Archief

Deze schurk met boeventronie is Nizar Trabelsi,

Ons land had de in België veroordeelde terrorist Trabelsi in 2013 uitgeleverd aan de Verenigde Staten, ondanks een verbod van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Het liefst wilden we hem terugsturen naar Tunesië, zijn geboorteland. Maar Trabelsi kreeg heimwee naar ons land. Misschien wou hij nog eens opnieuw een aanslag beramen op de militaire luchtmachtbasis in Kleine-Brogel?

Begin vorig jaar oordeelde het hof van beroep dat België Trabelsi moest terughalen uit de VS. Voor elke dag dat België de terrorist niet terughaalde, moest de staat hem een dwangsom van 15.000 euro betalen. Alles samen 350.000 euro voor een veroordeelde terrorist, zo bevestigt Justitieminister Annelies Verlinden.

Vorige zomer werd Trabelsi effectief teruggehaald naar ons land nadat de overheid een bijkomende dwangsom opgelegd kreeg. Hij werd hier direct opgesloten. Echter, op bevel van de rechter moest onze regering eind oktober de terrorist vrijlaten uit het gesloten centrum van Merksplas, ondanks het resolute verzet van Asielminister Anneleen Van Bossuyt. Trabelsi verblijft nu illegaal in ons land en is nog steeds een gevaar voor onze samenleving.

350.000 euro beloning voor terrorisme... Trabelsi heeft nu genoeg geld om levenslang te blijven feesten in ons land, in de illegaliteit! Annelies Verlinden garandeert dat de veiligheidsdiensten zijn dossier nauwgezet zullen opvolgen. Maar ondertussen is het kwaad geschied...

Het is onjuist om 'kansarmoede' automatisch te linken aan migranten. En toch gebeurt het veel te vaak. In een reflexbeweging sorteren we alle allochtonen onder kansarmoede. O, wat zijn we toch genereus en onzelfzuchtig jegens het vreemde volkje. Wij brave Vlamingen zetten onszelf bescheiden op de achtergrond, in de schaduw van alles wat vreemd is.

En ondertussen zitten Vlaamse leerlingen in multiculturele klassen te verkommeren omdat ze geen volwaardig onderwijs genieten. De leerstof wordt aangepast aan allochtonen met taal- en leerachterstand, en het onderwijspeil dondert naar beneden. Multiculturaliteit wordt geprezen en vereerd.

Het geval Bert N.

Bert N. was een leerling aan het lyceum, schooljaar 1996-1997. Hij woonde in een klein rijtjeshuisje langs de spoorweg, samen met zijn vader. Zijn moeder was overleden. Op school was er weinig begrip voor zijn sociale situatie omdat allochtone klasgenootjes alle aandacht opeisten van de leerkracht.

Bert was een lieve verstandige jongen, getalenteerd en van goede wil. Maar hij miste thuis een degelijke begeleiding. Hij was veel alleen thuis omdat vader vaak ook 's avonds moest werken. Toch deed vader pogingen om Bert te controleren en aan te moedigen. Dat was te merken aan periodes dat het goed ging met huiswerk en lessen, en ook zijn voorkomen was verzorgder. Maar even later ging het weer bergafwaarts, om daarna weer te verbeteren. Deze ups en downs zijn natuurlijk ongezond voor later studiesucces.

Bert N. was één van de prototypes van kansarme Vlaamse leerlingen. In hem waren alle ingrediënten aanwezig om te schitteren op school, en toch bakte hij er niets van. Leerlingbegeleiders en migrantenwerkers negeerden Bert en zijn vader. De duurbetaalde medewerkers zaten liever hun tijd te verprutsen in Turkse en Marokkaanse gezinnen...

 Onze 'landgenoot' Bashir Abdi heeft een eredoctoraat van de UGent gekregen. Abdi kreeg het eredoctoraat uit handen van rector Petra De Sutter. Net daarvoor had hij  ook al het Belgisch record op de halve marathon verbeterd.

Vandaag herdenken we het bestaan van 'de vrouw'. Eigenlijk is het elke dag vrouwendag. Kijk maar naar het hoge aantal vrouwen in de politiek of in leidinggevende functies waarmee de tv ons dagelijks overspoelt. Je ziet dan ook vrouwen met een helm op hun kop een gewichtige uitleg  geven over wegenwerken terwijl mannen de zware arbeid verrichten.

De tv-topper van gisteren was de feministenzwans van ASSITA KANKO, het zwarte negerinnetje dat blaatte over grensovergangen die overschreden werden en over vrouwenrechten-gezeik.

Schrijvers en filosofen hebben in de loop der tijden de vrouwelijke zwakheden en onhebbelijkheden bezongen met wijsgerige humor. De Duitse filosoof SHOPENHAUER echter formuleerde een bijzonder pessimistische visie op vrouwen: "De natuur heeft de vrouw maar één middel gegeven om zich te verdedigen: de onoprechtheid. De onoprechtheid is haar aangeboren. Het is voor een vrouw even natuurlijk leugens te vertellen, als het voor een dier is zich van zijn natuurlijke wapens te bedienen. Daarom is het onmogelijk om een oprechte, waarheidslievende vrouw te vinden."... Misogynie op z'n mooist.

Tenslotte mijn advies aan alle mannen: "Zet een vrouw nooit op een troon met een kroon!" De gevolgen zijn niet te overzien. Met name een bedreiging van de superioriteit van de man op de vrouw, of nog erger, een verlies van totale 'Phallocratie', m.a.w. een verlies van de heerschappij van de opgerichte fallus over de vrouw.

Neem nu reclame voor boter. Aan de tafel van een typisch Vlaams gezin verschijnt er plotseling een zwarte neger die meegeniet van het smulfestijn. Of er duikt ergens een neger op om een wasmachine op gang te brengen...

De televisie overrompelt ons vooral met indoctrinerende beelden van rassenmengingen. Als we die perversies vaak genoeg zien, gaan we het normaal vinden dat een blanke vrouw onder de lakens zit te friemelen en te rotzooien met ne neger. Afschuwelijk, tegennatuurlijk en weerzinwekkend!

Interraciale relaties, interraciale huwelijken, en meer van dat soort gemengde liefdesinteracties worden voorgesteld als natuurlijk en veel voorkomend. We worden overspoeld met tv-beelden die continu blijven suggereren dat blank en zwart perfect harmonisch samengaan. Propaganda voor rassenmenging dus. Al zappend kom je om elke hoek van het scherm ne neger tegen, of een negerin, of moslima, in een of ander duidingsrogramma, een serie, films... Mijn tv-scherm is nooit meer helder met al die donkergekleurden. Het blinkt niet meer en is bezoedeld met donkere schaduwen.

Uit interraciale relaties worden gemengde kindjes geboren. Zij zijn niet door de ooievaar gebracht. Zij zijn geboren uit blanke vrouwen die in het duister ondefinieerbare schepseltjes maken, kindjes zonder roots, zonder ras, zonder identiteit,  raciale twijfel- en randgevallen.

Interraciale relaties verstoren de etnische homogeniteit. Rassen verstrengelen zich met elkaar en verliezen hun identiteit. Negers zijn hier in onze blanke velden uitgestrooid om zich te mengen met het blanke ras. Dat lijkt wel zo gepland. Na verloop van jaren zullen we stilaan het pure blanke ras zien verdwijnen. De mix tussen blank en zwart levert enkel nog raciale twijfelgevallen op zonder identiteit, zonder cultuur, zonder eigenheden...

En de Europese politici maar lullen, lullen, lullen, lullen, lullen…

De Ziel 1 maart 2026

Vergelijkend warenonderzoek . . .

Geplaatst door: E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com) h/t C.P.

Heel lang geleden, toen mijn poesje nog kon spreken (nu miauwt het alleen nog maar), toen werden onze Vlaamse scholen nog niet overstelpt met andersgekleurden, anderstaligen, of andersoortigen, toen vielen allochtoontjes nog niet met massa's uit de hemel, ze groeiden toen ook nog niet met trossen aan de bomen. Nu hoeven we niet te wachten tot ze rijp zijn, ze vallen er vanzelf uit, met hopen.

Wel, in die tijd was een negerkleutertje of een Marokkaans krullenbolletje op school een bezienswaardigheid, zeldzame exemplaren, de moeite waard om eens aandachtig van dichtbij te bekijken. En daarom zette ik me op een mooie zomerdag op een bankje op de speelplaats in het lommer, om rustig een lieflijk tafereeltje gade te slaan.

Een kleuterjuf trok zingend en dansend een rij kleutertjes vooruit, zigzaggend over de hele speelplaats. De eerste in de rij was het negertje, en de tweede het Marokkaantje. De rest van de rij waren blanke kindjes, onze eigen kindjes. Ik merkte dat de kleuterjuf bijzondere belangstelling had voor haar twee exotische gevallen, en dat ze niet in de gaten had dat een aantal eigen kleutertjes niet kon volgen. Het laatste kindje verloor zelfs de greep op het voorgangertje, dat ook al begon te slingeren. De juf was bezig met het letterlijk voortrekken van allochtoontjes, terwijl haar eigen kindjes zichzelf moesten redden. Zij was bezig met het zaaien van de kiemen van een allochtone heerschappij in onze gewone samenleving. De 'weg-met-ons'-mentaliteit zat vroeger al verborgen in kleine voorvalletjes zoals dit tafereeltje dat zich afspeelde op een zonnige dag op de speelplaats.

Nog verwonderd over de zelfvoldane en arrogante zelfverzekerdheid waarmee allochtonen hier zitten rond te toeren met hun eigen cultuur, taal en religie?