De Stille Vernietiging van onze Beschaving
VIDEO THierry Baudet (FvD): De stille VERNIETIGING van onze beschaving
Geplaatst door: E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)
De Stille Vernietiging van onze BeschavingGeplaatst door: E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)
Het Drama in Seoul
Miertjes vertrappelen elkaar niet.
Hoe onbeduidend en kwetsbaar de mens is, werd gisteren dramatisch geïllustreerd in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul waar 153 mensen stierven in de immense massa tijdens een Halloweenfeest.
100.000 mensen wilden tegelijk door een smalle straat. Paniek en massahysterie sloegen toe. Mensen werden vertrappeld, verstikt, platgeperst... Hartstilstanden, ademhalingsproblemen werden velen fataal. Vooral tieners en twintigers bliezen hun laatste adem uit in de drummende massa.
Het grootschalige evenement aan het einde van de pandemie heeft het gezonde verstand van de Koreanen aangetast, de dwingende en zinloze covid-maatregelen maakten hen weerlozer en tastten hun logisch denken en handelen aan. Stel je voor, voor het eerst sinds lang zonder mondmasker, het maakte hen uitzinnig van vreugde. Feestvierders zochten elkaar op, iedereen wilde erbij horen, bij de massa, ze wilden er in opgaan als non-individu, liepen elkaar in de weg, botsten tegen elkaar, en hadden zichzelf en de omgeving niet meer onder controle.
In deze context denk ik aan een citaat van de Franse filosoof Jean-Paul Sartre: "L'Enfer c'est les autres".
Kuddegeest en samenhorigheidsgevoel primeerden bij de Koreanen boven rede en boven de behoefte aan zelfbehoud. Dat krijg je dan als de mens als sociaal wezen, verhit raakt in een ophitsende strijd om erbij te willen horen, bij de groep, bij iedereen. Het leven als enkeling is een opgave, een karwei... de meesten verkozen om te versmelten met anderen.
Bij het observeren van een horde mieren (foto) zien we discipline en een doelmatige wanorde. Die beestjes wriemelen nonstop door elkaar, vinden hun eigen weg en niet 1 mier wordt er vertrappeld, niet 1 mier wordt kortademig, er heerst geen paniek, en zeker geen massahysterie. Miertjes doen ongestoord hun werk zonder verdrukt te worden en zonder hartstilstanden.
ALARM!
Lieviaans Tussendoortje
Schoolperikelen en asielperikelen, gender- en energieperikelen, het hele zootje verhuist vanavond naar de onderste schuif van mijn blogkast.Nu volgt er een braaf en onschuldig tussendoortje. Lezer, verwacht geen pikante onthullingen zoals vroeger op dit blog, ook geen erotische hoogstandjes, en zeker geen gerechten die van pure opwinding de pan uit swingen. Erotiek komt er vandaag dus niet aan te pas.
Citaat van David Bowie: "Zij die het minst weten, willen dat het luidst laten horen". Dus hoe harder ik schreeuw, hoe minder ik weet, hoe harder ik kwaak, hoe minder ik kan. In de keuken ben ik een hol vat dat hard klinkt. Ik heb altijd mijn mond vol van recepten en keukengeheimen, terwijl ik er geen verstand van heb. Mijn keuken is geroemd om zijn gestuntel. Een knoei- en smospot ben ik. Nog nooit heb ik iemand horen stoefen over mijn kookkunst. Maar gelukkig heb ik andere capaciteiten. 'Spiegelschrift schrijven' kan ik als de beste, want als dwarsligger ben ik geboren. En 'sit ups doen', daarvoor moet je ook al wat agressiviteit in je genen hebben zitten. Waar ik ook goed in ben, dat is de taal van de vogeltjes verstaan die nu nog in de kalende bomen hun laatste deuntjes fluiten.
Als ik een echte keukenprinses wil worden, moet er toch eerst wat meer overzichtelijkheid in mijn keukentje komen. Dus neem ik een grote vuilniszak en kieper daarin alles wat over datum is: potjes, blikjes, flesjes, tubetjes, bokaaltjes... Weg met de hele overjarige rommel. Ook verslenste groenten en patatjes met meterslange scheuten verdwijnen in de grijze vuiniszakken. Oesters en selder bewaar ik wel nog zorgvuldig, die komen vast en zeker nog eens van pas bij een of ander erotisch recept.
Opgeruimd staat netjes, wordt er gezegd. Voor jezelf werkt het bevrijdend om af te rekenen met het verleden. En de makkelijkste plek om daarmee te beginnen is de keuken. Wat de volgende stap zal zijn, zie ik nog wel.
Eerst Welvaart, nu ArmoedeDe kinderarmoedeorganisatie Stichting Pelicano organiseerde vorige week 'De Week van de Kinderarmoede'. Het hongerige kind met holle ogen en uitgemergeld lijfje zit je wezenloos aan te staren en op je gemoed te werken. O ellende! O rampspoed!
Kinderarmoede is een dankbaar item om mensen week te maken, te vermurwen, om financiële steun te geven aan allerlei wazige projecten, aan alles wat met arme kindjes te maken heeft. Wat er met het geld gebeurt komen we nooit te weten.
Het is nu exact 10 jaar geleden dat het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding in een rapport de kinderarmoede aankaartte die in Vlaanderen alsmaar toeneemt: "13% van de Vlaamse peuters loopt een verhoogd risico op armoede".
Vláámse peuters? We weten allemaal welke bevolkingsgroepen bedoeld worden. Vlaamse kinderen en hun ouders krijgen de illusie dat ook zij opgenomen worden in de kring van armen en kansarmen, net zoals bij alle projecten tegen kansarmoede vroeger, waarbij Vlaamse leerlingen uit de boot vielen.
Wie herinnert er zich nog Ingrid Lieten (SP.A)? Zij maakte één miljoen euro vrij voor de strijd tegen kinderarmoede... Je kan net zo goed zandkorrels naar de woestijn dragen, of regendruppels naar de zee. We hebben nooit meer iets vernomen over het bedrag dat Lieten gaf aan de arme kindertjes. En zoals bij alle andere projecten komen we nooit te weten hoe de fortuinen besteed worden. Verkwist, verloren en vergeten...
Met de import van inferieure mensensoorten komt ook de import van armoede, van nieuwkomers die ons hele maatschappelijk systeem overhoop halen, net op een moment dat wij Vlamingen gezinsuitbreiding onder controle kregen, stevige fundamenten voor een leefbare en gezonde samenleving bedacht hebben, met uitgekiende sociale voorzieningen, bloeiende economie, hoogstaand onderwijs, gezagdragers met gezag... nu dreigt alles ineen te vallen als een kaartenhuisje. Armoede in een tijd van welvaart?...
Lola werd maar 12 jaar oud
(Door: Manfred Rouhs – Vertaling: E.J. Bron)
Dit was Lola. Ze werd maar 12 jaar oud. Haar levenloze lichaam werd op 16 oktober 2022 gevonden in Parijs, nadat vier Algerijnen haar verkracht, gemarteld en vermoord hadden en daarna probeerden haar te onthoofden. Het lijk was in een koffer gepropt. Vrede zij met haar ziel!
Libelle voor Laaggeletterden
In Nederland verschijnt vandaag een speciale editie van Libelle voor laaggeletterden.
2,5 miljoen Nederlanders hebben moeite met lezen, schrijven en rekenen. En omdat 'iedereen meetelt' heeft het tijdschrift Libelle zich verlaagd tot het laagste niveau van de samenleving: de laaggeletterden, de analfabeten, de onderontwikkelden die uit alle landen van de hele wereld zich hier broederlijk verenigen maar geen jota benul hebben van taal en cultuur van hun gastland.
Toch komt het vrouwvriendelijke en manvijandige Libelle met een speciale editie op de proppen met laagdrempelig woordgebruik, korte zinnen en strakke vormgeving: 'de Libelle extra makkelijk te lezen'.
Het initiatief om laaggeletterdheid aan te pakken lijkt me een poging om door te dringen in de analfabete wereld, om te integreren in het bezinksel en dras van de samenleving. Van de ongeletterde lezer wordt geen inspanning gevraagd, want "lezen moet leuk en makkelijk zijn, bladeren in een tijdschrift moet ontspannend zijn... 'Libelle extra makkelijk' zorgt voor bewustwording over laaggeletterdheid en over het belang van een toegankelijke samenleving"... Blabla.
En na verloop van tijd, als er genoeg ongeletterden geïmporteerd zijn, komt er misschien wel een wekelijkse editie van 'Libelle extra makkelijk'?
Om een gratis exemplaar aan te vragen: Koop los Neem op proef.
Marokkanen in de Penarie
Het turbulente verleden van Sihame El Kaouakibi in 1 flits: hopen geld gekregen van OpenVld, gesjoemeld met subsidies en vervolgens verstrikt geraakt in een web van schulden, fiscus legt beslag op maandelijkse netto wedde van 3.000 euro, parlementaire onschendbaarheid opgeheven om gerechterlijk vervolgd te kunnen worden.
De frauderende Marokkaanse madam met een niet te stillen geldhonger zat in de penarie en in de puree. Hoogmoed komt voor de val... Maar eigenwaan blijft ongeschonden, typisch Marokkaans.
Sihame moet onmiddellijk een elektrische fiets gaan kopen, inclusief een lange wapperjas, zo eentje als Steve Stevaert, om dan een ultiem ritje te gaan maken langs het Hasseltse kanaal, naar de plek waar Steve op zoek was naar het hiernamaals. Op den oever van 't kanaal mag zij hare fiets laten liggen en de wapperjas ook, en na een sprong in het ongewisse zijn haar sjoemelarijen vergeten en opgelost. Haar rammelfiets en voddenjas zijn waardeloos op de veilingmarkt. Misschien hechten schuldeisers nog wat waarde aan de waardeloze overblijfselen die in 't kanaal achtergelaten zijn.
"Ik zit hier, ik kan niet rechtstaan want dan wankel ik... Om te frauderen kon ik rechtstaan zonder te wankelen."
Sihame El Kaouakibi. De speech te ver.
Zij wint de Oscarprijs voor haar performance.
***
Nog een Marokkaan in de Penarie:
Amir Bachrouri is een Marokkaanse snotneus die begin vorig jaar verkozen werd tot voorzitter van de Vlaamse Jeugdraad. Hij woont in Borgerhout.
Een paar maanden geleden werd hij gearresteerd en samen met twee huisgenoten ondervraagd in verband met de vondst van 20 kilo coaïne en een hoeveelheid cannabis verstopt in een valies in een kluis bij hem thuis.
Een zweverige koraniaanse uitleg van de Marokkanen over een "onbekende geest die een onbekend pakket deponeerde in hun huis" volstond om hen direct vrij te laten. De ondervraagden zouden niets weten van de drugs.
Toen dook nonkel Mourad op het toneel die toegaf dat hij het drugsvaliesje bij zijn neefje Amir verstopt had. De drugsnonkel zit nu in de cel en heeft twee vrouwelijke advocaten. Als dat maar goed afloopt...
Lees meer: een valies met 20 kg cocaïne verstopt.
Marokkanen . . .
GELUIDSOVERLAST
Cardioloog Marc Goethals over de impact van geluidoverlast van luchthaven Zaventem: "Door geluidshinder van de luchthaven hebben omwonenden een verhoogd risico op hart- en vaatziekten... Mensen die last hebben van het lawaai van vliegtuigen verliezen 3,5 gezonde levensjaren." Samen met Bond Beter Leefmilieu strijdt dokter Goethals al meer dan 20 jaar tegen geluidshinder van vliegtuigen. Vooral het gevaar op hart- en vaatziekten stijgt door geluidshinder. "Onze oren slapen nooit... het gehoor is een alarm dat ons 24 op 24 moet waarschuwen voor gevaar. Ons lichaam reageert daar altijd op, bewust of onbewust. Bij lawaai gaat het lichaam in stressmodus waardoor de bloeddruk stijgt. Op termijn resulteert dat op een verhoogd risico van hart- en vaatziekten en op hersentrombose."
Enkele jaren geleden schreef dokter Goethals: "Kinderlawaai is niet onschuldig". "Lawaai doet een mens permanent verkeren in een staat van stress, het waarschuwt ons lichaam voor mogelijk gevaar, het maakt ons alert... Lawaaiprikkels boven een drempelwaarde lokken een reactie uit van het zenuwstelsel waardoor de pols versnelt en de bloeddruk stijgt"...
Lawaai en herrie schaden onze gezondheid, onze innerlijke rust is naar de knoppen en onze hartslag maakt bokkensprongen.
Neem nu de speelplaats van een school. Buurtbewoners worden er geteisterd door het helse lawaai van spelende kinderen. "Ondraaglijk hysterisch geschreeuw" werd door omwonenden aangehaald. Terwijl geluidsdeskundigen zelfs spreken van "een speelplaats als een akoustische bom". Beschaafd en beheerst spelgedrag wordt niet meer aangeleerd.
Het mag ons niet verbazen dat er meer en meer horecazaken kinderen bannen. Er zijn cafébazen en restauranthouders die in hun zaak geen wildebrassen willen die onbeheerst gillen, oorverdovend krijsen of zelfs vrij mogen rondlopen van hun ouders.
Ergens in Drenthe is er een kindvrije camping, waar kamperen zonder schreeuwende kroost een zaligheid is. Peter en Petra zijn de eigenaars van de kindvrije camping waar 's ochtends de vakantiegangers niet wakker worden van schreeuwende kinderen. Een haan kraait op een boerderijtje en een hondje blaft in de verte, en daartussen heerst alleen maar stilte en gelukzalige rust: geen schommel, geen trampoline, geen zandbak, geen zwembad, geen gegil.
Ook in ons land wordt er hier en daar geijverd voor kind- en krijsvrije vakanties, restaurants voor 'Adults only', kindvrije vliegreizen, maar ze raken niet helemaal uit de taboesfeer. De tolerantie voor kleine terroristjes, de hyperkineetjes met uitzinnig lawaai, is te groot.