Archief

Verwarde en stotterende president Biden gaat compleet de mist in tijdens debat met Trump

Verwarde en stotterende president Biden gaat compleet de mist in tijdens debat met Trump

ATLANTA – De Amerikaanse president Joe Biden heeft de hooggespannen verwachtingen niet kunnen inlossen in een eerste tv-debat met Donald Trump, zijn tegenstander bij de presidentsverkiezingen in november. Biden kwam meermaals verward over, en wist de Amerikaanse kiezer niet te overtuigen dat hij ondanks zijn hoge leeftijd (81) nog een nieuwe ambtstermijn aankan.

Het 90 minuten durende debat in Atlanta ging de geschiedenisboeken in als het eerste debat tussen een zittende president en een ex-president. Het was ook de eerste keer sinds 2020 dat beide mannen deelnamen aan een debat: Biden had tijdens de Democratische voorverkiezingen geen tegenstanders die een debat waard waren, terwijl Trump niet kwam opdagen tijdens de Republikeinse voorverkiezingen.

Lees verder>>>

Geplaatst op 28 juni 2024 door E.J. Bron

Jaap . . .

Jaap moet tot z’n 68e doorwerken, zodat de mensen op de rechterfoto de rest van hun leven kunnen profiteren van uitkering, zorgtoeslag, huurtoeslag en dat ze op vakantie kunnen gaan naar hun thuisland.

Geplaatst door: E.J. Bron (via X/Twitter; koemans) (www.ejbron.wordpress.com)

***

Ook wij Vlamingen moeten langer werken. Om mee te betalen aan de leeflonen van vreemde parasieten, aan de kosten van asielopvang, aan medische kosten van illegalen, aan rekeningen van islamitische aanslagen, aan sociale woningen voor asielzoekers... En gevangenissen die uitpuilen van buitenlands gespuis moeten wij ook nog sponsoren.

Buitenlandse indringers komen massaal en van ver naar ons luilekkerland en ploffen zich neer in sociale hangmatten van waaruit ze door óns voorzien worden in hun levensonderhoud.

FOTO(SHOPPER)

Stel je eens een wereld zonder blanke mensen voor.

Geplaatst door: E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com) h/t “Bas”

Peter werd Petra

Ik zou zo graag eens willen lezen in de hoofden van iedereen die in dialoog gaat met Peter De Sutter. Communiceren met een 'vrouw' waarvan je weet dat het een man is, vergt enorm veel empathie van een normale gesprekspartner die zijn sociaal gedrag ten aanzien van een omgebouwde vent geweldig moet aanpassen. Mag een transgender dit wel verwachten van zijn medemensen? Dat de hele wereld zijn perverse levenswandel accepteert en begrijpt?

Wankele seksueel geobsedeerden die denken geboren te zijn in het foute lichaam, worstelen eerst een hele tijd met hun geslachtsidentiteit, komen niet in het reine met zichzelf en hun biologisch lichaam, spartelen en ploeteren tussen allerlei gendersoorten, fantaseren over een dwaling bij de bevruchting van een eicel... Maar het verlangen om tot het andere geslacht te horen blijft sluimeren. Genderdysforie in alle glorie! Uiteindelijk kruipen ze uit een diep dal van twijfel en treurnis en krijgen ze het geslacht waarvan ze droomden.

Peter werd Petra. Baardharen, borstharen, piemelke en alles wat van een man een leuke man maakt, hing hij aan de kapstok. Weg met Peter, nu is het de beurt aan Petra, de penisvrouw met pruik en vrouwenkleren. Hij werd minister en pronkt nu openlijk en ongeremd met zijn transitie in een publieke functie. Gedurfd? Naïef? Provocerend?  Een transgender in de regering. Ach, De Croo wou diversiteit in zijn regering en is daarin geslaagd. De diverse Vivaldi leidde echter tot prutswerk en amateuristisch geklungel.

De geslachtsverandering van Peter doet vragen rijzen over zijn mentale gezondheid en die van zijn vrouw Claire. Welke normale vrouw wil een omgebouwde vent als echtgenoot? Wie wil zijn/haar leven delen met een wezen dat zweeft in de ondefinieerbare twijfelzone tussen de twee geslachten?... Die vragen komen onwillekeurig op in mijn hoofd als ik lees over: "De vrouw van Petra"... "Echtgenote van Petra is haar grootste fan"... en meer van die warrige uitdrukkingen die ons aanzetten tot nadenken over de onnatuurlijke relatie tussen Petra en haar echtgenote. 

In het café zaten er vanochtend weinig klanten, het was er rustig, langslapers waren niet komen opdagen. En buitenlanders weten dat ze hier moeten wegblijven. De muziek in de zaak spoorde aan tot ingetogen gefluister. Ik zag juffrouw Irène nippen aan haar koffie en meteen daarna nam ze een slokje van het borreltje. Juffrouw Irène van het vroegere atheneum, protesteerde toen tegen de aftakeling van de leskwaliteit. Zij heeft het aantal migrantjes zien groeien en tegelijk ook het lesniveau zien dalen. Toen ze me zag, wees ze naar de lege stoel aan haar tafeltje, en dat was het startsein voor onze verhalen over vroeger. 

Vroeger, toen het onderwijs honderden kansen liet liggen om een volwaardig lesniveau te behouden, om het islamonderricht aan banden te leggen of zelfs te weren, om allochtoontjes onmondig buigzaam en flexibel te houden, om hen in een ondergeschikte rol vast te kluisteren, ondergeschikt aan de éigen leerlingen waaraan ze een voorbeeld moesten nemen. Maar dat werd hen nooit geleerd, neen, allochtoontjes werden op een voetstuk geplaatst alsof ze een of ander curiosum waren, of een hoogwaardige zeldzame rassoort die met uitsterven bedreigd was.

In een soort omzendbrief werden alle scholen er op gewezen migrantenleerlingen niets te maken hebben met de daling van het onderwijsniveau. Dat vooroordeel zou tussen onze oren zitten, zo maakten ze ons wijs. Vele onderwijsmensen trapten in die onzin, en na een mea culpa knielden alle meelopers onderdanig neer en stelden zich ontvankelijk open voor 'De Migrant'. Schuldgevoelens verdwenen en zo kon iedereen tenvolle 'genieten' van de 'verrijkende' diversiteit in de klas.

Met samaritaanse pogingen paste het onderwijs zich aan aan de 'multicultuur', als een uilskuiken dat zijn eigenwaarde verloochent. Men besefte toen niet, dat klasgenootjes met uiteenlopende culturele achtergronden zich onmogelijk sámen kunnen ontwikkelen. Samen naar de afgrond ja... In de scholen zagen we de ene toegeving volgen op de andere verwennerij. Nonchalant en overdadig werd er omgesprongen met voorzieningen, projecten en aandachtspunten rondom de allochtoontjes die toen nog in de minderheid waren. Een ongevaarlijke en onbeduidende minderheid, daarom dacht men: het loopt  allemaal niet zo'n vaart, laat ons die vreemde uitschietertjes even verwennen, een beetje taal- en leerachterstanden wegwerken, en dan komt alles weer goed. Het onderwijs geloofde in sprookjes.

Het was toen hét moment om de kraan van tolerantie en toegeeflijkheid dicht te draaien, en dringend tijd om begrippen als zelfbehoud en zelfverdediging op te poetsen, maar die werden weggemoffeld onder een wollig tapijt van verdraagzaamheid. Nu is het te laat om het zinkende schip te redden. De populatie vreemdelingen is  uitgedijd en geëscaleerd, en ooit gaan we opgeslokt worden door verwende en agressieve hommels, horzels en mieren. Ongediertebestrijding heeft dan geen zin meer.

Vorige zondag hebben we allemaal een half uur of meer moeten aanschuiven in een lange wachtrij om onze stem uit te brengen. Op politici, op partijen, op een schroothoop van aaneengeregen narcistische ijdeltuiten. Gelukkig scheen het zonnetje op mijn bolletje en dat verzachtte het leed.

Als er verkiezingen in aantocht zijn komt Bart De Wever alle dagen met opgeblonken snoet op het tv-scherm. Zo ook dit jaar, en nu als voorzitter van de winnende partij krijgt hij als informateur de regie over een regeringsvorming.  Federaal en Vlaams moet hij iets op gang zien te trekken. Maar eerst de banden aanhalen met Sammy en Conner-Melissa. Dan is het makkelijker om het Vlaams Belang te negeren.

Beste Vlaamsbelangers, wij worden als luchtbelletjes weer eens aan de kant gezet. Onze stemmen waaien verloren in wervelstormen, worden meegedreven in zwarte donderwolken, worden weggeblazen door Bart De Egotripper.   

Het is moeilijk te geloven dat hij premier gaat worden. Kijk maar naar zijn politiek parcours in het verleden, naar de vorige verkiezingsoverwinningen van N-VA. Toen kregen we eerst een Italiaanse homo (Di Rupo) als premier, daarna een kale Waal (Michel) opgevolgd door een Waalse feministe (Wilmès) die gehecht was aan de eenheid van België, en tenslotte De Croo, zelfoverschattende geldsmosser en missionaris in Oekraïne.

Misschien zal er wel ergens uit een onverwachte linkse hoek een eerste minister opstaan?

Ouderavonden op school zijn een vervelende klus. Zeker als je rond de pot draait en de ouders niet durft confronteren met de mankementen van hun kind. Ouderavonden zijn zelfs in hoge mate een kwelling wanneer moeders van probleemkinderen naar je toe komen met hun lijdensverhaal waarin geen enkele rode draad zit, waarin geen redelijkheid te bespeuren is, waarin ze zichzelf als slachtoffer zien en de luisteraar als boeman. En het állerergste gebeurt er wanneer ze alléén komen, zonder hun man. Dat is als in een woestijn zonder struikgewas om achter te schuilen, zonder valhelm om de klappen op te vangen, zonder muurtje om mij achter te verstoppen.

Nu is het zo dat ik nooit goed met vrouwen heb kunnen opschieten. Het klikte nooit. Maar gefrustreerde vrouwelijke wezens die hun ettertjes komen afschilderen als engeltjes of koorknaapjes, dat is er écht teveel aan, daar zijn niet de redelijkste argumenten tegen opgewassen om met dat vrouwmens te converseren. Ik weet nu ook dat vrouwen gemaakt zijn om naar te luisteren en om altijd gelijk te krijgen, maar als ze overdrijven, moet ik ingrijpen, en dan begint de kermis.

Als moeders praten over hun kind met een of andere handicap of een vorm van asociaal gedrag, dan kunnen ze nauwelijks hun emoties wegcijferen, terwijl je toch enige bereidheid en nuchterheid verwacht om samen tot een oplossing te komen. Hun frustraties maken van hen een onredelijk en agressief wezen, ze kunnen het probleem niet meer rationeel bekijken. Eigenlijk willen die moeders geen oplossing, ze wentelen zich in hun miserie en lokken uitzichtloze discussies uit. Ze zoeken een boeman en denken daarbij niet aan het welzijn van hun kind.

Het is een hele verademing en opluchting wanneer er een papa in zijn eentje komt praten over zijn kind. Vaders benaderen een probleem zakelijk en rationeel, ze reageren nuchter en zijn ontvankelijk voor adviezen. Aard en omvang van een probleem kunnen ze goed inschatten. Mannen zijn voor rede vatbaar, zijn inschikkelijker. Met hun gezond verstand kunnen ze problemen relativeren en in de juiste context plaatsen. En... nooit een kwaad woord over hun vrouw of over hun ex!... Mannen zijn geschapen om de vuurtjes te blussen die vrouwen aangestookt hebben.

Ondertussen in Vlaanderen . . .

Geplaatst door: E.J. Bron (via X/Twitter; Gert Helin) (www.ejbron.wordpress.com)

https://www.tscheldt.be/

Zou groene smeerlap Jos Geysels ook zijn stem uitgebracht hebben? Schichtig, met opgeheven kraag, onherkenbaar, angstig om gelyncht te worden door een uitzinnige menigte die nog altijd boos is over het ondemocratische cordon sanitaire rondom het Vlaams Belang, een cordon uitgevonden door Griezel Geysels om het Vlaams Belang te liquideren. Het is hem niet gelukt.

33 jaar geleden brak het Vlaams Blok glansrijk door. Zondag 24 november 1991. 'Zwarte Zondag' neerbuigend genoemd door linkse zageventen.                       

Het was de tijd dat de slogan 'Eigen Volk Eerst' als racistisch bestempeld werd. We hebben het niet ver geschopt met onze naastenliefde voor alles wat vreemd is aan onszelf en aan onze eigenheden.

Een klinkende overwinning van het Vlaams Belang is het gisteren niet geworden, maar de partij kan ook niet zomaar weggezet worden zoals in het verleden, in een schutskring moeten toezien hoe kermisregeringen het beleid verprutsen. Het vreemdelingenstemrecht had nooit mogen bestaan!

The Day After... Vandaag  zal de hele onderwijswereld alweer in rep en roer staan, net zoals in 1991 toen het Vlaams Blok zijn eerste grote succes boekte. Twee grote Vlaamse partijen, als een bedreiging voor het migrantenonderwijs in Vlaanderen, beangstigen onderwijsmensen die nu wild om zich heen beginnen te slaan op zoek naar meer financiële middelen voor het migrantenonderwijs. Paniek en nerveuze onrust! Scholen zullen haastig allerlei projectvoorstellen bijeenscharrelen en rampscenario's verzinnen. De geldkraan voor het migrantenbeleid staat alweer wat wijder open.

Mijn linkse gluurlezers zullen tevreden zijn met de geldverslindende ondingen die betaald worden met Vlaams belastinggeld: Parels voor de Zwijnen!