoflook, de wortelen, de plakjes champignon, de tijm en de laurierblaadjes toe. Kruid met peper en zout.  Sluit de snelkookpan af en laat 45 minuten koken op een zacht vuur.

                                               

En smakelijk eten hé.

De winter laat maart niet los. Van zaaien in volle grond kan er voorlopig nog geen sprake zijn.


Deze morgen was het een typisch winterse zonsopgang.


Deze bloempot is alvast gesneuveld door de vorst.


En opnieuw is de vijver dichtgevroren maar onder het ijs kan je de vissen zien.


Ook de grond licht er hard bij en alles is bedekt met een fijn laagje rijm in wazig wit. 

Maar binnen in mijn atelier, bij een temperatuur over dag van +/- 15°C piepen de jonge erwtenplantjes boven.  Ik liet ze in de serre staan maar ze veranderden niet. Nu in twee dagen atelier staan ze er bijna allemaal. Als de nachtvorst vermindert gaan ze eerst een tijdje terug naar de serre en later naar buiten op het afhardrek en nog eens daarna definitief naar buiten in volle grond.

De koude blijft maar hardnekkig aanhouden.  Nu reeds zaaien doe ik niet omdat  de grond te koud is.  Een goede indicator om beginnen te zaaien is kijken wanneer het onkruid begint te kiemen… en vlieg er dan maar in hoor.  Ondertussen blijf ik nog even snuisteren in mijn wintervoorraad aan gegevens en breng een bloeiende plant voor de pinnen, de guldenroede (Solidago) 

Omwille van zijn lange bloei in meestal gele kleur wil ik de guldenroede als ware insectenplant ook graag in mijn bloemborder opnemen.  Er zijn heel vele soorten van diverse afkomst en regio’s.  Ik beperk me tot enkele soorten.

guldenroede (Solidago virgaurea)   varieert in hoogte van 0,1-1 m. Ze groeit in droge bossen en struikgewas in subarctische tot subtropische gebieden van Europa en Azië.

Late guldenroede (Solidago gigantea)  komt uit Noord-Amerika met een hoogte van 0,5-2,5 m.

Canadese guldenroede (Solidago canadensis)
komt uit Canada met een hoogte van 0,5-2,5 m.

Solidago graminifolia
heeft een hoogte van 50-80 cm.

Sommige tuiniers beschouwen de soorten als onkruid, anderen planten ze juist aan vanwege de heldergele bloemen.
De plant is vanwege  de nectarrijke bloesems die tot laat in het jaar bloeien populair als waardplant voor insecten die ook plaagdieren bestrijden.

Ecologisch gezien zijn de planten zeer nuttig omdat ze door vele soorten insecten bezocht worden.

Guldenroede-soorten kunnen als decoraties gebruikt worden. Ook kan er thee van gezet worden.

De plant bevat Saponine, looizuur en etherische oliën. In de natuurgeneeskunde wordt het bloeiende kruid van de echte guldenroede bij nierklachten gebruikt. Ook wordt het gebruikt bij het genezen van wonden, krampen, ontstekingen, reuma en jicht.

In de Verenigde Staten heerst het misverstand dat de guldenroedes hooikoorts veroorzaken. Het misverstand wordt vermoedelijk veroorzaakt doordat de heldergele bloemen in dezelfde periode gaan bloeien als die van alsemambrosia. De pollen van guldenroede te zwaar om door de lucht ver te  worden verspreid .

de figuren komen van google afbeeldingen en de tekst is geresumeerd uit Wikipedia waar je de volledige tekst kunt raadplegen. 

Onlangs ontving ik onderstaand bericht
Symposium  - 17 april 2010 in het Cultuurcentrum, Meerlaan 32, 8300 Knokke-Heist

Het gaat niet goed met de honingbij. Dit is algemeen bekend. Wetenschappers hebben bovendien vastgesteld dat niet alleen deze soort wordt bedreigd. Ook de wilde bijen, waaronder solitaire bijen en hommels, krijgen rake klappen. Het uitsterven van bijensoorten heeft verschillende oorzaken en is het onderwerp van heel wat wetenschappelijk research.

Heb je interesse voor de bijen en wil je bijdragen tot het ombuigen van de teloorgang van bijensoorten, dan mag je dit West-Vlaamse Bijensymposium op 17 april 2010 niet missen!                Met dit symposium willen we het brede publiek warm maken voor de zorg voor zowel honingbijen als wilde bijen en mensen aanzetten tot actie. Het kadert binnen het internationale jaar van de biodiversiteit ‘Countdown 2010’ en wordt georganiseerd door de gemeente Knokke-Heist, de provincie West-Vlaanderen en Proclam vzw.

PROGRAMMA

9u30                 Ontvangst

10u00               Verwelkoming door Graaf Leopold Lippens, Burgemeester van Knokke-Heist

'Hommels, bijen, wespen... wie geraakt er nog wijs uit?'                                                                                                      Kris Struyf (Provinciaal Natuurpark Zwin)

'Crisis: ook voor de bijen?'                                                                                                                                                                        Dries Laget (UGent)

Koffiepauze

‘Bed and Breakfast voor bijen : eenvoudiger dan je denkt !’                                                                                              Bart Vandepoele (Vlaams Bezoekers- en Natuureducatiecentrum De Nachtegaal)

'Omgang met wilde bijen en honingbijen in natuurgebieden'                                                                                           Chiel Jacobusse (Stichting Het Zeeuwse Landschap)

Korte Vragenronde                                                                                                                                                                                 

12u30               middagpauze

13u30                           'Honing kan men importeren, bestuiving niet.'                                                                                                                      Albert Reynaers (Koninklijke Imkersbond)

'Pollen- en nectarranden: een hoopvol experiment in landbouwgebied'                                                                                            Dieter Depraetere (Proclam vzw)

14u30               Panelgesprek & debat  met moderator  Peter Norro (MINAWA – Provincie West-Vlaanderen)

15u30               Slotwoord door Dhr. Naeyaert, gedeputeerde voor landbouw met aansluitend receptie

PRAKTISCHE INFO

Inschrijving is verplicht en kan telefonisch op het nummer: 050/630 430.                                            Je bent pas definitief ingeschreven na storting van 5€ (broodjeslunch inbegrepen) op rekeningnummer 001-3357400-15 van Cultuurcentrum vzw.

Locatie: Cultuurcentrum, Meerlaan 32, 8300 Knokke-Heist

Routebeschrijving: www.ccknokke-heist.be > praktische info > routebeschrijving

Voor alle natuurliefhebbers is dit een buitenkansje om van de genieten en gelijkertijd  alert te zijn. Doen.

Toen ik deze morgen rond 4u opstond vroor het +/- min1°.  Nu om 9u, terwijl alles rijmwit ligt en staat ben ik nog eens naar de thermometer gaan kijken en...


De warmteklim was reeds ingezet.


Als je aandachtig kijkt zie je de vissen bovenaan in de vijver. Dit betekent dat de koude niet veel zaaks is en zich niet zal doorzetten gedurende de dag want anders zouden er helemaal geen vissen te bespeuren zijn.


In de tuin ligt alles wit. Erg is dat niet. De grond is zelfs lichtjes bevroren.  Dat bevordert het verkruimelen. Ook zit de belofte voor een zonnige dag er dik en dubbel in. 


De bloemkolen laten toch lichtjes hun oren hangen en ze hebben al zoveel klappen gekregen. De vervroren bladeren heb ik er kort geleden afgehaald waardoor ze er erg verjongd en veel frisser uitzagen. Misschien komt het toch nog allemaal in orde.

Nu mag de moestuin een beetje rusten.  Het laatste stukje, perceel 3 van de wisselteelt is nu ook zaai-  en plantklaar gemaakt.


Omdat er wortelen komen wordt er geen mest ingewerkt.  De beginvoor is gemaakt.  
 

Ik schep het onkruid weg van het paadje en giet het in de voor om het in te werken.  De resten van de Oostindische kers zijn naar de composthoop gebracht


waardoor dat de zaden nu duidelijk zichtbaar zijn. Daarvan wordt dan een groot deel verwijderd. 


Het omwerken van het perceel is vlug opgeknapt. 


Nu is de tuin volledig zaai- en plantklaar en kan ik me op andere werkje toespitsen.

Het zag er goed naar uit dat iedereen met tuinkriebels zat. Bij het overlopen van  activiteiten voor de maand maart  was de groep niet best in toom te houden.  Iedereen wist wel iets aan te brengen en dat ging niet altijs heel ordelijk.   Marc deed zijn uiterste best.  Hij was van Tine enkele vragen per mail toegestuurd geweest en dat werd de leidraad van zijn betoog.  Caesar pleitte opnieuw voor de grondstructuur.  Hij heeft enorm veel ervaring en is bijna voortdurend bezig met zijn tuin. Zijn experimenten zijn zeer interessant maar nogal arbeidsintensief.  Resultaat heeft hij wel.

Toen Luc over de siertuin begon en het snoeien was dat voor de meeste aanwezigen een minder bekend terrein.  Luc is op  dat terrein  onze specialist.

Zoals gewoonlijk was het interessant.

Het grootste deel van de tuin ligt klaar om te zaaien. Twee uur arbeid in twee dagen. 


Het weer zat die eerste spitdag wel goed mee. 


De tweede sag zat het ook niet echt tegen.  De zon was de grote afwezige.  Het centrale gedeelte met de rijencultuur ligt volledig klaar.
Bij de wisselteelt moet nu enkel nog perceel nr 3 omgewerkt worden. Dan is de hele tuin klaar.

Op zondag 28 februari is onze tweede tuinclub van het jaar.

Zoals gewoonlijk, ook nu opnieuw bij Addi in café 'Oud Gemeentehuis, Cathilleweg 86 te Stalhille, dicht bij de kerk.

Je wordt er verwacht om 10u tamelijk stipt.  Kom je later dan mis je misschien iets belangrijks. Van harte welkom.
          

café oud gemeentehuis dicht bij de kerk en Addi aangenaam.

Toen ik begon te spitten was het bijzonder droog.  Na een paar regendagen  ligt het nog altijd ideaal om te bewerken.  Spitten mag in bio-teelt, op voorwaarde dat je de grondlagen niet mengt.

Natuurlijk is het ideaal, boven alle methodes uit, de permacultuur waar je het bodemleven altijd rustig zijn werk laat doen. De grond keren, daar kan je soms niet onderuit als je mest lichtjes wilt inwerken. Zo werk ik de winterbedekking in.  Na deze slepende winter blijft er nog heel weinig over van wat ik in oktober- november als bedekking uitstrooide. Door de aanhoudende vorst verpulvert meer dan drie vierden van zohaast je het beroert.  

Rond 10u is het hier beginnen regenen. Hevig was het niet.  Het leek eerder op het  ideale voorjaarsregentje.


Vroeg ik de morgen hard ik een kwartier, met de platte schop, de rest van het ajuinperceel  gespit.  De grond, die hier goed vocht doorlatend is maar tevens ook vochthoudend, was bijzonder droog.


Vooraleer het begon door te regenen draaide ik de kraan van de regenbak open maar eerst moest die vrijgemaakt worden.  Het duurde wel even. Nu kan de bak vollopen.  Voor regenwater moet ik nu telkens naar de buitenmuur van de keuken aan het kraantje gaan tappen. De regen komt perfect getimed.


Het komt goed uit, want ik heb nogal wat serrewerk. De mini vensterbankserretjes, zaaibakken en turfpotjes worden van onder het stof gehaald en klaar gezet.


De klaarstaande bakken met potjes worden gevuld met potgrond.


Eens ze in slagorde staan worden ze gegoten.


De erwten worden lichtjes in de potgrond geduwd om dan...


met een klein laagje mulle potgrond te worden overstrooid. De rest is nu voor de oerkracht met mijn zeer geringe medewerking door vochtig te houden.  Je kan natuurlijk ook met plastiek dakgootjes werken, wat het planten vergemakkelijkt.  Ik verkies  potjes te gebruiken.

De veldsalade die ik eind oktober vorig jaar zaaide onder glas is eindelijk klaar om geoogst te worden.


Het restje van de eerste teelt, dat geblokkeerd zat...


onder de vastgevroren en ingesneeuwde koepel, heb ik eerst geoogst.


In de minniserre zat er zeer lange tijd weinig groei in de laatgezaaide sla. Op twee plaatse had een mol feest gehouden en is er telkens een stukje verwenen. 


Nu ben ik eindelijk kunnen beginnen met het oogsten.  Ik voorzie een twaalftal porties. Het verschil van zachtheid en smaak tussen het oude restje en de nieuwe bakte, nog wat aan de kleine kant,  is hemelsbreed.