Vandaag fietst Tom Boonen zijn afscheidswedstrijd aan het Zilvermeer in Mol, daar waar stoere duikers een duikje wagen in het ijskoude water. Door de opwarming van de aarde is het water afgekoeld tot 5 graden boven nul. Bijna vriestoestanden en zo. En dan verdwijnen ze onder 't water tot 15 meter diep, de ijzige koude trotserend. Een paar ijsschotsen waren al aan het smelten door de hete adem van de ijsberen die daar met uitsterven bedreigd zijn.

Tom vertrok vanochtend welgemoed naar het Zilvermeer met als enige bagage zijne velo en een paar muziek-oortjes. En ook nog een klakske voor op zijn glanzende bolleke. Toen hij zich voormiddag aan het warm rijden was, ging het bij het eerste kruispunt al mis. Omdat hij met zijn oortjes niets hoorde, botste hij pardoes tegen een wagen die van rechts kwam. Tom tuimelde in 't water en omdat hij geen duikpak bij zich had, moest ie al zwemmend naar de overkant van 't meer. Dat was een stuk van het parcours afgesneden. Toen verscheen prompt een horde vrouwelijke fans om Tommeke liefderijk af te drogen met wolzachte badhanddoeken.

Toen hij eindelijk droog was, kwam een verkeersdeskundige aangesneld om de eerste vaststellingen te maken. Na de analyse van 't ongeval kwam de man tot de verbijsterende conclusie dat Tom de verkeersregels aan zijne laars lapte en compleet de voorrang van rechts negeerde. De verkeersdeskundige bagatelliseerde de impact dan de oortjes en wees Toms gebrekkige kennis van de wegcode aan als enige schuldige van 't ongeval.

Tom weerde zich met een infantiele uitleg dat hij thuis en op school ingeprent kreeg dat fietsers, als zwakke weggebruikers, altijd en overal voorrang hebben. Ook als ze verpletterd worden onder camions... De Raad van Verkeersdeskundigen veroordeelde Tom tot nieuwe theoretische verkeerslessen, om als fietser het verkeersreglement beter te leren respecteren.