Naar de inhoud

Een Achterhoekse in Drente

of... wie lang leeft kan veel verhalen
akke.beakke.be
Memories

Archief

Collega Piet de Jager was de dichter van het volgende dat voorgedragen werd bij het laatste gezellig samenzijn aan de Marnixstraat.

Hengelo, 15 april 1983

Beste Wim van der Kolk

Ongeveer 15 jaar geleden kwam je van de grote vaart.
Je was nog glad geschoren en had toen nog geen baard.

Je koos voor een baantje op het vaste land
En kwam dus bij ons werken, in V.M.F. verband.

Eén van je eerste taken, het blijft je eeuwig bij
Was de afname van producten, in de pijpenbuigerij.

Nog waggelend als een zeeman liep je door ons bedrijf
De afnamewerkzaamheden waren je geschreven op het lijf.

Voortreffelijk is je omgang met de keuringsambtenaren.
Dat is trouwens geen wonder, want de meeste hadden ook gevaren.

Ze wisten allemaal precies waarover je het had.
En dat scheelde in de omgang nogal wat.

Het ging heel goed met Wim, wat men alom ook beweerde,
Dus werd hij al heel ras benoemd tot kwaliteitsgedelegeerde.

Z’n werkterrein was weer de pijpenbuigerij.
Hij was in zijn element en o zo blij.

Voor elk probleem kon je bij hem terecht.
En dat was tegen geen dovemansoren gezegd

Hij besprak de problemen met allerlei mensen
Niets bleef er nog over om te wensen.

Z’n ster steeg snel en ’t ging onopgemerkt.
Zo heeft hij zich tot in de hoogste kringen opgewerkt.

Na enige jaren aanvaardde hij en niet zonder enige lef
De vacante functie van afnamechef.

Om alles zo goed mogelijk te laten verlopen
Trok hij alle registers open.

De veranderingen waren niet van de lucht.
Soms slaakten we wel eens een diepe zucht.

Waar haalt die man toch alle energie vandaan?
Zo hebben we wel eens pratende bij elkaar gestaan.

Toch vond hij nog de tijd, voor z’n hobby’s na zijn werk.
Zoals schoolbestuur, volleybal en ouderling in de kerk.

Een man die zo’n brede belangstelling heeft
Weet tenminste dat hij van voren leeft.

En daarom Wim zien we je node gaan
Naar een andere stad, voor een nieuwe baan.

We weten zeker dat je daar gaat slagen
Omdat je slogan is, je zult nooit versagen.

Wat je achterlaat Wim is een goed functionerend geheel
Met verantwoordelijkheidsgevoel en niets was ons teveel.

Wat anderen ook mogen beweren,
We weten zeker dat we goed functioneren.

En dat is voor een niet gering deel jouw werk
Want daarvoor maakte jij je altijd sterk.

Bij een afscheid hoort een geschenk.
Dus polsten we elkaar voor een tip of een wenk.

En waar maak je een man als Wim nog mee blij.
We kozen daarvoor een map met schrijfgerei.

Mocht je ons eens willen schrijven en dat voor ’t goede fatsoen?
Dan heb je tenminste geen excuus om het niet te doen.

Wim je hebt wel voor hetere vuren gestaan.
En wensen jou, Hetty en de jongens, alle succes in je nieuwe baan.

Wim op je weg naar je nieuwe toekomst, neem dit nog even mee.
Het komt uit de grond van ons hart, in een zin of twee.

Voor ons vertrek je met alle eer.
Je was een goed chef, je was een heer.

De Afname van Stork Ketels


foto: collectie Arie van Dooren

Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het blad met alle handtekeningen van de inspecteurs en anderen van het Stoomwezen waar Wim in z’n Storktijd mee te maken had.


Als afscheidscadeau kreeg Wim van zijn collega’s een officiële vergunning van de dienst voor het Stoomwezen als vervoerbare Alleskenner , registernummer 421056,---(was ons tel. nr.)
ten behoeve van Holvrieka aan de Kapt. Grantstraat in Emmen met de volgende kwalificaties:


Werkdruk — hoog
Inhoud in liters __ na de sauna vele
Middellijn van de aanvoerpijp __ 30mm ( bierfles)
Druk in de aanvoerpijp in bar __ zie boven
Aantal veiligheidskleppen __ 1
Plaats van de veiligheidskleppen __ boven de romp
Middellijn van de klepopening __ grote mond
Lengte van de hefboomsarmen in mm __ te kort voor goed volleybal
Gewicht van de hefboom in kg __ minimaal 90 kg
Aantal schijven __ één blok
Het gewicht:
--middellijn __ 800
--hoogte __ 1800
–-spoed __ zeer groot
--dikte draad ( rond of vierkant) __ niet bekend

Het toestel is voorzien van diverse bierpompen
Het toestel wordt clandestien gestookt.

Materiaalgegevens:

Hoofd - bijzonder
Romp - fors
Heup - na reparatie hersteld
Armen - lang
Benen - stevig
Voeten - coasters

Geschreven door Hetty om 18:02 Reageer op dit bericht Stuur door

Ahh .... avec cette voiture du peuple.

Minstens 27 jaar geleden tijdens hun alternatieve sinterklaasviering van de groep kwaliteitsdienst in de Pijpenbuigerij. Wim- ja die met die Vader Abraham baard en pilotenbril- is z’n cadeautje aan het uitpakken òf z’n geld aan het tellen. Zie je ook de gewone typemachine en oude telefoon? Naast hem de zonet nog voor Zwarte Piet spelende Piet de Jager. Daarnaast Arie van Dooren, Jack Monteiro en dan Diny, de secretaresse. Er was ook nog een Henk Kornegoor, een droogkomiek. Hij had het voordeel dat hij een mondje Frans sprak, altijd handig als er Belgen uit het zuiden op bezoek zijn. Hij wilde ze eens iets uitleggen over op welke manier hij naar Stork kwam, wees naar buiten naar : "Aahh.... avec cette voiture du peuple", waarmee hij natuurlijk z’n kevertje bedoelde. Bovendien had hij een zwak voor een speciaal soort hond: een Welsh Springer Spaniel. Hij raakte niet over de formidabele karaktereigenschappen van deze hond uitgepraat.
Het was een geweldig, maar intiem afscheid- april 1983- toen Wim destijds naar Emmen vertrok. Piet was al erg ziek, maar kwam met sonde en al naar ons huis samen met de andere jongens om Wim alle goeds te wensen. In het begin kwamen we nog geregeld in Hengelo, vaak nog zakelijk bij Stork, en tegelijk om Bertus en Marijke op te zoeken. Jack zei op een keer: "Als je daar in Emmen iets voor mij weet…? Laat het me weten". En zo gebeurde het een paar jaar later. Piet is diezelfde zomer overleden. Henk Kornegoor een aantal jaren ook totaal onverwacht, heb ik begrepen. En Arie, zoals ik al vertelde ging ook mee naar het noorden naar de NAM.

foto: uit de collectie van Arie van Dooren.

Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het was gebeurd met de les....

Ons allereerste uitje ging naar Zwolle. Wim had me gestrikt om naar de film te gaan. Ik had toen al kunnen weten dat zijn interesse in oorlogsfilms blijvend zou zijn. De Overval was een Nederlandse film die in de afgelopen 2e WO speelde en over een overval van het verzet ging.
Dat ging er mee door. Nu kan ik ze niet meer waarderen en al helemaal geen misdaad- of van die vechtfilms. Wanneer Wim naar zo’n knokfilm kijkt beweegt zijn hoofd met iedere klap die er gegeven wordt mee.
Maar ja…. na die film volgden er meer en de wandelingen in Molecaten langs het Mierenpaadje en de Mariaboom deden de rest. We gingen zelfs eens met de motor die kant op. We kwamen langs een slagboom. Daar moesten we onderdoor. De ketting ging eraf en we zagen ons dat hele stuk al terug lopen. We kwamen weer bij de slagboom. Wim hield de motor weer schuin om hem er onderdoor te krijgen en raad eens wat? De ketting zat er weer op. We hebben heel wat tochtjes gemaakt op die motor. Hij wilde mij ook wel leren motorrijden. Mama moest het eens weten Oohh! Maar nadat ik rakelings langs een slootkant scheerde met Wim achterop, was het gebeurd met de les. Hij heeft de schrik nog in de benen.
Wanneer Wim op zee zat werd er nog wel eens misbruik van die motor gemaakt. Henry ging er eens mee naar ds Nawijn om het briefje met psalmen en gezangen voor het tekstbord in de kerk op te halen. Gesnapt! Ik meen dat hij ƒ50 boete moest betalen. Moeder was des duivels, niet alleen op Henry, maar ook op die agent die wist dat boete betalen voor hen heel lastig werd. Tja als een agent in Hattem die DKW125 motor zagen rijden en Wim zat er niet op… dan wisten ze het wel!

Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wim en voetbal?

Nee.... Wim en voetbal is geen combinatie. Nadat hij de eerste keer met het Kwaliteitsteam van Stork en met voetbalschoenen geleend van Dick Lettink, hinkend van het veld kwam werd hij gepromoveerd tot coach. Hij bezwoer nooit meer een voetbal aan te raken. Volgens hem waren het een stelletje onbenullen waar ze tegen moesten....
Nee Wim hield zich verder bij volleyballen. Dat hij hiermee ook twee keer z'n enkelbanden verdraaide en uitrekte telde blijkbaar voor hem minder zwaar. De eerste keer was hij maanden uit de roulatie en moest tot slot als revalidatie iedere dag zwemmen.
Voor voetbal heb je meer mensen nodig, maar de Kwaliteitsdienst was een hele club. Links achteraan herken ik Gerrit van Dam. Tweede van rechts bovenaan Hans Horsselenberg. Dan Gerrit Smeitink en Ab Meirik.
En natuurlijk Wim links vooraan. Het is nog in Wim z'n baardloze tijd, dus voor 1977. Toen we van onze vakantie uit Auvergne thuiskwamen had hij dus een bescheiden baard. Toen hij mèt bescheiden baard weer bij Stork verscheen keek Scheffer, de directeur hem aan en zei:"Dat ding gaat er af". Dat moet je nou echt niet tegen Wim zeggen. Ook moeder van der Kolk bekeek het met afgrijzen:"Doot dat ding d'r toch af".
Hij is er al 30 jaar niet echt afgeweest. Eén keer wilde ik dat hij hem heel kort maakte om te kijken hoe het stond. Ik schrok er van. In 30 jaar heb je wel een ander gezicht gekregen.... beetje onderkin en zo. Nee hij mocht weer iets langer.

Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Hij werd op tijd wakker...

Tja... toen rookte hij nog.

Even terug naar de Dorpsweg.

Toen de kamer aan de Dorpsweg nog uit een zit- en een eetkamer bestond, was er een bovenraam met glas in lood er tussen. En daar stonden wel 15 flesjes met drank in alle kleuren van de regenboog. De kleuren werden in de loop der tijd steeds lichter. Ik verdenk er een paar van dat die ervan gesnoept hebben en weer bijgevuld met water.
Wim had ze ooit meegebracht ergens uit Italie, net als een kamelenzadel ,gekocht van Alie die ook balletje….balletje speelde in Suez, een tegeltje uit Pisa, houten poppen en rotan stoelen uit Indonesië en een olifantentafel uit Afrika..
Ik heb me laten vertellen dat het telkens groot feest was als Wim weer terug kwam van een reis. Hij bracht van alles voor ze mee.
Iedere reis begon met zeeziekte. Het gekke was dat het al in de trein begon. Nou… als dat dan niet tussen de oren zit!? Later zou het nog erger worden. Toen we getrouwd waren en hij vanaf de Eierdijk richting bus liep kon hij nog net de eerste rij coniferen halen.
Hij kreeg in die eerste tijd ook verkering,… nou ja verkering? Het was een meisje dat binnen de Hattemer grenzen alleen keurig Nederlands sprak, maar zo gauw ze weer in de buurt van Putten, haar thuisland, kwam overging op het Veluws dat toch ook in Hattem gesproken werd. Haar ouders hadden een klein boerderijtje en verder werkte haar vader in een fabriek. Toen moeder en Ben er een keer op bezoek kwamen stelde haar vader voor om allemaal maar even mee te helpen hooien op het land, des te eerder waren ze klaar! En over de gehaktballen die ze aten waren ze nog niet uitgepraat toen ik in beeld kwam. Alles werd daar gekookt en geweckt. Wim heeft ze nooit door de keel kunnen krijgen.
De verkering… nou ja verkering… was toen al uit. Wim had haar ooit eens gevraagd wat hij voor haar mee zou brengen. Toen stelde ze een bontjas voor. Dat had ze nou niet moeten doen. Hij werd op tijd wakker.

Geschreven door Hetty om 20:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Volleybalteam Kwaliteitsdienst KAB Stork

Het team voor de volleybal van de Kwaliteitsdienst van de Ketel- en Apparaten Bouw mocht er zijn.
Stoomwezen èn Kwaliteitsdienst waren aan elkaar gewaagd. Deze avonden waren bedoeld om de onderlinge band te versterken. En….. de aanhang mocht mee en altijd was het gezellig.
Boven van l. naar r. Gerrit Smeitink (jao... ene van Smeitink uut Hengel van de Zelhemse weg)- chef Kwaliteitsdienst KAB, Ab Meirik- kwaliteitsgedelegeerde, dan twee vergeten namen, maar waarschijnlijk van de afd. niet- destructief onderzoek.
Onder van l. naar r. Jack Monteiro- administratie Kwaliteitsdienst, Gerrit? , waarschijnlijk controleur in het magazijn en Wim van der Kolk. Ik denk dat hij hier al Chef Afname is.
Arie werkte toen nog niet bij Stork denk ik. Het zal hier ong. 1978-79 zijn.

Nadat Wim bij Stork weg was volgde Jack hem na een aantal jaren richting Holvrieka.. Het ging bij Stork erg slecht in die tijd en Holvrieka zat juist verlegen om een administratieve kracht die Pietje Precies is en bovendien alles van fabricageboeken weet. Tja en Wim wist hem te strikken.
Nadat Holvrieka enorm ingekrompen is en geen complete biertanks meer aflevert doet Jack- lach niet- de hele kwaliteitsdienst in z’n eentje. Hij is ook al aan het afbouwen en z’n afscheidsfeestje heeft Wim al meegemaakt. Het werd een complete reünie van de voormalige Holvrieka -kwaliteitsdienst

Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Arie van Dooren

Wim z'n groepje van de Afname bij de Kwaliteitsdienst van de Ketel- en Apparatenbouw-KAB-afd Pijpenbuigerij Stork maakte overal een feestje van. Hier wordt sinterklaas gevierd.
Piet de Jager als zgn zwarte Piet en Arie van Dooren met de mijter als sint.

foto: uit de collectie van Arie

Terwijl ik een foto aan het zoeken ben van de Machinistenschool in Zwolle kom ik op een site terecht waarvan me de taal bekend voorkomt. Bovendien laat hij bekende namen vallen, zowel over de leraren op school: Kip “- Oh..”, roept Wim al…”Kippe van Diek”, als ook over schepen waar hij op gevaren heeft èn over Stork. Daar blijkt hij net als Wim ook in de Kwaliteitsdienst gewerkt te hebben. Het was even zoeken, want zijn naam bleef beperkt tot een kreet van de conciërge Nieuwenhuize, die door de jongens liefkozend Joepie genoemd werd. Die had blijkbaar een goed geheugen voor namen en gezichten. Als hij te laat kwam riep Joepie nl met een Zwols accent:” Van Door’n, waagrom zijn wij te laat”? En kreeg meteen een briefje mee voor de directeur.
Toen ik Wim er bij geroepen had kwamen we een foto tegen waar de onze bekende Arie van Dooren op stond met de titel: It’s me. We herinnerden ons ineens deze site die we doorgestuurd hadden gekregen van Arie.
Hij had gelijk door te zeggen dat Stork voor deze functies in de Kwaliteitsdienst graag WTK’s aantrok om de inspecteurs van Stoomwezen, Kema, TÜV e.d. te begeleiden bij de inspecties in de Ketelmakerij en de Pijpenbuigerij. Deze mensen hadden vaak zelf gevaren en 'spraken dezelfde taal'. 'Buiten’ Buis zat zelfs nog in de examencommissie van het Zeevaartonderwijs. Er was nl bij het Stoomwezen nog een Buis. Die deed meer berekeningen en werd de ‘binnen’- Buis genoemd. Wim kon uitstekend met deze ‘buiten’-Buis opschieten en ook privé bleven we contact houden nadat we naar Emmen waren verhuisd. Het bronzen plaatje van die oude Storkketel uit 1906 heeft hij aan deze Buis te danken.
Arie is tegelijk met Wim van baan veranderd in 1983. Terwijl wij met onze drie opgroeiende teeners naar Emmen en Holvrieka vertrokken ging hij met Ria en baby Jorg ook naar het noorden om bij de NAM te gaan werken. Dat doet hij nog steeds. Pas kregen we nog een leuke mail met de vraag of Wim nog interesse had in wat foto’s uit hun Storktijd. Natuurlijk had die dat.
En baby Jorg? ....Die vaart nu als WTK net als zijn vader vroeger.


Geschreven door Hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

BuitenBuis

Buiten Buis met op de achtergrond de volleyballers van het Stoomwezen.

Een man met charisma was het...deze heer Buis van het Stoomwezen. Doordat hij zijn werk als inspecteur van het Stoomwezen meestal door heel Nederland verrichtte werd hij de BuitenBuis genoemd. Er zat op kantoor nl nog een Buis: de BinnenBuis. Om de banden tussen de Kwaliteitsdienst van Stork en het Stoomwezen nog wat te versterken werd er eens per jaar iets georganiseerd. Meestal werd er eerst gevolleybald en daarna gekegeld en lekker gegeten. Als ik het goed heb viel een smash van Wim eens zo hard uit dat de BinnenBuis de hele avond met een dikke neus gelopen heeft.
Wim regelde de organisatie en in die hoedanigheid kreeg hij eens als dank dat bronzen plaatje van BuitenBuis dat op één van de eerste Storkketels zat, een persoonlijk cadeau. Z'n baas heeft man en macht in het werk gesteld om dat plaatje in z'n bezit te krijgen. Hij vond dat zoiets op een directiekamer hoorde. Wim niet. Het hing pal achter hem als hij aan z'n bureau zat en toen hij zou vertrekken naar Holvrieka was dat het eerste dat hij inpakte. Zelfs toen deed die directeur nog via via een slinkse poging. Het bronzen plaatje hangt nog steeds op een ereplaatsje... op de schoorsteenmantel.

Geschreven door Hetty om 19:13 Reageer op dit bericht Stuur door

De Machinistenschool in Zwolle

Klas 1 WP van de Machinistenschool, de latere MSvS, in Zwolle.
Het is even zoeken, maar Wim zit net links achter de zesde van links van de onderste rij.
De beroemde Jan Pap die ook al bij hem op de chr. LTS in Elburg zat zit tweede van rechts vooraan.
In het midden staat een blonde jongen met zo'n klein vlinderstrikje voor. Dat is degene die van z'n pa die zeilboot zou krijgen.
Ach.... het verleden begon helemaal weer voor Wim te leven bij het zien van deze foto. Met Wim Harwig was natuurlijk ook al heel wat gepraat over hun vaartijd. Die is heel wat later gaan varen en had de pech dat hij en de oude en de nieuwe motoren van z'n schip in de stagetijd moest tekenen en beschrijven.

Geschreven door Hetty om 19:08 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Een Achterhoekse in Drente

↑ Terug naar de berichten