De Noordzee bruist een lied dat brandt De zeewind draagt het mede Het zingt van vrijheid over 't land Van vreugd' in dorp en stede De zonne vuurt de blijheid aan Langs velden, weiden, stromen Waar steden met hun torens staan Waar woud en heide dromen Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart O schone steden, trots en vroom Vol heilige feestvisioenen O stille dorpkens langs de stroom Waar veld en weide groenen Ik min U, stad vol klokgetril En dorp ik min U beide En 't is er, als ik dromen wil Zo vreedzaam in de heide Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart
Willem Gijssels (1875 - 1945)
Een interessant adres?
Gij noemt mij racist, mijnheer ? (Wim De Cock)
“Gij noemt mij een racist, mijnheer omdat ik eigen volk en eigen taal waardeer, bij eigen aard en eigen waarden zweer, mijn kind'ren eerst hun rechten leer. Daarom noemt gij mij een racist, mijnheer.
Noemt gij mij een racist, mijnheer, omdat ik vreemden zoals gasten eer, geen dwang of geen bemoeizucht tolereer, in eigen land de wetten zelf dicteer ? Noemt gij mij daarom een racist, mijnheer ?
Stel, dat ik later in uw land passeer. Zult gij niet eisen, dat ik zonder meer, uw eigenheid en uw gewoonten accepteer ? Dat ik uw wetten en uw regels respecteer ? Zijt gij dan ook racist, mijnheer ?
Gij stuurt mij stellig naar mijn thuisland weer, indien gij vindt dat ik te lang en al te zeer van uw geduld en gastvrijheid profiteer. Onthoud, dat gij noch recht noch reden hebt, wanneer gij 't lef hebt, mij te schelden voor racist, mijnheer !”
SCHOOLPERIKELEN (Vroeger)
Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.
10-11-2014
Examens voor Baby's
In mijn archief vond ik een artikel over "Examens voor Baby's'. Dat ga ik nu gebruiken om mijn bericht 'Het Belang van Kleuteronderwijs' van 1 november jl nog wat kracht bij te zetten. Daarmee kom ik graag nog eens terug op het belang van systematisch onderricht voor kleuters, als degelijke basis van een succesvolle schoolloopbaan.
"Examens voor baby's"? Ja, het bestaat. Baby's die proeven moeten afleggen om binnen te geraken in een kinderdagverblijf. Een soort 'ingangsexamen'. Het kinderdagverblijf 'De Zonnehoek' in Amsterdam stelt niveau-eisen aan iedere baby die zich inde crèche komt aanmelden. De baby's worden onderworpen aan uitgebreide cognitieve, motivatie- en emotietests, om te zien of ze klaar zijn voor de volgende stap in hun carrière, nl de kleuterschool waarvoor een stevige basisbagage vereist is. Zij zien een baby als de start van een levenslange carrière. En terecht. De crèche wil een kwaliteitsvolle opleiding waarborgen en hoge rendementscijfers halen, een 'topcrèche' waardig.
"Selecteren aan de poort" noemen ze dat. Het concept is subliem, prachtig, formidabel, fenomenaal, fantastisch, geweldig!... Eindelijk eens wat meer aandacht voor de slimme kindjes. Weg met de groep waarin iedereen gelijk is. Weg met de klas waarin achterblijvers verspilde aandacht en vergeefse schouderklopjes krijgen. Weg met de massa waarin begaafde kindjes verkommeren en hun talenten verkwist worden.
Een screeningsonderzoek na de geboorte is zinvol, dat heeft kinderdagverblijf 'De Zonnehoek' wijs bedacht. Hopelijk komt het lovenswaardige initiatief naar hier overwaaien, en laat het dan de aanzet zijn tot gedifferentieerd onderwijs waarbij de bovenlaag geviseerd wordt. Waarbij kwaliteit en rendement nagestreefd worden. Waarbij de zwakkeren zich niet meer kunnen optrekken aan de sterkeren, want dan volgt er een algeheel verval, de bekende nivellering naar de afgrond.
Getalenteerde baby's krijgen in het kinderdagverblijf de kans om zich optimaal te ontplooien en zich voor te bereiden op een succesvolle schoolloopbaan. Zij krijgen de nodige stimuli aangeboden waardoor ze ontvankelijk gemaakt worden voor prikkels om die een juiste plaats te kunnen geven in hun kleine breintje.
Reacties op bericht (5)
10-11-2014
@ Fikken
Wel Fikken dat is een heel verhaal. Ooit schreef ik het al eens mijn grootvaders waren niet echt vrienden, de een een BSP'er de andere een CVP'ern maar zij respecteerden elkaar, om dat ze beiden hard werkten voor hun gezin. Zo heb ik ook van alle 2 iets opgestoken en meegekregen. Maar voor mij was het altijd VU, later Vlaams Blok, en tot op heden Vlaams Belang. Al was de VU periode meer om mijn CVP grootmoeder op de kast te jagen, zij was zeer koningsgezind.
10-11-2014 om 17:05
geschreven door Walter F
Zo "verschietachtig"...
is dat toch niet, beste Walter F., want in de straat alwaar Fikken tot "z'n vijfendertigste" bleef wonen bij z'n ouders (en dàn zichzelf liet "ringelen" ), woonde een 4tal huizen verder een kinderloos gezin waarvan de man "schepen" was in Heist, èn de vrouw een "nationale figuur" was bij de Sossen.
Zèlf waren zij reeds tè oud om nog een kinderwens te hebben, en de "meest-nabijwonende kleine" was Fikske... die "strontverwend" door hen.
Nà de oorlog kregen zij, tweemaandelijks bezoek van...Aziel Sarbon (Achiel Van Acker) en dan werd ik, (10 jaar) samen met een klasgenootje, (de zoon van zijn secretaris) elk op een knie van "nonkel Achiel" gezet om onze schoolvorderingen te tonen.... man,man, hoé fier waren wij, denk eens aan: op de knie van de Eerste Minister
En het is dààr dat Fikken iets opgestoken had van politiek: Achilles had zijn secretaris belooft de hij kabinetssecretaris zou worden indien hij Premier zou worden... doch... die plaats had Waal Spaak eveneens beloofd aan ZIJN secretaris ---> (dàt voorstelde troebelden in de BSP-SPB)
Heists "Fredje Pauw" stelde voor om toch de Walen dit plaatsje te gunnen, èn een "nieuwe functie" op te richten voor die Heistenaar, weliswaar zonder die ronkende titel, maar WEL mèt hetzelfde loon... --> en aldus geschiedde het.
Eigenlijk was mijn oude heer "een blauwen" want zijn baas was gemeenteraadslid in Brugge, en één van mijn vader's leuzen was: "Wiens brood men eet, diens woord men spreekt".
Alzo heb ik feitelijk een mengelmoes van strekkingen meegemaakt in mijn jeugd: Vrij Katholiek onderwijs, Kerkkoorzanger, Werwend door Sossen-echtpaar, ingeschakeld bij het verzet als koeriertje tussen een "poef" (hoerenkot voor moffen-officieren) en "de weerstand" door de Liberalen.
Nimmer bij de Volksunie geweest (waren allemaal ex-zwarten in onze streek), totdat... er de mogelijkheid kwam om voor een partij van een "klein verneukeld mannetje" te stemmen (die dan làter een REUS bleek te zijn die mijn gedachten, véél beter kon verwoorden dan dat ikzelf het zou ooit gekunnen hebben: Karel Dillen. ---> oef, eindelijk een vaste partij (!) ondanks de vele "strubbelingen en ontgoochelingen" van valse overlopers.
10-11-2014 om 16:07
geschreven door Victor Van Vosselaer
@Fikken
Ne mens verschiet tegenwoordig van niet veel niet meer, maar jij hebt het vandaag toch gepresteerd mij te laten verschieten. De Fikken en de internationale Dat is schrikken man. Maar goed dat kinderen niet beter weten hé Zo kwam onze zoon( toen +/- 19 jaar) ooit thuis met de melding dat hij zich efkes bij den bond ging aansluiten. Als kers op de taart wilde hij naar het ABVV gaan, dat was voor ons ook een stap te ver. Na een gesprek heeft hij gelukkig zijn mening herzien
10-11-2014 om 15:00
geschreven door Walter F
21-05-2012
Indien mogelijk...
géén crêche voor de babies, maar wél degelijke opvoeding door de moeder of grootouders (wat niet altijd mogelijk is voor tweeverdieners). Maar dan moeten die moeders zich dan voortdurend bezig houden met hun kleintje(s) door met hen, alnaar de leeftijd, te spelen en hen te leren knutselen. Een uitstekend middel waren/zijn houten blokken met dierenplaatjes op zodat men, al kerend, verscheidene dieren kan samenstellen (20 stuks in 4 rijen van 5) Ik had het voorrecht om een mezzo-sopraan als moeder te hebben + een bariton als vader die "elkaar toezongen"... véél meer dan gewoon praatten. Dus, behalve de papfles, kreeg ik dagelijks mijn portie opera, operette, en schlagers uit de "dertiger jaren". Nochtans, het éérste lied dat ik (met volle zinnen) kende, was... de Internationale En dààrdoor kreeg ik last in de eerste weken van m'n kleuterklasjaren: De non wilde ons een liedje leven van..."ave, ave, ave Maria" en vroeg WIE al een liedje kon zingen. "Ma soeur, Ik kan al een héél lied" zei dien onnozelaar dat dit nu schrijft. Toen ik naar voor mocht komen om te zingen, klonk: "ontwaak verworpenen der aarde"... vèrder ging niet door,want de non greep mijn arm en beende met mij naar "Ma soeur-Supérieur". Als straf voor mijn "euvele daad", moest ik, voor de rest van het schooljaar, tijdens de speeltijd op "de blauwe steen" staan (arduinen steen dat een waterput/rioolput (?) afdekte.
21-05-2012 om 14:48
geschreven door Victor Van Vosselaer
20-05-2012
Mooi initiatief...
... zo lang er maar voldoende creches overblijven die dat niét doen! Want dan zou de helft van onze verwende babytjes nergens meer terecht kunnen! De van nature minderbegaafden al evenmin.
Dat is schrikken man. 
