MIJN TAICHI CHUAN MEMOIRES.
Deel één:
IK, MAN VOOR ALLE SEIZOENEN.
Wij, Josée en ik hebben dan maar besloten onze Tai Chi memoires aan de openbaarheid prijs te geven want als wij daarmee te lang wachten dan zijn wij onze eigen memoires vergeten.
Terug blikkend op een rijk gevuld leven en een vruchtbare carrière mag ik best tevreden zijn want tijdens mijn levensloop heb ik het enorm naar mijn zin gehad. Ik ben geboren in Antwerpen (Haantewaarpe) en heb daar een pak wijsheid opgestoken, wist u dit? In mijn jeugd kreeg ik te weinig kansen want het was mijn jongensdroom om ooit receptionist te worden. Antwerpen is een stad waar de verbeelding aan de macht is en van kindsbeen af was ik dan ook een denker. Telkens ik ook nog maar begon te denken viel het licht in de ouderlijke woning uit. Pech, en zo werd ik alsmaar door mijn ouders beschuldigd van denken. Zelfs al dacht ik niet, toch beweerden zij dat ik dacht of tenminste op het punt stond te denken. Maar ook door mijn leraars, die in die tijd tot het onderwijzend personeel behoorden, werd ik afgeschoven want ik herinner mij het volgende pijnlijke voorval. Ooit werd ik uit de klas naar huis gestuurd om tegen mijn moeder te gaan zeggen dat ze een ezel gekocht had". Was dat mens opgelucht! Men besloot dat het beste voor mij was om mij "op pensionaat te steken" samen met Hugo Camps die toen al zwaar kon zuchten maar gelukkig later een lid van de officiële Kreuners geworden is. Ja, waarlijk het ging er vrolijk aan toe in die dagen, ik vloog letterlijk overal buiten, dan weer binnen en dan opnieuw weer buiten. Op de duur begint zoiets aan een mens te knagen, zelfs in die dagen. Op het nippertje haalde ik overal alle voorziene eindtermen en had nu werkelijk eens alles mee om het in het leven ver te schoppen.
Deel twee;
HET GEURENVERHULLENDE PARFUM.
Men moet alles in het juiste tijdelijk kader plaatsen en op alles voorbereid zijn want het leven zit raar in elkaar, zo heb ik ondermeer ooit onder grote pers belangstelling mijn eigen parfum gecomponeerd en gaf mijn geurtje de naam "Stafke" en precies dat was fout. . Bijna goed maar toch fout. Kotom na dertien stielen en nog meer ongelukken ben ik uiteindelijk geen receptionist maar wel " nieuwe man" geworden. Achteraf sta ik er zelf van versteld hoe ver nieuwe mannen het in deze maatschappij,als ze maar willen, kunnen schoppen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld nieuwe meisjes. Wist u dat?
Maar wist u ook dat deze samenleving haar burgers gewoon voor de gek houdt, dat ze haar burgers verplicht mekaar voor de gek te houden en dat wij het recht hebben om niet voor de gek gehouden te worden? Wist u dat? Zelfs in Tai Chi Chuan hebben beginners het recht om door hun lesgevers niet voor de gek gehouden te worden, zelfs indien ze zulks zouden wensen. Wist u dat? Ik ben een oppervlakkig en lui mens en wat mijn Tai Chi carrière betreft: mijn studenten waren allemaal zeer wijze en zin zoekers. Zij vroegen altijd om raad en ik meen dat zij dit deden om die niet op te volgen. Toch blijft het een raadsel waarom studenten gedurende bijna twintig jaar nog steeds mijn taichi lessen volgen want ik doe tienduizend keer dezelfde dingen, zeg tienduizend keer hetzelfde, maar koop wel om de drie jaar een ander taichi pakje. Eerlijk gezegd zijn mijn lessen onverantwoord oninteressant. Wist u dat? Ach, het leven zit vol verrassingen maar soms...: "Was ik maar "geuren componist" of zelfs maar een gewone componist geworden.
Of receptionist, dan kon ik tenminste tussen twee recepties door achter de balie in alle rust mijn memoires zitten schrijven.
Deel drie.
MAATSCHAPPELIJK EN SOCIAAL VOORUITGANGS EN EMANCIPATIEMODEL.
In al die jaren heb ik, weliswaar in gunstige zin, maatschappelijk veel zien veranderen, de bevolking is een pak slimmer geworden want tegenwoordig volgen studenten slechts 10 lessen met de bedoeling om zelf 10 jaar les te geven. Alles gaat tegenwoordig veel sneller, maar om in Tai Chi vooruit te gaan zijn wij technisch verplicht om bij elke stap diagonaal door het eigen kruis gaan. Helaas vinden sommige studenten het prettiger om door het kruis van een ander te gaan. Als ze door het eigen kruis gaan dan krijgen ze rugklachten, wist u dat? Dat noem ik "niet verstandig handelen" en daarom zegt Kung Fu Tse dat er drie wegen zijn om verstandig te handelen., maar die drie andere ben ik vergeten.
Ook dat is niet zo erg, want uit Chinees geneeskundig oogpunt bestaan onze hersens niet eens. Hersens zijn in de acupunctuur immers een soort darmen die toevallig in ons hoofd terecht gekomen zijn, wist u dat? Het was voor mij en mijn studenten dan ook een opluchting te vernemen dat onze menselijke hersens nog groter waren dan wij aanvankelijk konden vermoeden. Wist u dat vrouwelijke studenten niet verstandiger zijn dan mannelijke studenten? In tegendeel zelfs; wist u dat mannelijke studenten veel verstandiger zijn, maar vrouwen rekenen er op dat mannen vroeg of laat hun verstand toch zullen verliezen. Wist u dat? Neen zeker?
Zulke dingen leer ik mijn studenten en momenteel geef ik educatieve cursussen waarin cursisten de attitude aangeleerd wordt om zichzelf in vraag te stellen...Wist u bijvoorbeeld dat ik mijn studenten stimuleer om zichzelf permanent te bevragen? Ik leer ze bijvoorbeeld zich af te vragen wat ze zich zouden afvragen indien ze zich niets zouden afvragen? Wist u dat dit allemaal bestond?
Deel vier:
OPROEP TOT TOLERANTIE EN TOT WARE BURGERZIN.
Deze maatschappij is de trappers kwijtgeraakt, er is verwarring en schrijnende eenzaamheid tussen de mensen.
Wist u dat er nood is aan mensen die nog in juiste verbanden kunnen denken, ondanks het onderwijs? Er is geen nood aan nog meer Chinezen, maar wel aan Afrikanen die nog in grotere verbanden dan hun eigen navels kunnen denken.
Eerlijk gezegd en in alle ernst: maak nu eens aan de eerste de beste bosneger wijs dat wij hier in de beschaafde wereld lucht aankopen? Lucht aankopen in Zimbabwe als ontwikkelingshulp en... niet eens gebakken lucht, dat is toch om niet te geloven!
Wij zijn de trappers kwijt, vooral in Nederland, want daar is het nog veel erger gesteld met normen en waarden. In Nederland zouden ze de misdaad legaliseren ten einde die uit de criminele sfeer te houden, ja zeker, wij bakken er hier in Vlaanderen ook wat van, maar in Nederland zijn ze goed bezig om collectief gek te worden. Met plezier zou ik alle Nederlanders willen laten vervolgen binnen een wettelijk kader, want je moet maar eens lesgeven voor die "Calvinistische Polder modellen van het Woord" die het allemaal al beter weten vooraleer ze überhaupt iets weten. Wegenbelasting ontduikers en ongeleide projectielen zijn het, boerenjongens op speed, woord kakkers, en toch, toch mag dit alles ons niet beletten om jegens de Nederlandse natie een strikt gedoog beleid te voeren. Ware tolerantie is een deugd die ik in mijn jeugd van huize uit met de soeplepel heb meegekregen en tolerantie wordt geëist van mijn studenten.
Nu pas besef ik dat mijn memoires in dit blog achterste voren zullen verschijnen maar ik heb besloten dit dan maar te beschouwen als een reïncarnatie fenomeen gekoppeld aan een regressie therapie. Zo vreemd is wedergeboorte ook weer niet, het is allemaal een kwestie van tolerantie, gewoon met verdraagzaamheid en burgerzin achterste voren lezen, en morgen achterste voren maar gezond weer op. Zo vreemd is dat ook weer niet.
_______________________________________________________________________
wordt vervolgd.