Brugge

Door Brugge lopen op een zondagmorgen terwijl het herft wordt in de bruine bomen
van Burgplaats naar BEgijnhof langs de reien
en in het koele deemster van drie kerken
Over de kleine pleinen waar de eeuwen
verzamelen in forsgebouwde huizen
die zich herhalen in geduldig water
met het gewemel van weerspiegelingen
De stilte na de kanteling der klokken
weer dicht zien vallen ,bijna kunnen horen
hoe groen het gras groeit tussen grijze klinkers
Aanlopen in de huizen van Gezelle
de buurt waarin hij kind was ,bij de molens
die kruiswijs zegenen van op de wallen
Bij zijn geboorte werd het lied geboren
dat onze taal liet ademen en zingen
Ik zie hem wandelen door de stille straten
intens begaan met de geringste dingen
en toch op de wolken boven, onze wereld
al ver en verder achter zich gelaten
In Brugge op een koele zondagmorgen
wanneer het voelbaar herfst begint te worden .





















