border

In de serre staan de rekken voor verspeende plantjes. 


Als er veel zon is drogen de blokjes zeer vlug uit en moet er zo regelmatig begoten worden.


Als de plantjes nog heel klein zijn, begiet ik ze niet op het rek maar haal die naar beneden. De plantjes op het onderste schap zouden te veel te lijden hebben onder de drup van  bovenop en op de grond wil ik de salade ook droog houden.  Het enige wat me rest is de bakjes op de grond plaatsen en daar begieten en dat tot driemaal toe zodat de blokjes voldoende vocht kunnen opnemen. De absoluut droge drenk ik in de daarvoor speciaal geplaatste bak met water. Het beste is om smorgens te begieten.  Het drenken kan de hele dag door omdat enkel de gestampte blokjes met het water in contact komen.

Er lagen heel wat takjes en restjes op het gras bij het maaien.  Die hebben zich perfect met het maaisel vermengd.  


Zo kreeg ik mijn eerste afdekmateriaal dat ik gebruikte om de grond rond de eerste rij erwten af te dekken.


Nader bekeken ziet er er allemaal nogal grof uit maar al die fijne takjes zijn geen hinder en verteren relatief vlug. Het gras begint nog maar te groeien en op de meeste plaatsen moet strikt genomen nog niet gemaaid worden.  Als de warmte komt zal dat vlug veranderen. Dan zal er weer overvloed zijn aan afdekmateriaal.

Het kan nog perfect hoor maar ik snoei niet graag meer in april dan heb ik teveel ander werk.

Gisteren kwam bij ons de eerste eigen geteelde salade op tafel.  Met de hardnekkige winter was het dit jaar toch even wachten op resultaat.

Vooral als er droog weer op komst is zorg ik ervoor dat de grond er gebroken en korrelig bij ligt. Dit gebeurt om uitdroging tegen te gaan.  Het duurt wel tot mei vooraleer ik over voldoende afdekmateriaal beschik om volop te mulchen.


Zolang de plantjes niet voldoende gekiemd zijn blijf je er beter af.


Van zodra ze voldoende zichtbaar zijn, zoals bv de prei hier, mag je de grond los maken.


Dit hier is daarvoor het ideale gereedschap.  Ik zorg ervoor dat de drie haakjes de hele zomer blinken, niet door in te vetten maar door zeer regelmatig gebruik. 

Het geeft vooral lucht aan de plantjes, belet diep uitdrogen en maakt veel kiemend onkruid kapot. Daarenboven heeft de tuin een heel proper uitzicht.

Gedurende de paasdagen was er geen tijd voor de PC. Het gewone ritme komt vandaag opnieuw in voege.  Ondertussen  heb ik wel mijn kruidenhoek bij ons terras herschikt.  

Gisteren begon het kil en nat met hagelvlagen. Nog in de voormiddag klaarde het uit en kregen we een schitterende zonnige, doch frisse lentedag . Dit was in tegenstelling tot wat de weerman voorspelde. 
 

In de namiddag maaide ik eerst en vooral voor de eerste keer het gras. 


Niet dat het nu zo dringend nodig was maar het is zondag hoogdagen de kleinkinderen komen op bezoek. Voor moeder de vrouw zijn dat twee heel dwingende redenen.


Ik zaai altijd meerdere soorten basilicum en daar heb ik toch goed mijn pluk aan.


De potjes en de plantjes staan klaar tot ik even tijd maak om verder te verspenen.




De serrerekken staan vol. Al wat er nu nog bijkomt zal op werkvloer van de serre moeten staan.  Andere jaren heb ik plaats vrij waar de salde staat.  Dit jaar is de salade nu nog niet oogstbaar.

Nu het terug koud geworden is, vochtig en winderig,  zou je denken dat alles zou stilvallen.


Door hevige windstoten dreigde mijn erwtenkooi om te waaien.
Zie foto's boven en onder.  Zo heb ik bij elke paal, één van mijn loopplankjes in de grond gedreven en vastgebonden. Het hele geval staat weer stabiel.




De prei begint te kiemen. Een beetje zonnewarmte zal het wonder completeren.  Als je goed kijkt zie je ook het ongewenste groen op de proppen komen. 


Ook de ajuin begint boven te piepen. Toch hebben we ook hier nood aan wat meer zon en dus meer warmte.

Langzaam komt de tuin groen.  Het groeiproces is traag omwille van het opnieuw frisser weer. 
 

Van zodra de erwten er staan plaats ik de erwtenkooi.  
 

Dit jaar heb ik gekozen voor een peulerwt die niet al te hoog groeit, een beetje meer dan 50 cm. Sedert bij velt de soort ‘suger bon’ weggevallen is  heb ik nog niets gevonden dat deze erwt benadert. Ik durf nog niet praten over evenaren.  Dit jaar heb ik gekozen voor ‘De Grace’ van Vilmorin.  Hier bij ons is een verdeelpunt van dat merk.


De in potjes voorgezaaide erwten worden aangebracht en geplant in een begoten voortje.  Er komt geen compost aan te pas. Erwten halen hun voedsel uit de lucht.


Hier kan je zien dat de plantjes goed geworteld zijn.  Van zodra de wortels door de gaatjes van de potjes tevoorschijn beginnen te komen moet er geplant worden.  Als je te lang wacht, begint het moeilijk te gaan om de plant uit het potje te halen.


Het planten is vlug geklaard. In het schema van de combinatieteelt staan de erwten, hoge teelt, op een C-rij. 


Ik breng alle materialen reeds aan om ze ter plaatse te hebben tegen dat ik morgen vroeg mijn jaarlijkse erwtenkooi wil plaatsen.  

Dit jaar heb ik gekozen voor een peulerwt die niet al te hoog groeit, een beetje meer dan 50 cm. Sedert bij velt de soort ‘suger bon’ weggevallen is  heb ik nog niets gevonden dat deze erwt benadert. Ik durf nog niet praten over evenaren.  Dit jaar heb ik gekozen voor ‘De Grace’ van Vilmorin.  Hier bij ons is een verdeelpunt van dat merk.

Zeer drukke dagen zijn het geweest.  Deze morgen voelde ik rugpijn. Dat neem ik altijd ernstig als verwittiging.  Mijn besluit stond vast. Vandaag blijf ik uit de tuin, althans om te werken. Terwijl het jaarlijkse kiemwonder zich voltrekt trok ik rond met mijn camera. De lente is er en dat zie je rondom.


De ananas salie, die binnen overwinterde en daar doorlopend bloeide is nu buiten in de lente, om ingeknipt te worden.


Een boordje kaapse viooltjes is eindelijk ook opnieuw in bloei geraakt.  Eéntje laat voor dit jaar de bloei voor bekeken.


De goudvissen blijven boven na een hele winter onderaan de vijver, onzichtbaar te zijn gebleven.


In ons vijvertje zit een samenkrijgsel van verschillende soorten.


Ook het madeliefje liet lang op zich wachten.


De paaslelies zijn net op tijd voor de hoogdag.


En alhoewel deze hier niets met de lente te maken heeft, laat ik jullie tenslotte een kijkje toe in het hart van die prachtige  orchideebloem in de kweek van moeder de vrouw op onze keukenvensterbank.

Terwijl ik gisteren mosterd zaaide op enkele hoofdrijen zag ik dat de vroeger gezaaide mosterd reeds kiemde waar boontjes en courgettes zullen komen.


Op de voorgrond, waar de veldsalade nog maar onlangs geoogst is, werd de mosterd later gezaaid dan op de rest van het perceel en dat kan je zeer goed onderscheiden. Hieronder, waar de staakbonen gepland zijn is de mosterd overal even goed gekiemd. Bij mosterd  in de wisselteelt zaai ik altijd met vrije worp en zeer gulle hand.


Op 17-03-10 kreeg ik over gele mosterd een reactie waarin werd gevraagd 

‘Hallo, Wat is de bedoeling van mosterd in het tuinplan? Groenbemester?

In mijn teeltplan wordt niet de totale mosterd ingewerkt.  Enkel de wortels worden ingewerkt waar bonen komen. Die wortels bevatten een stof die positief inwerk op bonenteelt. Als ik mosterd zaai waar later courgettes of prei zal worden geplant, dan is dat tegen kiemend onkruid. Daar wordt de totale plant uitgetrokken en gebruikt om te mulchen.

Gele mosterd wordt in de gewone landbouw meer en meer gebruikt tegen aaltjes. Van zodra de bloei begint aan te komen wordt alles onder gewerkt als groenbemester. Ik werk enkel de wortels onder bij bonenteelt.

Gisteren, 20 maart, zijn we bij Luc en Gislaine Dewaele,  naar een snoeidemonstratie gaan zien. De bekende velt-lesgever Emeric Pollet zou de dans leiden. Een paar dagen voordien moest hij noodgedwongen afbellen wegens zich met een rolstoel te moeten behelpen. 
We hopen voor Emeric dat het maar voor korte duur zal zijn en wensen hem dan ook langs deze weg een zeer spoedig herstel toe.
Noodgedwongen hebben we hem vervangen.  Zelf heb ik, die vroeger jaren in het openbaar groen heb gesnoeid,  de principes van deze rudimentaire snoeivorm uitgelegd.  De eigenlijke snoei liet ik aan Luc zelf over met wie ik voordien eens de tuin ben gaan bezien.


Luc bij de beginuitleg in de voortuin. 


Tot de actie overgaan op een klimhortensia aan de voorkant van het huis.


Meer dan twee uur van de ene bijzondere struik naar de andere met heel klare en verantwoorde uitleg. 












Luc heeft dat op een schitterende manier klaar gespeeld . Sommigen  hebben zich verwonderd over de grootte en de verscheidenheid  van deze tuin waarvan ik hierboven enkele sfeerbeelden weergeef. Het leerrijke gedeelte werd afgerond met een koffietafel en een poosje gezellig napraten.

De veldsalade  is totaal geoogst.  Daardoor kon ik het laatste stukje van de moestuin bewerken voor nieuwe zaai.


Het restje veldsla.


Er kan nu mest ingewerkt worden.


De grond ligt klaar en er wordt gele mosterd ingezaaid woordoor nu ook perceeltje 2 in orde is..

Plantjes die ik binnen voor zaai moeten een tijdje op het rek aan de noordkant van de serre wachten om dan pas in volle grond te worden geplant.  


Het 'afhardrek plaatsen'. Bij eventuele nachtvorst  breng ik de plantjes weer naar binnen.


Het rek is gevuld met erwten voor mij en voor een paar velters zonder serre. Later plant ik die dan in volle grond.