|
Een 23-jarige Syrische asielzoeker (foto) stak op willekeurige voorbijgangers in, waarbij een 14-jarige jongen om het leven kwam. Getuigen zeiden dat hij na de aanval “Allahu Akbar” schreeuwde en lachte toen hij door de politie werd gearresteerd.
(Bron: Salzburger Nachrichten)
Geplaatst door:
E.J. Bron (via “X”; Visegrád 24)
(www.ejbron.wordpress.com)
Elias was 14 jaar. Hij werd op 24 januari door twee minderjarigen van 16 en 17 jaar doodgestoken, toen hij de deur van de voetbaltraining achter zich dicht klapte. Hij had geweigerd zijn gsm af te geven. Op de plaats van de moordpartij hangt nu een pluchen beertje, bloemen en de volgende boodschap: “We mogen Elias niet vergeten. Uit respect voor de herinneringen aan hem moeten we nu de maatregelen nemen die zich opdringen. We mogen het geweld niet banaliseren”.
De twee daders werden al snel opgepakt, want ze waren bekend bij de politiediensten. Een politieman getuigde anoniem: “De twee jongens zijn trouwe klanten van ons commissariaat. Van zodra de eenheden van de BAC (Brigade anti-criminalité) de beschrijving van de vermoedelijke daders ontvingen en kennis kregen van hun manier van handelen, wisten we eigenlijk onmiddellijk wie de daders waren”. Omdat de media weigerden – omwille van de minderjarigheid van de daders – gegevens te verstrekken over de herkomst van de daders, moest het publiek het doen met een vrij vage beschrijving. De ene “was 1,8 meter en van het Afrikaanse type met kroezend haar”, de andere, die de dodelijke messteek zou hebben gegeven, zou “van het Antilliaanse type zijn, met dreadlocks”.
De zoveelste moord die perfect vermeden had kunnen worden
Volgens parlementslid Marie-Claire Carrère-Gée (LR) is deze moord “het resultaat van een misdadig falen van de burgemeester van het 14de arrondissement”. Misschien een brug te ver, maar in elk geval is er sprake van het zoveelste verzuim bij Justitie. De minderjarige daders waren namelijk al bekend bij Justitie. Eén van de twee was al veroordeeld tot opvoedkundige maatregelen in december 2023. Toen ging het om diefstal en afpersing.
De twee vermoedelijke daders van de moord op Elias verschenen vorig jaar in oktober voor de rechter – opnieuw dus. Dit keer voor diefstal met geweld. Maar ze werden niet veroordeeld. Het Parket had een voorlopige hechtenis gevraagd, maar de rechter wou er niet op ingaan. Deze beslissing heeft dus waarschijnlijk het leven gekost aan de jonge Elias, want bij voorlopige hechtenis verbleven de beide daders nog in de gevangenis.
Opsluiting wordt in Frankrijk slechts in 24 procent van de veroordelingen uitgesproken, zegt Pierre-Marie Sève van het Franse Institut pour la Justice. En zelfs bij die 24 procent zijn de gevangenisstraffen voor 84 procent “aanpasbaar”, zodat de veroordeelden zelfs niet naar de gevangenis moeten. Het laksisme bij Justitie heeft dodelijke gevolgen. Tijd om puin te ruimen, ook hier dus.
door: Peter Logghe
|
