Over de veel te lange Zonervakantie
Het einde van twee lange vakantiemaanden nadert. Voor scholieren is het bijna afgelopen met zalig nietsdoen en flierefluiten. Het was een verrukkelijke tijd van euforische bandeloosheid, van rondhangen, zich suf fuiven en snuiven. Daarom zal het niet meevallen om af te kicken van de zomerroes, om mentaal weer in strakke plooi de school te lijf te gaan. Een hele zomer lang zorgeloos rondjengelen en tierelieren laat sporen na, het kruipt in je kleren en in de diepste vezels van je lijf waar het nog lang blijft nazinderen, wat het verduiveld moeilijk maakt om uit die luchtledige gelukzaligheid te ontwaken, na eerst de duizelingen van je afgeschud te hebben. En tegen de herfstvakantie staat stilaan het bewustzijn uit de coma weer op.
Leerkrachten houden hun hart vast bij het vooruitzicht van openzwaaiende schoolpoorten waarlangs De Diversiteit in eigen persoon komt binnengeslopen. De schrik van alle leerkrachten is de diverse klassamenstelling, de linkse sociale mix die het onderwijsniveau doet dalen, maar daarover mag ik niet schrijven. Zelfs niet over de waarheid!
Terug naar de nadelen van lange vakanties. Leerlingen vergeten hele flarden leerstof die in rook zijn opgegaan door de vele vrije dagen. Met de moed der wanhoop beginnen leerkrachten in september alle vergeten leerstof weer nieuw leven in te blazen, leerstof die verloren waaide en vaak niet meer terugkeert. Tegen kerstmis of zo lijkt de cognitieve achteruitgang wat getemperd en kan er begonnen worden met nieuwe leerstof. Bij getalenteerden lukt het aardig, maar zwakkeren geraken er niet meer bovenop. Anderstaligen, debielen en andere hopeloze gevallen blijven een heel schooljaar sukkelen. Leerachterstanden worden groter. Kloven worden groter.
Na kerstmis zijn alle stormen geluwd en komt de schoolse routine weer op gang. De eindejaarsfeesten zijn voorbij, maar dan wordt er weer uitgekeken naar de krokusvakantie. Een februarizonnetje volstaat om naar de krokusvakantie te verlangen als voorsmaakje van een zonovergoten paasvakantie. En daarmee is het schooljaar al aan het uitbollen... op weg naar een nieuwe lange zomervakantie.
De Vlaamse jeugd blijft van de ene vakantie in de andere rollen. En zo is een schooljaar één aaneenrijging van vakanties en vrije dagen. Voeg daarbij de extramurale uitstapjes, bos- en zee- en skiklassen... Waarom ons nog zorgen maken over het dalende onderwijsniveau?






