Zelensky, de patroonheilige van alle bedelaars
Directrice Prutsmans van het Lyceum

De goede reputatie van het Hasseltse lyceum kreeg de eerste deuken toen directrice Prutsmans (foto) ergens in de jaren 90 de prestigieuze school leidde. In mijn blogverleden heb ik haar meermaals door het slijk gehaald om er gehakt van te maken. Vandaag doe ik er nog een schepje bovenop.
Prutsmans, de toverkol, dwarsboomde mij omdat ik sympathiseerde met het Vlaams Blok. Roddels, laster, intriges, alles was goed voor haar om mij in een slecht daglicht te stellen. En nu nagel ik haar aan het kruis.
De hersenen van Prutsmans zaten gedraaid in warrige kronkels die niet meer uit de knoop konden geraken. Dat kwam omdat ze als kind eens te lang in de botsautookes had gezeten waardoor haar brein lekte omdat er niet alles meer op een rijtje zat. Verslenste spinnenwebben huisden er ook nog. Zij was geen vrouw van vlees en bloed, maar een giftige adder, een agressieve gifslang.
Haar boosaardigheid leek op die van een toverkol, zoals die van de Tuf-Tuf-Club in het album van Suske en Wiske. De heks had een vliegbezem en zwarte vogel als metgezel, een raaf, een afschuwelijke zwarte vogel. Prutsmans kwam alle dagen naar school op hare bezem die ze 's ochtends netjes parkeerde tussen de auto's van haar personeel. Met gebochelde rug begaf ze zich schichtig naar haar kantoor, waar ze haar wrattig gezicht en kromme neus wat bijpoederde. Klaar om te studeren in haar boek vol toverspreuken.
Terug naar het heden. Het lyceum bestaat niet meer. En Prutsmans droomt van een plekje in de heksenhemel.








