peterselie

Eindelijk is er een plaatsje vrijgekomen op de strook van de  wisselcultuur waar ik de miniserre kan plaatsen zodat ik late veldsalade kan zaaien onder glas. Er zijn voldoende late wortels geoogst en volgend jaar komen er daar als eerste teelt courgettes met een voorteelt van gele mosterd, dus kan de veldsalade er gemakkelijk blijven tot eind maart.

Eindelijk ben ik er toe gekomen om de lavendel in te knippen.  Normaal moet dat gebeuren in september.  Ik heb het met de hageschaar geflikt maar de echte liefhebbers (die waarschijnlijk maar dat te doen hebben) beweren dat je het met een fijne snoeischaar tak na tak moet doen. Ik ben een hovenier , geen juwelier hoor.

Tegen de serre aan zijn de laatste minitomaatjes aan het afrijpen terwijl de bladeren stilaan kapot gaan.  Het is niet de plaag maar wat wij de ouderdomsziekte noemen.

De gewone kropsalade heeft in het najaar  sterk de neiging om vlug te rotten.  Dit omdat de kroppen maar halfvast mee zijn door minder zon en minder sterk licht.  Daarom plaats ik er de koepeltjes los overheen zodat niet enkel de zon de kroppen droog houdt maar ook de wind.

Het is niet enkel de moestuin die groen is. Als de zon naar de avond toe, met haar gele en oranje licht speelt in al het groen rond de vijver, schaduwen werpt op het gras en afkets op het zitvlak van een tuinstoel, dan krijg ik een heerlijk gevoel van blijheid en vrijheid.

In onze tuin staan toch ook enkele najaarsbloeiers o.a. de aster, de sedum en enkele doorbloeiers tot aan de vorst. bij ons ligt de nadruk op groenten en op zomerbloeiers.

Jaar na jaar neemt hij het dak van mijn tuinkotje meer en meer in.  Ik heb ook vastgesteld dat de uitbreiding, verticaal langs een muur veel vlugger gaat dan schuin of horizontaal op een dak.

Als je de vorige foto van de wilde wingerd bekijkt en vergelijkt, dan zie je dat hij na heel korte tijd reeds zijn pracht aan het verliezen is.
Maar dat hij prachtig is van kleur is zeker.

Hier zie je de krulandijvie nog in goede staat maar door het natte weer is de middenkrang totaal gaan rotten en heb ik ze stuk na stuk voor de kippen gegooid.  Zo zijn ze toch nog nuttig voor iets, al was dat niet de bedoeling.

De wilde wingerd is bijna op het einde van zijn verkleuring.  Nu worden de bladeren hoogstens nog een beetje bleker en dan vallen ze af.  Met het minste windje zoeken ze reeds de grasmat op.

Dit jaar is alles wat vroeger en daarom is de winterbedekking met korte, halfverteerde mest reeds begonnen op het einde van september. Ik ben begonnen met de grond te bedekken onder het kleinfruit.  Nu het oktober is zal vlug links en rechts grond vrij komen en zal progressief de hele moestuin bedekt worden met een laagje mest tot begin maart.

Omdat ik links en rechts begin te oogsten komen er gaten in de groentenbedden of rijen. Hier in het bed van andijvie en salade is er plaats vrij gekomen.  Omdat ik daar niet mulchte en enkel zo nu en dan schoffelde is er onkruid kunnen groeien. Waar goed gemulcht is staat er na het oogsten niets van ongewenst groen.

De siertuin krijgt nu heel vlug de veelheid van herfsttinten.  In de moestuin heb je nu een weelde  aan groentinten. Hier en daar begint er grond vrij te komen omdat er nu volop langs alle kanten geoogst wordt.

Niet alleen de wilde wingerd zorgt voor heel veel kleur. Ok de druivelaar schildert zijn bladeren tot een rijk palet.  Helaas is dit de voorbode van een bijna kleurloze winter.

De wilde wingerd brengt in het najaar, kort maar krachtig, de mooiste schakeringen rood die er uit een schilderspalet kunnen getoverd worden.