|
Drie dagen lieten tv-beelden bedroefde mensen zien, bloemetjes, brandende kaarsjes en sentimentele commentaren van ooggetuigen van het drama in Nice. Emoties en labiele gemoedstoestanden drijven boven.
Dat is niet goed. Wij mogen ons niet zwak en kwetsbaar opstellen. Er moeten concrete dingen gebeuren. Er mag geen kostbare tijd verloren gaan om ons te wapenen tegen moslimextremisme. Wij moeten opstandig worden omdat media en politici ons niet kunnen/willen beschermen.
Dagen van nationale rouw, minuten stilte, bloemen, kaarsen en knuffels, het openlijk tentoonstellen van pathetisch verdriet... ik denk dat terroristen in hun vuistje lachen als ze zien hoe onnozel de mensen doen na een aanslag. Wij moeten boos worden en ons verdriet aan de kant schuiven. Het is ook onzinnig om te zeggen dat we ons niet bang laten maken en dat het leven voort gaat. Terroristen zien dat als een uitdaging om weer eens toe te slaan.
De televisie zou non-stop verhakkelde lijken en bloederige straten moeten laten zien en steeds weerkerende prangende vragen moeten blijven weerklinken: "Wie heeft dat gedaan? Wat gaan we daaraan doen? Hoe is 't zover kunnen komen?"... En daarbij de daders bij naam noemen, non-stop. De islam! ... De kracht van de herhaling.
Lieviaans voorstel: alle moskeeën, koranlessen en islamlessen grondig doorlichten, grote kuis houden in alle islamitische stallen die uitgemest en gesaneerd moeten worden. Van top tot teen alle islamleraars en imams onderzoeken. Het liefst het hele islamitische zootje opkuisen en vernietigen. De islam hoort niet in ons midden...
|
