lege plaatsen

Op deze foto zie je een hoekje van de tuin waar nu 4 wintergroenten bij mekaar staan.
Op de voorgrond zie je de boerenkool, links staan de spruiten tegen de afsluiting, op de achtergrond onder gaas staan de winterwortelen (Flakese). Middenin staat de minniserre waar ondertussen veldsalade is gekiemd. Ook is het gaas boven de wortels verdwenen.

Hier heb je twee wintergroenten naast mekaar. De veldsalade is voor laat in de herfst en vroeg in winter en de winterbloemkool voor heel laat in de winter. Het blad van de bloemkool gaat niet zo gaaf de winter in als vorig jaar. Er is, duidelijk zichtbaar, wraatzucht gepleegd op sommige bladeren. Ik heb de harten regelmatig gecontroleerd en die zijn intact. Daar komt het op neer.

Mulchen is goed maar je belet het kiemen van onkruid. Laat je in het najaar de grond vrij dan heb je een resultaat zoals op de foto.  Dan moet je vlug ingrijpen en het lichtjes inwerken of gewoon afscheppen zoals ik steeds doe.  Hier betreft het ganzemur en als je die niet vlug verwijzerd dan heb je een nog meer ongewenst groen.  Dit woekerplantje komt heel vlugbijna ongelmerkt in zaad. Gelukkig is mijn experiment maar 1 m2 groot.

Terwijl de kleine kant van de serre ingevoerd wordt, worden de potten van de meeste overwinteraars in de grond ingewerkt.  Dit gebeurt terwijl het afgeschepte kleine onkruid uit de tuin wordt aangebracht.

Ferme spetter, deze kardoen.  Dat is een plant die tegen een duwke kan. Begin september is die met de maaier afgereden tot tegen de grond. Tegen eind oktober is het alsof er niets is gebeurd. Een beetje toegedekt met stalmest kan hij toch een twaalftal graden vorst aan. Hij staat er reeds meerdere jaren.

Het terug invoeren van de kleine kant van de serre gebeurd dus in lagen: 1- een laag mest 2- een jaagje in de tuin met een platte schop afgeschept kiemend onkruid 3- de bovenlaag is zuivere jonge compost.

Plots verslenzen de komkommerplanten ten teken dat het voldoende is geweest voor dit jaar. De nog  kleine nieuwe vruchten heb ik geoogst voor soepgroente.  De plant werd verwijderd en ligt nu op de composthoop.

Op de foto, zie je rode biet, groenlof, prei en in de diepte Paksooi en krulkool. Alleen de prei en de krulkool zullen blijven.  De rest wordt opgeborgen of geoogst. Helemaal op de achtergrond zie je een deeltje van de moestuin van mijn buurman die enkel klasieke groenten teelt op de gewone manier. Van half september is zijn tuin reeds helemaal leeg en in winterwerk gelegd. 

Denk bij deze foto de venkel en het groenlof weg die opgeborgen worden. Denk ook de rest van de broccoli weg en de steunplank en de tuin is klaar voor winterbedekking met enkel nog de prei overblijvend.
Eens november aankomt is dit het normale beeld.

Verleden jaar kregen we eind oktober ook zo'n koudeprik zoals we nu te verwerken kregen en ik had al mijn venkel gerooid en in een kuip met zand geplaatst om te overwinteren maar het werd als hetware opnieuw lente.  Het gevolg was dat een deel van mijn venkel verloren ging door verhitting. Nu heb ik mij niet laten vangen.  ik heb zowel de venkel als de paksoi warmpje met hooi ingeduffeld. Ze zijn ongedeerd door de lichte vorst heen gekomen.  Voor het weekend wordt reeds 14°C voorspeld. De venkel kan opnieuw groeien en nog wat dikker worden. 

Hier is het dan, het besje, verlost uit al zijn geheimzinnigheid. Van zodra, na enkele dagen binnen op de vensterbank, de top van het lampionnetje openspring, kan je het beschouwen als rijp. Dan mag je het besje verder bevrijden van zijn omhulsel.
Ik heb het voor jullie geproefd.  Het was heel sappig, zoetzure smaak, overhellend naar zoet. Als je een lampionnetje zelf openbreekt om een bes te proeven kan het wel gebeuren dat je een 'muil moet trekken' van de zurigheid. Sappig is het alvast altijd.