DE HARINGROKERIJ te ANTWERPEN. (2)








De directeurswoning is in de Scheldestraat 63.








De directeurswoning is in de Scheldestraat 63.

In 1804 werd er achter de Berg van Barmhartigheid een godshuis
met 9 huisjes gebouwd. Na de afschaffing van de Berg van Barmhartigheid in 1946 werden de gebouwen vooraan helemaal verbouwd, wel met inachtname van de historische voorgevels. Vanaf 1956 tot de ingebruikname van het
St. Felixpakhuis in 2006 deden deze gebouwen dan dienst als
stadsarchief. Het originele godshuis op de binnenplaats is vrij toegankelijk
en is werkelijk een oase van rust!
Komt er nog bij dat deze foto's genomen zijn vorige herfst, dus in het voorjaar of de zomer....
Je vind dit pareltje in de Venusstraat 11,13/1-8, 15.


















Museum " De Pelgrom"
In deze poorterswoning uit 1533, pal in het Antwerpse stadscentrum, zet je met elke pas een stap in de tijd, toen ‘poorters’ nog ‘stadsbewoners met burgerrechten’ waren. Het pand is volledig ingericht, met alles erop en eraan: meubels, keukengerei, de werkplaats met gereedschap (weefgetouw, spinnewiel)...






Foto's Lieve

Hier zet je een stap in het verleden, beland je direct in Antwerpens "Gouden Eeuw" en ontdek je het leven van toen. Je bekijkt ook alles met kaars- en olielampverlichting, en (vaak) terwijl de haard brandt. In de 15e-eeuwse kelders is een romantisch drank- en eetgelegenheid gevestigd. Weet je! je ontmoet hier ook levende dieren: een kip in de keuken, konijnen en kippen op zolder, reisduiven en sierduifjes. Van een levendig museum gesproken!
Foto's Lieve

Het dossier van dit gebouw (achterbouw) met alle akten gaande tot ong. 1700 en zelfs voor een betwisting tot 1630 word beschreven (met illustratie) in een boek over de familie Waterkeyn.
Ik heb steeds veel interesse gehad in het gebouw vooraan en vooral het oud huisje achteraan waarvan ik (oude) foto's bezit van trap, schouw, kamers en tegels uit Antwerps plateel. Géén Delftse, want in Delft heeft men tegels leren maken naar model en werkwijze van Antwerpen.




Elke tegel is verschillend, steeds een ietsje andere tekening,
daar kon men dan ook de werkwijze van de verschillende
tegelbakkers bemerken.



Nog tegels
uit Antwerps plateel.






De Groendalstraat.
Is nu heel gezellige straatje tussen de Wilde Zee en de
Huidevettersstraat bestond al als steegje in 1354 en heette “tgroene dal”.
Anderhalve eeuw later, in 1490, spelde men de naam van het straatje “gruenen
dale”. In 1514 kreeg het zijn huidige naam Groendalstraat. De naam verwijst
naar een laag gelegen groen begroeid gebied naast een beek. Enkele typische
huisjes bleven hier uitzonderlijk goed bewaard. De straat won aan charme sinds
zij bij de verwezenlijking van het projekt-Wilde Zee verkeersvrij werd gehouden.
Oorspronkelijk hadden de hier gevestigde handelaren daarbij de schrik in het
hart maar hun vrees bleek ongegrond.

Kuierend in het midden van de straat kan men enkele mooie gevels
bewonderen waaronder ook het poortje van huis nummer 18, vroeger bekend als
Sint-Kristoffel. In 1670 woonde hier de deken van de bakkers. Het poortje, dat
het jaartal 1672 vermeldt, biedt toegang tot een gang die in 1682 de
bakkersgang heette en door de volksmond nogal plastisch in Gistboerengang werd
omgedoopt. Later kreeg het de naam Bakkerssteegje. Ook de schilderachtige drie
kleine huisjes waarnaar de gang leidt, bestonden al in 1682. Je wandelt dus
door het Bakkerssteegje – het smalste gangetje van Antwerpen.



Achteraan het Bakkerssteegje kan je nog
wat eten en drinken, bij goed weer
fijn op het terras.







Waar is deze foto genomen?
Het is in Antwerpen centrum, dus binnen de leien.
Weet je het? Mail dan even, ik ben benieuwd hoeveel Antwerpenaren of niet-Antwerpenaren dit weten.

Beste bezoekers, hier 3 foto's genomen op verschillende tijdstippen, je kan zien hoe men, op een jaar tijd, van een krot een mooi huisje maakt! Het zijn eigen foto's, genomen in het centrum van Antwerpen.



Enkele oude foto’s van de “Potagiepoort”.
In het Antwerps “potteuzzepoort” genoemd.
Tussen de oude keuken en de pastorij was er een doorgang naar de “Potagiepoort”.

Deze foto is nog genomen vanop de straat, naar de poort toe.


Deze foto is genomen in
2009 toen was de Potagiepoort er nog.
Aan
een kant eenvoudige geveltjes, maar ertussen zijn er sporen van een
regenboognis met sluitsteen.
Het gebouw dat van de
straat naar de Potagiepoort leidde is ondertussen afgebroken.
De Potagiepoort met overbouwing is er nog steeds maar tegenwoordig kan men er niet meer bij.
De kloostermuren zijn
daar te bouwvallig en het is gevaarlijk voor instortingen.

Als ik naar de luchtfoto’s kijk, gemaakt in 2012 is de poort er nog steeds (luchtfoto’s Internet)




Enkele foto's van houten gevels van vroeger.


Er zijn nog maar enkele houten gevels in Antwerpen.
Meestal zijn het dan geen originele meer maar restauraties
De lijstgevels uit eikenhout zijn genageld op houten stijl- en
regelwerk, tussen bakstenen brandmuren.
Hieronder, de trots van de Antwerpenaar, de gerestaureerde gevel van het houten huis in de Stoelstraat.


De houten gevel aan de Palingbrug.

De houten gevel aan de Zwartzusterstraat.
Kijk naar de mooie ornamenten.

Nog steeds het huis in de Zartzusterstraat, zeker voor de ornamenten.





Houten gevel, ook nog niet zo oud. 

Houten gevel, moderner, op de hoek van de Kloosterstraat en het Steegsken.
Er is nog 1 originele houten gevel te Antwerpen, maar het betreft een achtergevel.
De eigenaar
heeft nu deze gevel aan het oog onttrokken omdat de buren te veel last hadden
van toeristen die vroegen om die achtergevel te fotograferen.
Enkele
jaren geleden heb ik de gelegenheid gehad om de gevel op de gevoelige plaat te
zetten.

De Bontwerkersplaats bevindt zich
aan de Wolstraat 37.
Foto 1952
Het gewezen godshuis van het
bontwerkersambacht ten behoeve
van zieke en arme leden
en hun
weduwen, daterend uit XV.
De inkompoort.
Natuurlijk zijn de huisjes nu voorzien van alle moderne comfort.
Badkamer, centrale verwarming, enz...
Maar… dit is privé, je kan daar niet zomaar binnenwandelen.
Ik had geluk, de postbode was er juist (zie zijn kar bij het poortje) en door wat praten enz…
Mocht ik toch binnen om wat foto’s te nemen.
Het poortje aan de straat is niet op slot, maar dan kom je aan een ijzeren hek.
Verder kan je
dan niet.

De vroegere
toiletten.


De centrale
pomp.




Het Crauwelenhof
Sint-Paulusplaats
1/1 / 2000
Vanaf de Sint-Paulusplaats bereikt men de Crauwelengang uit de 17e eeuw met een godshuis. De naam Crauwelen zou verwijzen naar het godshuis Crauwelenhof
dat
zich op deze plaats bevond. Het godshuis was bij testament van
28 mei 1659 gesticht door Anna van Havre voor de huisvesting van acht
arme, oude vrouwen.
In 1968 bestond het godshuis nog uit woningen met een typisch bleekhofje
in het midden. Het geheel
was te bereiken via een poortje in de hoge afsluitingsmuur. 
Nu kan men een stukje van de gang bezoeken, maar de kleine en de grote poort links in de gang, is privé.
Het is een school voor
gehandicapten.
Toen ik er kwam had ik
geluk, de kleine poort stond open en men was de gang aan het poetsen.
Na wat vragen is de
schoonmaakster dan toch wat opzij gegaan zodat ik, via de poortopening, toch
nog foto’s heb kunnen nemen.


En nu verder met de
ontdekkingstocht(en) van de eigen stad.



Hoogstraat 15,
“Groote Gulden Scilt” uit 1561, het hoorde toe aan de families Degrelles en
Moretus.
De Kleine Pieter Potstraat
Nr 9 van de straat een insciptie “Vrouwe
Terrebroodts”, een verwijzing aan Pieter Pot die de gevangenen in hetSteen
brood schonk.
muurschildering
op de Oever.
het standbeeld
van “Netje” uit “Moeder waarom leven wij” in de tuin van Sint Andries.
Het Pelgrommuseum, Pelgrimstraat 15, Een
oorspronkelijke
16e eeuwse poorterswoning. Het bezoeken waard.

De Vlaaikensgang (Vlaeykensgang), een oase van
rust in hartje van Antwerpen, een plaats die iedere Antwerpenaar en bezoeker
van de oude stad wel kent.
Maar wisten jullie dat er tal van gangetjes
zijn zoals de Vlaaikensgang?
Ik stel je vandaag de "De Peerdepoort" of "de Paardekensgang" voor.
Deze is in de Willem Lepelstraat 14, uiteraard in Antwerpen.

In deze gang waren vroeger paardenstallen, de huisjes zijn al een aantal jaren helemaal gerenoveerd en bewoond.
Het is een oase van rust in de oude stad!


Je ziet dus dat het een steegje is en het loopt dood op een poortje.

Hieronder (vroeger) de enige waterpomp voor de ganse gang, er was immers geen stromend water in de huisjes, stromend water is er eerst gekomen in de jaren 1960.