|
Een bloedhete dag als vandaag doet me met weemoed terugdenken aan de legendarische zomer van 1976. Niet één zomer zal die ooit kunnen evenaren. De aanhoudende tropische hitte begon al in 't voorjaar toen de de verse groene blaadjes aan de bomen al verdorden toen ze pas ontloken waren.
De zwoele zomer van 1976 is onvergetelijk. Dat was toen de gloeiend hete zon nooit wou ondergaan, toen vogeltjes de hele dag een middagdutje deden, toen de hele natuur in coma lag, alles lag stil, geen blaadje roerde zich, niets bewoog. Enkel de zon was aan het werk met haar scherpe stralen midden in een knalblauwe lucht. De bermen langs de autowegen lagen er een hele zomer lang verschroeid bij. Kurkdroge grasvelden en dorstige akkers hunkerden naar een regendruppeltje.
1976, toen de allesverschroeiende zon de alcohol in m'n pintjes deed verdampen terwijl ik d'r bij zat, toen ik jong was, en onbezonnen en mijn hormonen niet onder controle had. Dat was in 1976.
Door de verzengende zon brandde het zand naast het water in m'n huid en grifte voor altijd een herinnering in m'n geheugen over mijn eerste liefde, pril en kwetsbaar. Het brandende zand en de gloeiend hete zon maakten van 1976 een ouderwetse nostalgische zomer.
Heel vroeg in de ochtend kon ik nog genieten van de natuur, de zon was nog niet wakker geworden, toen wandelde ik langs een beekje dat verscholen lag achter dicht struikgewas en wassende grasvelden. Ik wandelde langs boerderijen en landerijen, langs veldweggetjes en veldkapelletjes, weilanden en akkers... en toen de zon genadeloos begon te schijnen in de loop van de ochtend, toen zocht ik verkoeling in uitgestrekte korenvelden en maisvelden om in te verdwalen...
|
