Archief

Een middagslaapje. Even de sfeer van het buitenleven in vroeger tijden. Toen ik dit voorjaar met Diny in Parijs was bezochten we een paar musea. Dit is volgens mij een van Gogh.




Brief van opa Eggink aan een van zijn kleinkinderen en a.s, die wat eerder dan gepland “moesten” trouwen..

Maandagmorgen

Lieve kinderen,

Ik moet jullie schrijven. Het ergste zijn jullie voorbij.
Er kwam eens een meisje bij een dominee. Ja, ze moesten trouwen. En of ze nu wel of niet aan het avondmaal zou mogen aanzitten. “Nou”, had die dominee gezegd, “daar ben je nou net voor geknipt”.
Die brave nette mensen daar had Hij altijd een hekel aan gehad en zij aan Hem. “Ach” , had die dominee toen verder gemijmerd, “die anderen die zo netjes voor de preekstoel komen zijn enkel maar wat voorzichtiger geweest”.En tenslotte had hij er om moeten lachen.
Kijk eens als jullie beiden op een onbewoond eiland waren aangespoeld, wel, je nam elkaar als man en vrouw. Nu zitten jullie in een nette, beschaafde wereld met een hoop verplichtingen. En daar zit je dan. Je ouwe opa Johan was vooral geen haar beter en alleen voor die verrotte mensenvrees kwam hij zo braaf voor de preekstoel.
Ik zal je nog meer vertellen. Eenmaal heb ik Hem gezien, goed, een visioen, maar evengoed werkelijkheid. O dat gelaat! De grootste oen die er rondloopt zal, als hij Hem ziet, rennen om bij Hem te komen, maar dat alle dominees dat ook zullen doen, daar ben ik niet zo zeker van. Het schorriemorrie dat zal zich zonder bedenken bij Hem aansluiten.
Dat jullie, ja nou, een scheve schaats gereden hebben, dat zal dan wel, maar ’t is voor mij de vraag of Christus dat ook een zonde noemt, wel als jullie mekaar liet lopen.
En dan, die eeuwige verkering is ook beslist fout, of je moest in plaats van bloed, saliemelk in je aderen hebben.
De Roomse Kerk vindt, niet langer vrijen dan twee jaar.
Kom, ik stop maar, en laat de brave mensen maar kletsen. Het verschil is, sommige mensen trouwen nadat ze getrouwd zijn en anderen trouwen wel eens wat eerder.
Dag……. Opa Johan

Een paar jaar later werd deze foto genomen. Hermien ziet er ook al wat meer uit als puber en net als de beide zussen Coba en Rika draagt ze ook al zo'n mooie stropdas zoals toen de mode was. Ze zien er al aardig volwassen uit. Willem staat nog strakker in de houding als op de vorige foto. Misschien oefent hij al voor militaire dienst!

Opnieuw een paar jaar later. Het moet winter zijn. Oom Wim is intussen bezig z'n militaire dienst te vervullen. En dit keer zijn Coba en Hermien hetzelfde gekleed. Beiden dragen een warme wintermantel. Rika heeft nu zo'n garbadine mantel aan. Zie je wel dat ze alle drie zo'n apart mutsje op hebben. Zal toen ook mode zijn geweest. Het moet hier ongeveer 1932/33 zijn. Als dat klopt is mama hier 17 jaar.

En tot slot deze familiefoto van de Bijenhofs. Jammer dat die niet zo duidelijk is. Ik doe een gokje: 1934.

Misschien heb ik deze foto al eens laten zien. De familie Bijenhof.
Wim als oudste staat er statig bij, onbeweeglijk lijkt het. De beide zussen Riek r. en Coba l. achter de tafel die er speciaal voor is neergezet, compleet met kleed en een vaas met bloemen. Hermien, de jongste aan de rechterkant. Ik denk dat ze hier 17, 15, 14 en 11 zijn. Misschien ook nog wel een jaar jonger. Opoe, zie ik nu, heeft toch vrij donker haar.
De meisjes allemaal in zelfgemaakte jurken zo te zien. En.... de schoentjes zijn gepoetst. Dat was altijd zaterdagmiddagswerk. Dan werden alle schoenen verzameld en gepoetst.
Tante Hermien vertelde dat wanneer zij uit school kwamen zat opoe thuis op De Haar te wachten met een pot thee èn een beschuitje. En samen hadden de dearns ene fietse. Maar goed dat ze zo dicht bij het dorp woonden.
Wat zijn ze nog jong allemaal. Opa lijkt hier in de kracht van zijn leven.
Op de achtergrond zie je het Herstellingsoord De Decanije. Onze vriend Frans heeft er nog een week of zes doorgebracht om aan te sterken. Dat was in de vijftiger jaren.
Nu is het allang geen herstellingsoord meer, maar staat er een complex met luxe appartementen, ook nu De Decanije genoemd.
Mijn ouwe fietsmaatje van toen, Wim Ruiterkamp, woont hier ook met zijn Lydia.

Je gelooft het of niet, maar tante Riek was sportiever dan je zou denken. Ik weet niet of het alleen voor de show is, maar ze zit er kordaat op. Zou dit Koos al zijn of Bobbie of nog een ander. Opa Bijenhof fokte altijd wel met een merrie. Er zijn heel wat foto's met alle leden van de familie met de veulens. Opoe meldde het nog in de brief aan Willem dat met het veulen alles goed was.
Deze foto komt uit het album van Diny.

Ook begonnen op een autoped? Maar nu is dit volgens mij de fiets van Marjan?

Nog even Johanna op z'n Achterhoeks:





Kinder

Een dearntjen en een jungsken.
Ik wet et neet zo net,
Maor ’t liekt mien èvenolders,
Elk met een autoped
Komt stief hier deur de weg langs
Ik zee ze mennig keer
Zee gaot nog neet naor schole,
Bunt duch mien ‘n jaor of veer
Et dearntjen kan gewodden
Op heur' autoped
Had lopen… en dan glieren
Een helen helen zet!
Zee is zo vlug’ as water
De rökskes waeit d’r van.
‘Et jungsken, wat minder vlugge,
Kump altied achteran
As ’t dearntjen uut eglierd is
Op heur' gummi raaie
Kump efkes later 't jungsken
Dan staot ze biej mekare.
Ik heur’ ’t neet, maor ‘k kan naogaon
Dat ’t dearntjen teeg’n um zeg:
Hee mot een endjen wieter
Nog slieren langs de weg.
Schoorvutend gliert et jungsken
Dan nog een endjen deur,
Maor hee kump gauw weerumme
Hee vuult d’r neet völ’ veur.
En dalijk op de t’rugrit
Is ’t dearntjen weer veuran!
‘Et jungsken tukkert nerig
Een endjen achteran.
‘Et dearntjen is de baas en deelt de lakens uut
En toch wil ’t jungsken geerne
Biej heur wean absoluut
An kleine kinder zeej mangs
Wee later leiding gif,
En is ’t in huus neet vake
De vrouw dee de wetten schrif?

De pasfoto van opa Johan Eggink toen hij in 1932 naar Herman in Amerika ging.

Ik vond nog een snippertje papier daar wou ik nog meer leugens op schrijven, maar Jantje grist het mij uit de handen, je had toch nog een schrijfblok. Goed dan maar verder want ik kan het wachten.
Boschma schreef mij eens: Johan jij weet meer dan 100 theologen. Best, maar dat is geen kunst. Die heren hebben niks dan wat vroeger de wijze mensen gezegd hebben en dat spinnen ze uit tot dikke boeken waar Emerson van zegt dat ze alleen waard zijn om er een vuurtje mee te stoken. En niemand heeft Jezus beter begrepen dan hij. Zelfs het Calvinistisch Amerika beschouwd Emerson als de grootste filosoof aller tijden. Goed.
De dominees maken er een heel gedonder over dat doodgaan. Maar je kunt met sommige dingen best met je beide poten op de grond blijven. Wat is dat lichaam nou eigenlijk? Bij jonge mensen 80 procent water en mijn body niet meer dan 60 procent. En verder veel kalk en verbindingen met fosfor en zuren en dan flink wat ijzer. Goed.
Maar of wij dat zaakje nou meeslepen of niet is voor ons zelf van geen betekenis. Wij zijn dus achter de dood precies dezelfde als vóór de dood. Alleen ons zien en horen gaat met sprongen omhoog. Al die grapjasserij van helderziendheid en horen is niks anders dan een vervroegde doorbraak van ons latere zien en horen en ook ons verplaatsen.
In Enschede woont een wrak van een kerel, alleen zijn helderziendheid is goed. Ik had eens een portemonnee metƒ 25 verloren. Dat schreef ik hem. Een week later krijg ik een brief ven hem. Hij schrijft: ik zie een deur, daarachter trappen en daar hangen ouwe kleren, daar moet je wezen.
Ik was vergeten dat ik mijn oude jekker aan had naar Barchem. Ik zocht in die andere. Ik had dus die ƒ 25 verloren. Nu geeft het die pen op.
Toch proberen, het heeft zich weer verbeterd. Dus maar verder. Je weet wel als je op de deel komt heb je rechts een deur en daarachter trappen naar boven en daar rechts aan de muur spijkers waar je ouwe kleren aan kwijt kunt. En in die ouwe jekker zat die portemonnee heel tevreden. Die jongen was nooit bij ons in huis geweest. Nog niet eens in Barchem.
En ik zit maar te zitten en denk aan wat voorbij is. 7 september 1905 hoorde ik voor het eerst een geestelijke stem. Van toen af aan hoorde ik die geestelijke stem vaker. Het laatst een paar jaar terug, de kinderen waren naar de kerk. –Elk- mens- moet- zijn- lichaam- dragen- zijn- deel- van- het- wereldleed- . Net zo langzaam als ik het nu schrijf. En wie was dat? Een zekere Willem en dan nog een woord en danTimmink of Temmink. Hij was dokter in Amsterdam toen de dokters nog geneesheren heetten. Dus nog voor de Franse Revolutie. Het laatste wat ik zag spotte met alle werkelijkheid. Hij zag onze planeet op afstand, een stolp van een soort glas er overheen met alle kleuren van de regenboog. Machtig mooi! Op mijn vraag wat dat nu weer betekende: zo veilig is uwe aarde. Dat was in het begin van de ( op een na laatste) oorlog. Ik heb veel visioenen gehad, maar slechts een over toekomst. Dat was nog voor de eerste Wereldoorlog. Ik zag mij op een brancard liggen, vlak voor een raam, hoofd rechts voeten links. Mijn hoofd was nog niet geel, dus daar leefde ik nog. In 59 of 60 wilde ik naar De Boomgaard. Ik kwam tot midden op de straatweg op het Medler. Toen ik weer tot bewustzijn kwam lag ik op een deken in de berm. Een half uur later rolden ze mij het Lochemse ziekenhuis binnen, stopten precies voor een raam. Dat had ik 40 of 50 jaar daarvoor net zo gezien. Nog eens gegroet Johan

I found a little piece of paper and would like to write more lies on it, but Jantje snatched it out of my hands:”I thought you have had your writing bloc”. So far so good, I have time enough.
Once Boschma wrote to me: Johan you might know more than 100 theologian’s. So that’s not so difficult. This gentlemen only have what wise men had told before. They are spinning it out in thick books of which Emerson already said: it’s only worth to fan the fire with. Nobody understood Jesus better than he did. Even in the Calvinistic America Emerson is regard as the greatest philosopher ever. Good.
Reverents blast the fellow about that peg out. But sometimes it’s better to stay on sound ground. What really is a body? Young people consist for about 80% out of water and my body no more than 60%. And further a lot of calcium, acids and enough iron. Good.
But either we drag along those small business or not it’s not important for ourself. After death we’ll be the same as before death. Only what we see and hear will be increasing. All that clear-sightedness and clear-hearing ness is nothing else than an early breakthrough from our seeing, hearing and moving ourselves later on.
In Enschede lives a crock of a man, just only his second sight is all right. I lost my purse with ƒ25 in it. That ‘s what I wrote to him. About a week later I got his letter. He wrote: I see a door, with a staircase behind it and there are hanging old clothes, there you have to look.
I had forgotten that I was wearing my old jacket when I went to Barchem. I was searching in an other one. So I thought I must have lost it.
As you know when you enter the “deel”( no translation available) on the right is a door which lead you to the stairs and on the right at the wall are nails on which we hang the old working clothes. And in that old jacket was my old wallet very peaceful. That boy had never been in our home, not even in Barchem.
And I’m sitting here thinking on what has been. It was on the 7th September 1905 that for the first time I heard a spirit voice. From that time I’ve heard it more often. The last time was a few years ago, Jan and Jantje were visiting the church: Each – person- has to- carry- his- body- his- part- of- the sorrow- of- the- world-. Just as slow as I’m writing it . And who was he? A certain Willem, than another word and than Timmink or Temmink. He was a docter in Amsterdam when docters where called geneesheer( physician). So it must be before the French Revolution. The last thing I saw was very special. He saw our planet from a distance, a glass cover with all the beautiful colours of the rainbow. So wonderful! When I asked him what it meand, he answered: So safe is your earth. That was at the beginning of the first WW.
I’ve had a lot of visions, but only one was about the future. That happened also before the first WW. I saw myself lying on a stretcher, near the window, head on the right, feet left. My head wasn’t yellow yet, so I was living.
In 1959 or ’60 I would go to de Boomgaard. I just came onto the middle of the street in het Medler. When I became conscious again I was lying at the verge of the road on a blanket. After half an hour they brought me into the hospital in Lochem and stopped exactly near the window, just as I had seen so long before. Greetings again. Johan

Ook hier draagt opa nog steeds het pak van Hendrik Jan, wel met een warme trui er onder. Verder ook een gehoorapparaat, z'n sigaartje en dat intrigerende speldje.

Barchem dinsdag

Lieve kind Hetty

Blij met je brief. Ik geloof al je boeken wel gelezen hebben. Dat Stemmen over de Horizon mag ik zeker nog wel eens lezen. Maar je hebt gelijk, mediamieke aanleg is niet begeerlijk. Ik zei eens tegen Gr. Enzerink, helderziende, dat ik geloofde dat voor de meeste mensen de geestelijke wereld een zegen is dat die gesloten blijft. Hij sprong op van zijn stoel:”Daar heb je het goede woord, de mensen die niets hebben dan de schop of de greep, die zijn het gelukkigst”.
Het ergste is helderziendheid, daar ben ik voor gespaard gebleven.
Met dat boekje van die vlootpredikant was ik net zo blij. Nu zag ik weer klaar hoe het niet was. Dat heeft me geïnspireerd iets voor de krant te schrijven wat natuurlijk niet werd geplaatst. Maar ze zullen naar ik hoop het wel doorgenomen hebben.
Zoals Christus heeft geofferd voor de wereld, zegt hij, zo moeten de jongens zich offeren voor het vaderland. Dus ook maar weerloos ondergaan wat over hen komt, net als Christus?
Nee dat nu wel niet, je wordt achter een mitrailleur gezet en zoveel mogelijk jongens van de vijand van die dag naar de andere wereld te knallen. Wat een krankzinnigheid!
Dan dat probleem van de dienstweigering. Alle jongens zijn in wezen dienstweigeraars. Om zo maar een jongen die toevallig een ander pakje aan heeft de bajonet in de buik te steken, elke jongen zal er van gruwen. Ben je het met de staat niet eens, je wordt niet meer doodgeslagen, maar doodgezwegen. Maar hoe lang nog? Misschien eerst nog een harde leerschool, dan steken ze de koppen bij elkaar en oorlog voeren is van de baan. Wij kunnen alleen maar afwachten, maar God gaat ook in onze zelf geschapen rampen met ons mee. Belemmeren kan Hij het ons niet. Hij heeft ons eenmaal een vrije wil gegeven en als Hij die nu niet meer eerbiedigde en ons belette zo’n groot kwaad te doen, dan zou Hij niet meer- God- zijn. Maar het is om wanhopig te worden dat je in een vrij land het gevoel hebt of je tegen een muur op loopt. Ook de dominees die dat inzien zoals ds Verhey die met een achternicht van Hein getrouwd is. Een kleine twee jaar terug schreef hij mij, hij bereikte er niets mee, hij dacht maar weer terug te gaan in het meubelvak van zijn vader.
Toen schreef ik hem mijn gedachten en nu preekt hij toch weer door. Hij meent het prima, maar naar ik hoor van iemand die bij hem kerkt, hij sloot zich teveel op in zijn studeerkamer, hij moest zich meer onder de mensen bewegen.
Voor mij is ds Buskus de grote man, niet alleen omdat hij het geweld verafschuwt, maar omdat hij net als Christus, tot de misdadigers gerekend wil worden. Toen verleden jaar in de kranten die drie misdadigers in Breda ter sprake kwamen, zei hij in een preek, als die mannen in ons land berecht moeten worden, ga ik naast hen staan!
Ja ik schrijf nog steeds met de pen, ik kan die writer niet meer beuren en om hem dan voor ieder wissewasje voor de dag te laten halen dat lijkt mij ook niet.
Papier al weer vol en ik had nog wel wat voor nog een vel, maar ik stop.
Vriendengroet aan allemaal, Johan, bijna 94.

Barchem,

My dear child Hetty

I was happy with your letter. I think I ‘ve read all your books yet. That Voices at the Horizon I might read again. But you’re right: it’s not to prefer to have psychic talent. Once I said to Groot Enzerink, who is gifted to second sight, that I believe it’s a blessing for most people the spirit world is remaining closed for them. He jumped out of his chair:”That’s the right word, people who only are working by hand I’m sure they are lucky most of all".
The worst is to have that second sight”. Fortunately I do not have it.
I was happy with that little book of the reverent of the navy too. Now I see very clearly that’s not what is has to be.. It inspired me to write an article for the newspaper, but of course they didn’t insert it. But I hope they will have read it.
As Christ has sacrificed himself to the world, he said, so the boys have to offer themselves for their country. So…defenceless let be what will happen., just like Christ did?
No not that, but you are being set at a machine gun to illuminate that day as much boys of the enemy as possible. What a craziness!
Than this problem of the refusal of service. Strictly speaking all boys are draft resisters. Each boy will shudder to bayonet an other boy in his tummy because he is wearing an other suit. If you do not agree what the State wants, you will not be beaten to death but just they will not take notice of you (niet doodgeslagen, maar doodgezwegen opa said).
But for how long? Perhaps there will learn in a hard school at first, than they will deliberate and war is over.
We just have to wait, but God will go with us in the by our self created disasters.He cannot hold us back. Once He has given us a free will and when He wouln’t let us do those wrong things He wouln’t be God.
It’s to become desperate that living in a free country you get the feeling to run against a wall.
For me ds Buskus is the great man, not only because he abominates the violence, but also because of he wants to be counted among the criminals. When last year they talked about those three criminals of war in Breda, he said in a sermon: "When those three have to be adjudged in our country he would go and stand next to them!"
Yes I’m writing with pen again, I cannot hold the writer any more and I don’t like to ask someone to carry it for me all the time.
The paper is full again and I have enough to tell to fill another sheet of paper. So I’m stopping.
Vriendengroet to all of you, Johan, almost 94.

Oom Wim bij de Gele Rijders.

Maanden voordat de 2e WO uitbrak in Nederland waren alle strijdkrachten opgeroepen voor de mobilisatie. Ik weet dat vader Hein in de buurt van Ede lag. Oom Sjoerd in Amsterdam, Oom Willem dus ook, maar ik weet niet waar. Hij was in z'n gewone diensttijd bij de Gele Rijders, de soldaten te paard. Ik weet niet of dat in deze mobilisatietijd ook zo was.
Deze brief van een bezorgde opoe Bijenhof aan haar zoon Willem kreeg ik al een tijd geleden van Gerrie en vond hem al spittend tussen de foto's en ander materiaal weer terug.
Over vader Hendrik Jan weet ik niets over deze tijd. Die was bij de Luchtmacht, maar toen kenden mama en hij elkaar nog niet.

Vorden, 15 April 1940

Beste Willem!

Even een paar letters uit Vorden. Ik heb gewacht tot vanavond om te schrijven, ik dacht dat er soms met de Courant nog een brief van u was. Hier is alles nog best in orde en ik hoop dat het met u ook goed is. Willem van Oom W heeft een ongeluk gehad met de motor, maar ’t is nogal goed afgeloopen, alleen een hoofdwond. Gisteravond heeft bij Broekgaarden het paard ook een veulen gekregen, een hengst, alles is ook best.
Janna is gisteren ook nog een poos hier geweest. Wij hopen dat het landbouwverlof nog maar eens weer los komt, dan kunt u tenminste nog een keer komen. Sjoerd die wordt nu overgeplaatst naar Amsterdam naar de kleermakerij, dat is nog wel fijn.
Willem met ons paard en veulen gaat het goed. Hoe gaat het? Hebt u het ook nog goed en met de dienst? Wees in alles maar voorzichtig. Wij moeten maar hopen dat het gauw anders wordt. Jaap is op het ogenblik ook een beetje ziek in huis, ook niet zoo erg maar hij moet het maar uitvieren.
Verder weet ik niet veel te schrijven in de hoop spoedig eens weer iets van je te hooren. Ontvangt hierbij de Hartelijke Groeten van ons allen..uw Vader en Coba en van mij
Uw liefhebbende Moeder

Morgen dinsdag stuuren wij uw schoon goed.
Als u soms geen geld genoeg hebt dan moet u het maar schrijven, dan sturen wij het u hoor.
Nogmaals gegroet M.