VALENTIJN

Het is nu eindelijk een erkend feit dat de aarde opwarmt. Ten minste, dit is "naar alle waarschijnlijkheid" wetenschappelijk vastgesteld. Honderd vijftig jaar eerder hadden Amerikaanse Indianen zulks reeds voorspeld. Als ze de blanke neurotische "pioniers" die van 's morgens tot 's avonds niets anders te doen hadden dan "van jetje te geven" bezig zagen, dan was dit ook niet zo moeilijk om zulks te voorspellen. Onder het motto:"Geef hem worst!" werd hun land, hun aarde die voor Indianen toch "heilig" was zomaar vernield.  Helaas is er sedertdien niets veranderd, in tegendeel. Die Indianen kregen gelijk: ons denken deugt niet.

Josée en ik leveren in dit blog een subtiele sensibiliserende bijdrage om de opwarming van de aarde tegen te gaan want als wij op de wetenschap, op de weerman en op Sinterklaas moeten wachten dan zal het te laat zijn.

Wij werken belerend: zo is het en punt uit want met al dat pedagogisch gepeuter en dat gepalaver komen wij nergens.

Josée en ik gaan als volgt te werk: In het eerste gedeelte(deel A): evoceren Josée en ik mijn eigen opwarming en u ziet de auteur dan ook flink van jetje geven terwijl hij zichzelf opwarmt.

In het tweede gedeelte(deel B) is men getuige van wat wij met Moeder Aarde bezig zijn te doen. Josée vertolkt schitterende rol van Moeder Aarde.

De rest wordt totaal aan de verbeelding van de toeschouwer overgelaten...

Gesmaakt Tai Chi optreden tijdens de Cultuurbeurs: Op een paar details na was " Moving as one" toch nog redelijk geslaagd te noemen.

Ja zeker Walter, competitie is volslagen onzin. Toch bestaat er in Tai Chi een "competitie stijl" en ridiculiseert men Tai Chi soms tot een "competitie sport" waarbij punten worden gegeven zoals BV in gymnastiek. Alsof Tai Chi een Olympische discipline zou zijn?

Competeren is een gegeven van onze meest lage chakra en die duidt  ons 'hebben' en niet ons zijn.  Onze laagste chakra staat voor 'macht' en  voor 'anderen  domineren'.

Ik weet het, mijn wijsheid stelt weinig voor, maar hoe ouder ik word des te meer vragen ik mijzelf stel bij het onzinnig verlangen om zichzelf in competitie te willen bevestigen.

Willen winnen is blijkbaar belangrijker dan genieten of lichamelijk en geestelijk gezond, evenwichtig of vredevol trachten te zijn (zie"dopingschandalen").Het enige schandaal in Tai Chi is en blijft competitie...maar waarom willen mensen competeren? Geld, roem, gemak, of zit het soms in de genen, is het een aandrift zoals bij dieren?  Daar heeft de sterkste de meeste kansen om zichzelf en zijn soort voort te planten en zodoende "onderhoudt" hij de "sterkte" van zijn soort (bv.mannetjesherten die tegen elkaar competeren enz.)

.

Toen zei ene Walter  tijdens een Tai Chi les dat mensen ook aarde- gebonden zijn (zoals dieren) maar dat zij zich ook aarde-verbonden kunnen voelen.  En dat zij zich bovendien bewust kunnen verbinden met het hemelse (het transcendente) en dat precies dit het verschil maakt met dieren. Daar zit het verschil , want dieren kunnen dat niet, zij kunnen niet transcenderen en zo blijven zij altijd aardegebonden(immanent).

Wij mensen kunnen vanuit onze laagste chakra een zin en een betekenis geven aan de dingen die wij al dan niet doen. Wij kunnen bewust onze aardse met onze hemelse dimensie en dus ook met onze medemensen verbinden. Bewust, daar gaat het om.

Wel "competitoren",  verbind het aardse dan ook eens met het hemelse, want competitie is zichzelf onder-scheiden. Maar, waarom scheiden als wij ons ook bewust kunnen verbinden?

Auteur: Philippe Libberecht.

Voor of tegen?

                   In New York hield Krisjnamurti een  toespraak over de verschillen in traditionele  waarden tussen Oost en West.

Krisnamurti: “Het voornaamste verschil is dat jullie in het Westen een speciaal gevoel voor humor hebben: jong tegen oud,  snel tegen traag,  arm tegen rijk,  mens tegen God,  God tegen mens,  mens tegen mens,  natuur tegen mens,  mens tegen natuur,  man tegen vrouw, links tegen rechts, traditie tegen vooruitgang, goed tegenover kwaad…”

“Very, very, very funny …”  (lach): “ This is war!”

Kom op  tegen,  stap tegen,  stap tegen voor of tegen….

“Stop met “marcheren of lopen tegen voor of tegen“     … zei ik vroeger altijd tegen mijn studenten. Zij begrepen onmiddellijk de juiste betekenis van die woorden. 

-Later begreep ik zelf de juiste betekenis van het woord -“tegen.-” “Laten wij ook eens ergens voor marcheren. Ik ben dus  tegen het woord tegen”, zei ik tegen mijn studenten.

-Later zweeg ik af en toe  tegen mijn studenten.

-Nu zwijg ik...

- af en toe.

Misschien is zwijgen is beste (Lao Tse).                                           Auteur: Walter Marsoul.       

…vroeg een student. Moeilijke vraag: zou het niet weten en daarom dit simpel antwoord." Leven is bewegen van geboorte tot dood. In Tai Chi moeten wij de cirkel in de lijn, en de lijn in de cirkel zoeken want uit dat spanningsveld ontstaat beweging. " Maar wellicht bevredigt dit antwoord u niet en kunt u zich vinden in volgend Westers discours. Zo snappen wij meteen waarom Lao Tse en Tswang Tse ons waarschuwen voor woorden.

Gunther Neefs zingt :" Het leven is geen cirkel maar een lijn"maar volgens mij is " het leven veeleer een cirkel en geen lijn!"

Ten minste als wij, gebruik makend van onze transcendente functie het Taoïstisch postulaat van de kosmos, als totaal circulair referentiekader en als interpretatie van kosmische harmonische relatiepatronen, als postulaat van de cosmos als ultiem en zinvol dynamisch ordeningsbeginsel ( want in dit geval geldt immers geen identiteitsbeginsel) aannemen, met als uiteindelijk doel ons menselijk fysisch-psychisch harmonisch welbevinden, en dat allemaal terwijl de kosmos voor de meeste bonobo’s onder ons die hun transcendente functie wegens misbruik van hyperrationele benaderingscriteria reeds lang in de prak hebben gedraaid nog vooraleer ze er zinvol gebruik van hebben kunnen maken en met hun immanente functie, die omwille van al dan niet externe of interne factoren ook al op non actief staat, waardoor ze gewoonlijk met hun identiteitsbeginselen ook al geen blijf meer weten en dat heeft dan weer tot gevolg dat ze het enerzijds wel goed kunnen uitleggen maar anderzijds in de praktijk van het leven van toeten noch blazen weten en dat allemaal terwijl zij nota bene, zoals u en ik en zoals trouwens wij allemaal, toch een enerzijds weliswaar moreel indifferent maar anderzijds toch ook, naar wij mogen hopen in het beste geval slechts, maar toch weliswaar ook, hetzelfde tijdelijk en partieel immanent referentiekader vertegenwoordigen waarvoor identiek dezelfde dynamische ordeningsbeginselen gelden als voor diegenen die gebruik maken van hun transcendente functie losgekoppeld van hun immanente functie, om het Taoïstisch postulaat van de kosmos als totaal circulair referentiekader te begrijpen of het op één verontrustende manier kracht bij te zetten.

Voilà, het is maar dat u het allemaal weet en kom nu niet meer klagen.

Maar, en nu komt het: of dat nu zinvol is, dat is nog maar de vraag.

Moedertje lief,

Eindelijk weet gij dat uw zoon Walter bestaat. Water is het hoogste goed. Beseft gij, naar ik mag hopen, waarom uw zoon Tai Chi C huan doet?

Om zichzelf te amuseren. Meestal wel.

Auteur: Walter Marsoul.