Zondag 5 februari 2006
DE ZEMEERMIN VAN WENDUINE
Volgens het bijgeloof van vissers en zeelui is het verschijnen van een zeemeermin een voorteken van opkomend slecht weer en wanneer ze haar stem laat horen heeft men nog juist de tijd om de dichtsbijzijnde reddingsbiedende haven van onze kustsreek te bereiken Hadden de vissers van Wenduine maar naar de waarschuwende stem geluisterd van de zeemeermin dan zou de vissersvloot van Wenduine bestaande uit 24 vaartuigen ook vandaag nog fier op vangst uitzeilen zoals in vroegere dagen Het was een dag zoals een andere
Een jonge visser wiens boot naast die van ziyn vader lag riep deze toe
Vader ik heb de zeemeermin gehoord de vader riep ach nee jongen je hebt je vergist
De jongen zei ik hoorde ze wel en keerde alleen terug naar de haven gij was gered maar al de andere zijn vergaan.
Later is gans het dorp Wenduine door een verschrikelijke vloed verslonden
Heden ten dage voelen de krabbevissers bij laag water gladde vlakken onder hun voeten
Het zijn de grafzerken van de oude kerk welke eveneens de prooi van de zee werd
En in lauwe zomernachten hoort men soms duidelijk het geluid van klanken uit het water doorklinken en door de wind naar de kusten overgebracht.
Het zijn de klanken van het grote orgel waarbij de zielen van hen die daar verzonken en verdronken de dodenmis zingen
NAAR EEN WESTVLAAMSE SAGE NAVERTELD\"w\" de zee
Geschreven door zee om 17:38
Reageer op dit bericht
