wensen

Op het einde van de maand oktober wordt de arondskelk binnen gebracht in de veranda. Dan is ze uitgebloeid van de zomerbloei buiten op het terras. De veranda is niet verwarmd maar wel vorstvrij gehouden. De laagste temperatuur die bij vorstperioden bereikt wordt is + 3°C. Rond kerstdag begint dan de winterbloei. Door de relatief lage temperatuur blijven de bloemen veel langer dan bij de zomerbloei maar volgen mekaar niet zo vlug op. Ook hoeft men niet veel te gieten.

Als ik mijn fotoarchief open en lukraak er eentje uitpik, uit de lente- of zomermaanden, dan droom ik weg in herinneringen. Dan geniet ik tenvolle van mijn vruchtbaar geworden tuin door het toepassen van de biologische principes. Dan voel ik als het ware, bij deze foto hier,  hoe de lekkere boontjes wegsmelten op mijn gehemelte. En potverdorie, het water komt waarempel opnieuw in mijn mond. De huidige realiteit is een rustende kille tuin waar je enkel nog komt om er een wintergroente te oogsten. 

Bij dit speciale weer is het dradennet, dat ik vorige lente spande over de vijver en een deel van de tuin, nu goed zichtbaar. Gewoonlijk is enkel de groene wasdraad goed op te merken. Voor de andere draden moet je het weten of je let er niet op. Sedert die draden gespannen zijn is de reiger niet meer op bezoek geweest.  Ook de kouwen, die de mezenballen zomaar weg roofden onder het hulpeloos oog van de lieve meesjes, komen niet meer.

Er is altijd wel iets te doen in een grote of middelgrote tuin. Ik heb me de laatste dagen moeten beperken tot wat rondlopen en kijken. Ik kan vandaag bv een half uurke hout zagen voor de kachel.  Daar kan je goed warm van worden en bij zo'n werk kan je best handschoenen gebruiken.
In principe ben ik elke dag minstens een half uur in de tuin, kwestie van genoeg beweging te hebben.

Als je de winterbloemkolen zo ziet staan, ineengedoken en een beetje verrompeld, lijden ze duidelijk toch onder de kou.  Ze staan ook bijlange niet zo fel als verleden jaar. Ik heb er geen schrik voor dat ze de winter niet doorgeraken.  Droge vorst met soms snedige wind is natuurlijk gevaarlijker dan vorst na een pak sneeuw.

Dit hier is nog een plant die zeker in de koude serre moet. De agave verdraagt wel enkele graden vorst.  Het is vooral de schrale vrieswind uit het oosten die de plant fataal kan worden.

Nu de moestuin af is voor de winter, deed ik een toerke in de siertuin.  Hier moet ik vaststellen dat de wilde tuin die ik hebben wil, meer een verwilderde tuin is.  dus werk in overvloed.  Maar mijn rug pruttelt tegen.

Een zachte winterprik doet de kardoen en nog veel andere planten in moes- en soertuin er maar kouerig lijken bij te staan. De weerman had mist voorspeld maar het weer hier aan de kust trekt zich daar niets van aan. Een winterzonnetje weliswaar maar het is nog altijd 1000 keer beter, zeker voor het humeur dan al die nattigheid van de laatste tijd en de beloofde mist. De kou nemen we er graag bij.

Reeds maandagmorgen vroeg legde ik de ramen op de koude bak omdat er behoorlijk wat regen aangekondigd was.
Nu het droger en zonniger wordt kan de grond voldoende opwarmen tegen half januari. Bij heviger vorst zal ik de bak afdekken.

Eens de mest ingevoerd en open gestrooid wordt ze ondiep in gespit.  Spitten mag maar zodanig dat je de verschillende grondlagen niet mengt. De tweede zijwand wordt ook geplaatst en de koude bak is klaar. De ramen moeten er zo vlug mogelijk op omdat de grond voldoende vochtig is en ook om te beletten dat de poes gaat bijbemesten.

Ik laat één zijkant open zodat de mest rechtstreeks kan in de bak gevoerd worden. Dit zijn allemaal heel eenvoudige dingen maar je moet er gewoon aan denken. Iemand met een slechte rug denkt aan alle zulle kleine zaken en maakt zich het leven relatief gemakkelijk.

Elk jaar opnieuw, van zohaast de venkel is geoogst wordt de koude bak teruggeplaatst. Ik heb zelf de betonplaten gegoten van gewapend beton. Heb ze zo dun moglijk gehouden om het gewicht te beperken tot een minimum. Zo is het elke jaar niet zo'n zware klus om de bak weg te nemen in het voorjaar en terug te plaatsen in het najaar.