https://www.seniorennet.be/redactie/artikel/197/massa-ganzen-vergast-in-limburg. In het begin van de zomer liet Natuurpunt in Limburg honderden uitheemse ganzen vergassen omdat ze een bedreiging vormden voor natuur en landbouw... Lees verderDeze link werd me geseind door Harie, een lieve collega-blogger. Zijn commentaar: "Zouden ze zich niet vergist hebben. Die ganzen slaan de boel toch niet kapot, geen auto's in de fik, verkrachten de vrouwen niet..."

De auteur van het artikel heeft het over 'uitheemse ganzen, exoten, verwilderde ganzen... verdringen inheemse soortgenoten... vreten alles en nog wat op ten koste van het wildbestand in de streek." En toen bracht het woordgebruik van de auteur me meteen op het idee dat hier een psychologisch mechanisme aan het werk was, nl. 'verplaatsing', een onbewust procédé dat vervangende voorwerpen zoekt om ons op af te reageren.

Ganzen vergassen is maatschappelijk aanvaardbaar. Maar asielzoekers vergassen?!... En dus 'verplaatsen' we onze agressiegevoelens jegens asielzoekers naar ganzen. En door deze 'verplaatsing' verminderen onze spanningen.

Het verdedigingsmechanisme 'verplaatsing' is een Freudiaanse vondst die het ons mogelijk maakt om via onbewuste censurering, eigen affectieve spanningen te richten op andere voorwerpen dan de eigenlijke voorwerpen... En zo heb ik toch iets over ganzen kunnen schrijven, nietwaar Harie?