Het was op een koude vrijdagmiddag dat ik mijn geliefde grootvader Ali in het ziekenhuis bezocht. "Insjallah", antwoordde hij op mijn vraag of hij weldra het ziekenhuis zou verlaten. En dat deed hij inderdaad. Die vrijdagavond blies hij zijn laatste adem uit... Hij plande zijn begrafenis tot in de kleinste details en liet op voorhand weten dat hij naast zijn ouders in zijn geboorteland, Marokko, wilde rusten... Ondertussen zijn we generaties verder en is de moslimgemeenschap in ons land heel divers. Dat de wensen voor een uitvaart net iets anders liggen, ligt dus voor de hand. Dat steden en gemeenten deze wensen mogelijk maken evenzeer. Op sommige plaatsen bestaat de mogelijkheid om hier begraven te worden al langer, maar in Mechelen heeft het voor de lokale politici meer dan tien jaar geduurd om moslims eindelijk van een eigen begraafplaats te voorzien (Belgisch compromis op Mechelse begraafplaats, DM 9/9). Geen afzonderlijke begraafplaats, maar wel eentje gericht naar het Oosten. Een laatste rustplaats volgens de voorschriften van het geloof. Dat politici hier jaren over hebben gebakkeleid, is tamelijk veelzeggend. Dat een significant deel van de Vlamingen huivert bij deze tegemoetkoming aan de moslimgemeenschap is evengoed kenmerkend voor de islamofobe tijdsgeest. Zelfs liggend onder een laagje Vlaamse klei voelt een moslim aan als een bedreiging. Het eren van overleden familie, vrienden en kennissen dicht bij huis: ook dat blijkt voor veel mensen nog steeds het exclusieve voorrecht van Evy en Hans. Toegegeven, voor zover ik weet is de vraag vanuit de moslimgemeenschap naar dergelijke begraafplaatsen niet bepaald groot. Dat de theoretische mogelijkheid voor Mohammed en Fatima zelfs stof voor discussie waard is, heeft mij dan weer wél verbaasd...
De Overlast van Asielzoekers
Ze hebben weer eens gevochten in het asielcentrum van Houthalen-Helchteren. Zo tonen die achterlijke mannen hun dankbaarheid aan het volk dat hen gastvrij opvangt. Verschillende politieploegen kwamen ter plaatse en sloegen een verdachte in de boeien. De zes gewonden waren allen mannen tussen 20 en 35 jaar. Er gaat een sporenonderzoek komen en een verhoor van andere betrokkenen. Voilà beste lezer, na deze zoveelste vechtpartij weet u waar uw belastingcentjes naartoe gaan, en dan durven de media de zware feiten mimimaliseren met 'onenigheid' en 'schermutseling'... De vechtende vluchtelingen kunnen nog eens niet met elkaar accorderen, hoe zouden ze dan moeten 'integreren' in een totaal ander soort volk, de autochtonen? Uitgesloten!
Zal ik nog eens vertellen over mijn waarnemingen bij het passeren van het asielcentrum? Over het bushokje dat uitpuilde van donkergekleurde mannen die samendrumden om op de bus te wachten op weg naar een onbestemde bestemming. Alweer een heerlijke dag om te plukken. Zalig nietsdoen. Ze kwamen afgestrompeld vanuit de kazerne waar ze barmhartig opgevangen werden. Na een rijkelijk ontbijt slenterden ze de straat op waardoor de Kazernelaan omgetoverd werd in een soort brousse, en dat geeft de eigen bewoners en passanten een héél erg onbehaaglijk gevoel omdat hun vertrouwde landelijke straatbeeld verdwijnt. Moeten wij nu echt gastvrij en tolerant zijn ten koste van onze eigenheid en ons welbehagen?
Terug naar het bushokje volgepropt met vreemdelingen. Het tafereeltje deed me denken aan een groepje ontspannen vakantiegangers dat met volle teugen geniet van heel veel vrije tijd en heel veel geld. Gelukkige mensen. Ik zag veel digitale fototoestellen en vooral veel gsm's.
En toen de bus vertrokken was, bleef er een verlaten bushokje over met daarnaast een overvolle vuilnisbak en allerlei afval over de grond verspreid...
